نیما، مطمئنم تو درک میکنی!

وبلاگ کارگری راه کارگر: نامه ی بهنام ابراهیم زاده به فرزند خود
نیما، مطمئنم تو درک میکنی!f5077-9e237

نیما عزیزم سلام،
امروز که بیست روز از اعتصاب غذای من می‌گذرد بیش از هر زمان دیگر دردهای تن دردمند و نحیف تو را درک می‌کنم. هنوز دبستان را تمام نکرده بودی که مجبور شدم تنهایت بگذارم و حالا پنج سال از آن روزهای سخت می‌گذرد، و هزاران شب و روز ما به دور از هم سپری شده است.


پسر نازنین‌ام مسئولان پرونده من را به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب دادند تا بار دیگر برایم پرونده سازی کرده و برایم محکومیت تازه‌ای صادر کنند. تازه به این هم بسنده نکرده و پس از بازگشت از دادگاه که با توهین و آزار و اذیت همراه بود، من را از بند زندانیان سیاسی به بند ۱ که به زندانیان خطرناک و محکوم به اعدام تعلق دارد منتقل کردند.
نیما، مطمئنم تو درک می‌کنی چرا من این روز‌ها نیستم تا تن رنجورت را در آغوش بگیرم و بر پیشانی بلندت بوسه بزنم.
نیما جان متاسفم که بیش از این چند خط نمی‌توانم بنویسم. شاید از من عصبانی باشی. شاید ناراحت، شاید صبرت تمام شده باشد، شاید درد سرطان امانت را بریده باشد. شاید وقتی بزرگ‌تر شدی من را ببخشی و درد پدری را که به جرم تلاش برای درمان سرطان بدخیم استبداد در زندان اشک می‌ریزد را بفهمی.
پسرم! درد بی‌غذایی آن قدر روحم را شکنجه نمی‌کند که درد بی‌نیمایی.
فدای پسر قهرمانم بشوم که چون سرو در طوفان ایستاده است و خم به ابرو نمی‌آورد.
مراقب خودت و مادرت باش.
بابا بهنام
۲ دی ماه

بهنام ابراهیم زاده به همراه خانواده اش ( مادر- پدر- همسر و فرزندش نیما )

648074_n

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s