به استقبال اول ماه مه بشتابیم !


اطلاعیه شورای نمایندگان احزاب و سازمان ها و نیروهای چپ و کمونیست

درمحکومیت دستگیری و زندانی ساختن فعالان جنبش کارگری در ایران

 zandani

کارگران، زحمتکشان

مردم آزادیخواه ایران!

در بامداد  روز چهارشنبه٩اردیبهشت( بیست وهفتم آوریل) مامورین وزارت اطلاعات در تهران ابراهیم مددی رئیس هیئت مدیره، داود رضوی عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، درشهرستان سقز محمود صالحی  ازچهره های شناخته شده سندیکای خبازان سقزو ازاعضاء کمیته هماهنگی و عثمان اسماعیلی  سخنگوی کمیته دفاع از کارگران مهاباد را دستگیر کردند.موج اخیربازداشت ها درادامه در روزهای گذشته صورت گرفت .کورش بخشنده ،حامد محمود نژاد ،نظام صادقی، آرام و فواد زندی،ریبوار عبداللهی و منیژه صادقی  و پدرام نصراللهی که همگی فعال کارگری و از اعضای کمیته هماهنگی می باشند، علیرضا هاشمی دبیرکل سازمان معلمان ایران، بوسیله نیروهای سرکوبگر وزارت اطلاعات و نیروی انتظامی بازداشت، زندانی و تحت شدیدترین فشارها و شکنجه قرار گرفته اند. جعفر عظیم زاده مسئول اتحادیه آزاد کارگران نیز به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار و بعد از پنج ساعت بازجویی  آزاد گردید. همچنین خالد حسینی و شیت امانی  دیگر فعالان کارگری احضار و مورد تهدید قرار گرفته اند.

 شورای نمایندگان دراعلامیه مشترک اول ماه مه خود با پیش بینی شدت عمل رژیم جمهوری اسلامی اعلام کرده بود:«خیال خام خواهد بود هر گاه تصور شود که سازش رژیم سرمایه داری ​جمهوری اسلامی با قدرت های امپریالیستی بر سرمسئله هسته ای به معنای کاهش سرکوب و باز شدن فضای سیاسی خواهد گردید. برعکس، آن ها از هم اکنون با همه قدرت ​ ​خود را برای مقابله با موج روز افزون اعتراضات کارگری و توده ای آماده می سازند تا طبقه کارگر و مردم ایران شکست فاحش آن ها را به فرصتی برای پیشروی های خود مبدل نسازند».

این اقدامات سرکوبگرانه ارگان های امنیتی و اطلاعاتی رژیم جمهوری اسلامی برای جلوگیری از برگزاری مستقل مراسم اول ماه مه توسط تشکل های کارگری ایران انجام گرفت. مراسم خانه کارگر که با شعارهای نژادپرستانه ضدکارگران مهاجر و افغانی پس از هشت سال ممنوعیت این نوع نمایشات فرمایشی تشکیل شد نیز پرده دودی بود برای پوشاندن سرکوب خشن برگزاری اول ماه مه توسط تشکل های مستقل کارگری ایران.

ما هر گونه تهدید، احضار، بازداشت و زندانی کردن  کارگران و فعالین  کارگری در ایران را قویاً محکوم ساخته و خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی کارگران زندانی وهمه زندانیان عقیدتی و سیاسی هستیم.ماهمچنین شعارهای نژادپرستانه ضد کارگران مهاجر و افعانی را شدیداً محکوم کرده و آمادگی «شورای نمایندگان نیروهای چپ وکمونیست» را برای برگزاری کارزارهای مشترک با همه نیروهای چپ و کمونیست برای آزادی فعالین کارگری و همه زندانیان عقیدتی و سیاسی، اعلام می کنیم.

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی!

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم!

شنبه ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۴ برابر با 2 ماه مه   ۲۰۱۵

 

امضاء ها به ترتیب حروف الفبا:

١ اتحاد چپ ایرانیان در خارج کشور

٢ اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

٣ اتحاد فدائیان کمونیست

٤ پیوند در خدمت کمونیست های ایران

٥–  حزب کمونیست ایران

٦–  سازمان راه کارگر

٧–  سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)

٨–  شورای حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران-استکهلم

 ٩–  شورای فعالین سوسیالیست و آزادیخواه-هامبورگ

١٠–  کانون همبستگی با کارگران ایران-گوتنبرگ

١١–   کمیته بین المللی برای حمایت زندانیان سیاسی ایران- ناظر

١٢–  کمیته حمایت از مبارزات کارگران ایران-فنلاند

١٣–  کمیته خارج کشور سازمان فدائیان(اقلیت)

١٤–  کمیته حمایت از مبارزات جنبش کارگری ایران-دانمارک

١٥ – کمیته یادمان کشتار زندانیان سیاسی دهه٦٠در ایران – مونترال ،کانادا

١٦–  نهاد همبستگی با جنبش کارگری ایران-غرب آلمان

١٧–  هسته اقلیت

 

 

========================

جلوگیری از برگزاری جشن روز کارگر در شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه

sandikayvahed

برپایه خبر دریافتی از فعالان سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه آمده است : مدیریت و حراست شرکت واحد و پلیس امنیت عمومی با حضور بسیار گسترده در پایانه آزادی محل برگزاری جشن اول ماه مه کارگران شرکت واحد مانع از برگزاری مراسم این روز در ساعت مقرر شدند.

این مراسم قرار بود ساعت ۱۳ روز چهارشنبه نه اردیبهشت ماه برگزار شود اما با بازداشت سه شنبه شب آقایان ابراهیم مددی و داود رضوی و حضور گسترده پلیس امنیت با لباس شخصی از صبح چهارشنبه در پایانه آزادی و خیابان های اطراف و تماس تلفنی پلیس با اعضاء سندیکا و تهدید آنان، مراسم در ساعت ۱۷ همان روز پس از اینکه پلیس محل را ترک نمود برگزار شد. و کارگران با راهپیمایی در پایانه آزادی و فریاد شعار کارگر کارگر اتحاد اتحاد، کارگر زندانی آزاد باید گردد، زنده باد سندیکا همراه با پخش شیرینی بین همکاران و مردم این روز بزرگ را گرامی داشتند.

سندیکا بازداشت اعضاء و جلوگیری از برگزاری جشن روز کارگر را شدیدا محکوم کرده و خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط آقایان ابراهیم مددی ریس و داود رضوی عضو هیات مدیره سندیکا می باشد.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه

11اردیبهشت1394

====================

کلکتیو سندیکاههای فرانسه ،بازداشت های خودسرانه در آستانه اول  ماه مه  در ایران را محکوم می نماید!

img_33546

روز چهارشنبه 27 آوریل 2015 ،سندیکالیستها و فعالان جنبش کارگری بطور همزمان در چندین شهر ایران دستگیر شدند. تنها هدف این اقدام جلوگیری از برگزاری مراسم اول ماه مه ، روز بسیار سمبلیک دفاع از حقوق و همبستگی بین المللی کارگران می باشد. ماموران امنیتی مدارک، وسائل و کامپیوترهای آنان را با خود بردند. در میان دستگیر شدگان آقایان محمود صالحی، عثمان اسماعیلی ، داود رضوی و ابراهیم مددی به چشم میخورند.

باید خاطر نشان شد که از زمان انتخاب آقای روحانی ، و بر خلاف قولهای او دائر بر «اعتدال»، سرکوب فعالان جنبشهای اجتماعی و بخصوص سندیکالیستها از پیش هم شدیدتر شده است . این دستگیریها دلیل دیگری بر اثبات این مدعاست .

ما ، اعضای سندیکاهای زیر ، این دستگیریها را به شدت محکوم کرده و خواهان آزادی بی درنگ آنها هستیم .

پاریس اول ماه مه 2015

CFDT : Philippe Réau preau@cfdt.fr + 33 6 48 36 03 93

CGT : Ozlem Yildirim o.yildirim@cgt.fr + 33 1 55 82 82 83

FSU : Michelle Olivier michelle.olivier@snuipp.fr + 33 6 15 62 15 10

Solidaires : Alain Baron contact@solidaires.org + 33 1 58 39 30 20

UNSA : Emilie Trigo emilie.trigo@unsa.org  + 33 6 21 40 16 50

ترجمه و پخش از :

همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه

اتحاد بین المللی درحمایت از کارگران در ایران – پاریس

====================

پیام محمد جراحی  از زندان مرکزی تبریز

به مناسبت یازدهم اردیبهشت روزجهانی کارگر

Jarahe

همکاران و هم طبقه ای های عزیز

این روز درایران و جهان، روزما است . روز رزم و پیکار و روز همبستگی طبقاتی و پیوند مطالباتی ما است .

من محمد جراحی فعال کارگری و عضو هیئت موسس نقاشان تبریز با قریب به ۳۶ سال فعالیت سندیکایی  ، از خرداد ماه ۱۳۹۰ بازداشت شده ام  بنابراین  امروز همچون سال های گذشته اکنون در میان شما نیستم . بدین طریق فرارسیدن این روز را به همه شما در سراسر جهان و در پهنه جغرافیای ایران تبریک می گویم

خواست من برپا داشتن سندیکای مستقل و برخورداری از تشکل و اجتماعات آزاد در این روز است تا در کنا ریکدیگر بتوانیم برای تحقق جهانی بهتر به تلاش و مبارزه خود رنگ همگانی بخشیم .

مطلع شدم که چند تن از همکاران ما در این و آن جا از جمله اقایان ابراهیم مددی و داوود رضوی بعنوان چهره های شناخته شده سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ومحمود صالحی فعال کارگری و از چهره های شناخته شده سندیکای خبازان سقز و عضو کمیته هماهنگی در کنار کاک عثمان اسماعیلی سحنگوي كميته دفاع از كارگران زنداني در مهاباد ، و دیگران دستگیر و احضار شده اند. من تمامی این دستگیری ها و به زندان کشاندن فعالان کارگری را قویا محکوم می نمایم و خواست ازادی بی قید وشرط همه دستگیرشدگان و ازادی کارگران زندانی و زندانیان عقیدتی و سیاسی را طلب می نمایم .

ازفرصت فرارسیدن این روز بهره می گیرم و آرزو می نمایم  که در این روز با همبستگی هر چه وسیع تر و در گسترده ترین همگرایی ها ، همه مزد و حقوق بگیران یعنی کارگران بخش صنایع ، تولیدی و خدمات – معلمان – پرستاران ، فریاد دادخواهی خود را به گوش آن دیگران برای بهسازی زندگی خود و مردمان جامعه ما هم آوا و همصدا سر دهند

با آرزوی  برپایی اول ماه مه پرشکوه  درجای جای جهان و ایران

محمد جراحی

زندان مرکزی تبریز

دهم اردیبهشت ۹۴

=======================

1 – مراسم گرامی داشت روز جهانی کارگر1394در زندان گوهر دشت برگزار شد.

رجایی شهر

http://www.chzamani.blogspot.ca/2015/04/blog-post_83.html
به نوشته وبلاگ کمیته حمایت از شاهرخ زمانی در تاریخ 10 اردیبهشت 94 آمده است : در تاریخ 9/2/1394 از ساعت 9 شب تا 10 و نیم مراسم اول ماه مه روز جهانی کارگر با شرکت تمامی طیف های حاضر در سالن 12 زندانیان سیاسی تحت برنامه ریزی و مدیریت کمیته بر گزاری اول ماه مه با شکوه بر گزار شد، جلسه ابتدا با یک دقیقه سکوت به خاطر گرامی داشت خاطره شهدای کارگر و سوسیالیسم شروع و سپس شاهرخ زمانی فعال کارگری ضمن توضیح تاریخ اول ماه مه طی مقاله ای از جنبش کارگری ایران و سیاست های ضد کارگری حکومت سرمایه داری اسلامی توضیحاتی داد و با اشاره به اوج گیری اعتصابات و اعتراضات کارگران و معلمان آنها را دعوت به ایجاد تشکل های سراسری نمود، سپس آقای طبرزدی در یک نوشته کوتاه در ضرورت داشتن برنامه و ساختار مشخص برای جنبش های اجتماعی موجود یرای رسیدن به مطالبات خود تاکید کرد، در ادامه خالد حردانی ضمن مقدمه ای کوتاه شعر » پدرم کارگر بود» را قرائت نمود و بعد از ایشان افشین حیرتیان سرود روز کارگران را خواند و صالح کهندل یک شعر ترکی را با مضمون یک سرود کارگری که مخصوص کارگران فرش باف تبریز بود خواند، جلسه یک ساعت و نیم طول کشید، و در ادامه با صحبت و تبادل نظر در مورد وضعیت کنونی و جمع بندی چگونگی سازماندهی مبارزات جنبش های اجتماعی و محکوم کردن دستگیری های اخیر کارگران و معلمان ازجمله دستگیری ابراهیم مددی ، داود رضوی ، محمود صالحی و … را محکوم کردند،در نهایت جلسه با نظم بسیار خوبی طبق برنامه و با دعوت از کارگران و معلمان جهت شرکت گسترده در اعتراضات روز جهانی کارگر و روز معلم و دعوت به گسترش اعتراضات متحدانه و همبستگی طبقاتی به پایان رسید.
2 – وضع نامعلوم رسول بداقی 
بدنبال ربوده شدن رسول بداقی توسط اداره اطلاعات یا سپاه پاسداران با عنوان اعزام به باز پرسی شعبه 6 مستقر در زندان اوین 5 روز است که هیچ خبری از وی در دست نیست و خانواده ایشان به شدت نگران حال رسول می باشند در سالن 12 سیاسی زندان رجایی شهر به دنبال پیگیری های هم بندان رسول بداقی از مسولین و رئیس زندان همگی قبول کردند که مترسکی بیش نیستند و اداره اطلاعات و سپاه هر سازی که بزنند مسئولین زندان خواهند رقصید چون هیچ قدرتی ندارند و مسئولیت و وظیفه خود را در قبال قوانین سازمان زندانها نمی توانند انجام بدهند. در این رابطه روز گذشته 22 نفر از زندانیان سیاسی سالن 12 در اعتراض به قانون شکنی و اعمال خود سرانه در حمایت از رسول بداقی بیانیه ای صادر کردند و در حال حاضر جهت اقدام به اعتصاب غذا در روز های آینده خود را آماده می کنند،بدنبال پیگیری های خانواده رسول بداقی در شعبه 6 بازپرسی ضمن تهدید شدید خانواده وی که حق ندارید خبر رسانی کنید ، گقته اند پرونده جدیدی برای رسول بداقی تشکیل داده اند و تا مشخص شدن وضعیت پرونده فوق او ممنوع الملاقات است و محل نگهداری ایشان نا معلوم است ، چنین اعمال غیر قانونی ، ضد انسانی و پرونده سازی های دروغین توسط قضات ، دادستانی و بازپرس ها که باید مدافع و مجری قانون باشند اما در عمل عروسک های بی اختیار خیمه شب بازی در دادگاه های نمایشی تحت تسلط اداره جهنی اطلاعات صورت می گیرد.
3- ارژنگ داودی تهدید به اعدام شد.
ارژنگ داودی روز ششم اردیبهشت 94 به دفتر معاون زندان فرا خوانده شد و در آنجا یک نفر از قوه قضائیه در مقام قاضی وی را تهدید کرده و اعلام کرده است که از دادن بیانیه دست بر دارد اگر باز هم اقدام به صدور یا امضای بیانیه ای نماید علی رغم حکم قبلی که حدود 2 ماه پیش سه سال زندان دادند این بار خودم تو را محاکمه کرده حکم اعدام خواهم داد و خودم با دستان خود تو را اعدام خواهم کرد در مقابل ارژنگ داودی گفته است تو و افراد نوکر صفتی مثل تو هیچ غلطی نمی توانید بکنید ، هر کاری که از دستت بر می آید انجام بده چون من خودم را برای اعدام آماده کرده ام و مطمئن باش ما با اعدام شدن نیز شما را شکست خواهیم داد و حتی با اعدام کردن ما زندانیان هم مشکل روانی و سادیسم شما بر طرف نخواهد شد و نطام مورد علاقه شما با مرگ ما نه تنها نجات نخواهد یافت بلکه بیشتر در منجلاب فرو خواهید رفت و بیماری شما جنایت کاران شدت بیشتری خواهد یافت و علاج و راه نجات شما مرگ خفت باری است که از طریق تکه تکه شدن توسط مردم نسیب شما خواهد شد. لازم به یاد آوری است که حکومت سرمایه داری اسلامی طبق سنت همیشه گی خود بر علیه زندانیان در حین تحمل حکم اولیه پرونده های جدید با اتهامات دروغین می سازند این است عدالت اسلامی که روی هر چه فاشیست را سفید کرده است از جمله می توان طی سال اخیر به محاکمه دو باره شاهرخ زمانی ، بهنام ابراهیم زاده ، مهدی فراحی شاندیز ، رسول بداقی و … اشاره نمود.
4 – وضعیت خطر ناک حال رمضان احمد
وضعیت رمضان احمد از زندانیان پ کا کا که از زندان قزوین برای عمل جراحی به زندان گوهر دشت منتقل شده است بسیار خراب بوده و همچنان در بلاتکلیفی نگهداری می شود،لازم به یاد آوری است که وی را پس از ده روز اعتصاب غذا جهت اعتراض به عدم مداوای خود برای جراحی به اینجا آورده اند اما هنوز هیچ اقدامی برای معالجه او نشده است
5- سعید حیدری پور در اعتصاب غذا
آقای سعید حیدری پور که از زندان اوین بطور غیر قانونی به سالن 2 عادی بند یک منتقل شده است امروز شش روز است که در اعتصاب غذا بسر می برد، ولی هنوز هیچ اقدامی برای انتقال او به بند سیاسی صورت نگرفته است لازم به یاد آوری است رئیس و مسئول زندان رجائی شهر در مراجعات مکرر زندانیان سیاسی برای منتقل کردن سعید حیدری پور خود را مبرا از این اقدام اعلام کرده است و این اقدام غیر قانونی را دستور اداره اطلاعات و قوقضائیه می داند که کاملا» عمل غیر قانونی و بر خلاف آیین نامه سازمان زندانها بوده که طبق ماده 22 آیین نامه فوق که ناظر بر تفکیک جرائیم است اعلام می کند که دخالت نیروهای انتظامی و اطلاعاتی و امنیتی در نگهداری زندانیان و هر گونه دخالت در امور زندانها اکیدا» ممنوع است.

کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
10/ 2/ 1394 

=======================

بیانیه 122
کارگر ، معلم، اتحاد اتحاد

http://www.chzamani.blogspot.ca/2015/04/122.html

zandani

به نوشته وبلاگ کمیته حمایت از شاهرخ زمانی در تاریخ 10 اردیبهشت 94 آمده است : ما ضمن اینکه دستگیری ، تهدید و زندانی کردن کارگران و معلمان و فعالین سیاسی را که طی روز های اخیر به شدت افزایش یافته است ، محکوم کرده ، اعلام می داریم روز کارگر و روز معلم دو مناسبتی است که باید با تمام توان به جمهوری اسلامی اعتراض کرده و هر چه بیشتر آن را افشا نمود و وادار به عقب نشینی کرد، در این راستا هر دوست و رفیقی و هر کارگری که ادعای فعالیت برای کسب حق و حقوق طبقاتی خود و دیگر هم طبقه ای هایش را دارد باید در جهت امکان کسب مطالبات قدم های عملی بردارد.
مطالبات کارگری در قالب شعار های جمع بندی شده ارایه می گردد و کارگران و فعالین بنا به موقعیت و تواناییهای خود حول محور برخی از شعار های طرح شده که متناسب با وضعیت سازمانیافتگی خودشان باشد متحد شده ، اقدام به عملی کردن شعار فوق می کنند، البته لازم به ذکر است که فعالین ، انقلابیون و کارگران باید بطور دائم اقدام به سازمان یابی و سازماندهی کرده هر روز سطح آگاهی و توان سازماندهی و تشکیلاتی خود را ارتقاء بدهند.
از طرفی، روز جهانی کارگر روزی است که بستر اتحاد های گسترده و امکانات سازمانیابی داخلی ، منطقه و جهانی برای کسب مطالبات و بر قراری همبستگی جهانی طبقه کارگر را هر چه بیشتر ممکن می کند.
با توجه به گفته بالا و وضعیت دو پارچه یا دو قسمت شده فعالین و کارگران و انقلابیون ایران که تعدادی بیرون از ایران هستند و نمی توانند برای کسب بسیاری از مطالبات طبقه کارگر ایران فعالیت عملی کنند، اما فعالیت آنها در دو بخش که حیاتی و مکمل یکدیگرند، می تواند ثمر بخش باشد، یک بخش در حوزه انترناسیونالیستی است که در هرجای از جهان هستیم باید با کارگران و انقلابیون آن محل دست اتحاد داده برای کسب مطالبات جهانی کارگران فعالیت عملی کنیم، در بخش دوم فعالیت خود که فقط به عنوان پشت جبهه ی برای رفقا داخل خواهد بود مبارزه نماییم، مطالبه ای که برای هر دو قسمت کارگران و فعالین ایران مشترک است تلاش و مبارزه در جهت دفاع و حمایت از زندانیان کارگری ، معلمی و سیاسی است، که باید در روز کارگر بیشتر از هر زمانی صدای زندانیان باشیم.
در این راستا است که طی چند سال اخیر دفاع و حمایت از کارگران زندانی و زندانیان سیاسی در شعار » کارگرزندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد» طرح شده است و فعالیت و تلاش در جهت کسب چنین مطالبه ای به خاطر فعالیت و مبارزات گسترده کارگران و معلمان طی سال گذشته و امسال که به شدت در حال افزایش است کاملا» به یک مطالبه روز و شاخص تبدیل شده است ، و با توجه به اعلام این شعار به عنوان شعار مشترک بسیاری از سازمانها و احزاب در روز کارگر در کانادا و برخی دیگر کشور ها انتخاب گردیده است که نشان می دهد فعالیت مشترک خوبی پیش برده خواهد شد و همچنین تعدادی از رفقای مستقر در اروپا پیشنهاد کردند که هر شرکت کننده در مراسم های روز کارگر یک عکس از کارگران زندانی در دست داشته باشند، ما ضمن قدر دانی از سازمانها ، احزاب و محافل فعال که حول محور شعار » کارگرزندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و پیشنهاد حمل عکسی از کارگران زندانی توسط هر کدام از شرکت کنندگان در شهر های مختلف ، به این رفقا خواهیم پیوست، از جمله رفقای عضو کمیته حمایت از شاهرخ زمانی در ترکیه با رفقا ترک در شهرهای استانبول ، آنکارا و … با در دست داشتن پوستر کارگران زندانی شرکت کرده ، خواهان آزادی آنها خواهند شد، همچنین برخی از اعضای این کمیته که در کانادا مستفر هستند در راهپیمایی تورنتو با استفاده از پوستر های کارگران زندانی وظایف خود را انجام خواهند داد ، در داخل نیز دوستان و رفقای تصمیم دارند در مراسم های خود خواهان آزادی زندانیان شوند که تراکت های نصب خواهد شد و پوستر های نیز حمل خواهند کرد ، با توجه به اینکه روز گذشته مراسم با شکوهی به مناسبت روز جهانی کارگر در زندان گوهر دشت کرج سالن 12 برگزار گردید که به زودی گزارش آن ارایه خواهد شد، و همچنین کارگران شرکت واحد تحت رهبری سندیکای خود با توزیع گل و شرینی در پایانه های اتوبوس رانی روز کارگر را گرامی داشتند و تعدادی از کارگران و فعالین در مقابل مجلس دست به اعتراض زدند و … همه اینها نشان می دهد که طبقه کارگر ایران آماده خیزش است ، که اکنون سازماندهی و سازمان یابی نیاز و ضرورت حیاتی طبقه کارگر است، در این راستا از تمامی رفقا و دوستان می خواهیم در هر شهری که حضور دارند پیرو اعلام شعار مشترک سازمانها ، احزاب و محافل فوق و پیشنهاد حمل عکسی از کارگران و معلمان زندانی در مراسم های برگزاری شرکت فعال داشته باشند، بدون شک چاپ یک پوستر برای هر دوست و رفیقی کاریست سهل و آسان، اما حضور شرکت کنندگان با عکس های در دست صدای رسای اعتراضی به حمایت از کارگران و معلمان زندانی خواهد بود. انتخاب شعار فوق نشان دهنده ی نیاز واقعی مبارزات جاری است و نیروهای فعال در رابطه با موضوع زندانیان به درک مشترک رسیده اند، این می تواند راه گشایی در رابطه با خروج از بحران هویت و بحران رهبری در آینده باشد.
ما در کمیته حمایت از شاهرخ زمانی ضمن قدر دانی و حمایت از تمامی افراد و تشکل های که یکی از اهداف مبارزاتی خود را طرح شعار فوق کردند، اعلام کرده در همین حال از همه ی اعضای خود و تمامی کارگران ، معلمان ، زنان ، دانشجویان ، پرستاران ، بازنشستگان ، بیکاران و فعالین جنبش های اجتماعی می خواهیم متحدانه آزادی زندانیان را فریاد بزنند و در روز کارگر در هر شهری که حضور دارند بر مبنای پیشنهاد رفقای اروپا هر کدام عکس یکی از کارگران و معلمان زندانی را در دست گرفته شعار » کارگر زندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد» را فریاد بزنند. در این جهت بسیاری از تشکل ها عکس ها و پوستر های از زندانیان تهیه کرده و توزیع نمودند . همچنین ما نیز در این راستا پوستر های بسیاری از زندانیان را طراحی کرده ایم که در وبلاگ کمیته حمایت از شاهرخ زمانی با آدرس
(http://chzamani.blogspot.ca/2015/04/blog-post_29.html)
و همچنین در بسیاری از سایت ها مانند افق روشن ، آزادی بیان و … منتشر شده اند، که همه ی رفقا می توانند در صورت تمایل از انها استفاده کنند.
کارگر زندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد.
گرامی باد روز معلم
گرامی باد ر وز جهانی کارگر
بر قرار باید حاکمیت کارگری
زنده باید سوسیالیسم
کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
9/2/1394

==================

بیانیه مادران پارک لاله ایران

park lalhe
اول ماه مه، روز جهانی کارگر را گرامی می داریم

در حالی به روز جهانی کارگر نزدیک می شویم که هر روز وضعیت معیشتی این قشر زحمتکش جامعه رو به وخامت بیشتری می گذارد. هر روز تعدادی از واحدهای تولیدی و کارخانه ها به ورشکستگی نزدیک و یا بسته می شوند و کارگران این واحدها به خیل بیکاران می پیوندند. این در حالی است که بسیاری از این کارگران مدت هاست حقوق ماهانه خود را نیز دریافت نکرده اند.

اوضاع تا بدان حد سیاه است که وزیر کار  هم اعلام می کند «من وزیر بیکاران هستم» (سایت ایسنا- دوشنبه 7 اردیبهشت 94). به علت کسادی بازار کار، کارگران به کار در شرایط غیر ایمن و غیر استاندارد – که حتی در مراکز دولتی نیز موجود است (مرگ کارگران بر اثر استشمام گاز ترش در پروژه‌های فازهای ۱۷ و ۱۸ عسلویه)- و تن دادن به خواست های نامعقول کارفرما  مجبور می شوند و گاه جان خود را در این راه برای تامین هزینه های کمرشکن زندگی از دست می دهند. عده ای دیگر به دست فروشی روی می آورند و مورد هجوم ماموران شهرداری قرار می گیرند، برخورد این ماموران طوری است که گویا این مردم اهالی کشور دیگری هستند و به  زور به این خاک وارد شده اند، با آنان می جنگند و به بدترین شکل اموال آنان را که با خون جگر فراهم کرده اند و امید دارند تا بتوانند چرخ لنگ زندگی شان را با فروش آن ها بچرخانند، غارت می کنند و خود آنان را مضروب می کنند که حتی در مواردی منجر به مرگ فرد شده است (مورد علی چراغی دستفروش تهرانی). عمل  وحشیانه این ماموران و از دست دادن سرمایه اندکی که به آن امید فراوانی بسته شده است گاه بقدری بر روح و روان فرد تاثیر می کند که سبب خودکشی او می شود (خودسوزی یونس عساکره شهروند خرمشهری و حمید فرخی شهروند تبریزی). بهره کشی از کودکان هم چنان ادامه دارد و هیچ قانونی برای دفاع از آنان اجرا نمی شود. مسئولین امر بارها نشان داده اند که نه به شرایط عادلانه و رضایت بخش شغلی اعتقاد دارند، نه به عادلانه بودن دستمزد ها و نه به تشکیل سندیکاها که حق بلامنازع هر کارگری است و در اعلامیه جهانی حقوق بشر آورده شده است (ماده 23 اعلامیه جهانی حقوق بشر- 1948).

چه باید کرد؟ کارگران بارها به طور پراکنده و با تعداد اندک هر بار در شهری به وضعیت بد و ناعادلانه خود اعتراض کرده اند. اما نتیجه چه بوده است جز اخراج، دستگیری، شکنجه و حبس. هم اکنون تعدادی از کارگران تنها و تنها به جرم درخواست های صنفی خود در حبس به سرمی برند، از آن میان می توان به اسعد(بهنام) ابراهیم زاده، علیرضا اخوان، ذبیح الله باقری، محمد جراحی، شاهرخ زمانی، رضا شهابی، کوروش بخشنده  اشاره کرداین در حالیست که در روزهای هشتم و نهم اردیبهشت ماه جاری نیز فعالان کارگری محمود صالحی، عثمان اسماعیلی، ابراهیم مددی و داوود رضوی بازداشت شدند.

اگر همه هم صدا شوند و با اتحادی محکم و ناشکستنی فریاد بزنند، بعید است که مسئولین! به بهانه های واهی چون تفاهم! هسته ای صدای آنان را نشنوند و خود را به کری و کوری بزنند. بله رمز موفقیت در ایجاد تشکل های مستقل و هم صدایی و همکاری با همدیگر و ایستادگی و پیگیری است.

مادران پارک لاله از حق بدیهی کارگران در اعتراض به وضعیت کنونی شان حمایت می کند و خواستار آزادی تمام کارگران زندانی است که به جرمی واهی و تنها به دلیل حق طلبی روزگار را در زندان سپری می کنند.

parke-laleh

مادران پارک لاله ایران

دهم اردیبهشت 1394

===============

اعلامیه مشترک

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج ازکشور

اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

خجسته باد اول ماه مهِ روزجهانی کارگر

2_1may

کارگران و زحمتکشان

اول ماه مه ، روز رزم جهانی کارگران در راه است ، فرا رسیدن این روز را به همه شما شاد باش می گوییم !

امروزدرشرایطی به استقبال اول ماه مه، روزرزم تجلی همبستگی انترناسیونالیستی کارگران می رویم که ادامه بحران سیاسی و حکومتی درایران در متن یک بحران منطقه ای و جهانی در حال تشدید است. تحولات خاورمیانه و شمال آفریقا و همینطور جنبش ضد سرمایه داری در اروپا و آمریکا، افق تغییر را در جامعه ایران بیش از پیش باز کرده است. در این اوضاع دولت های سرمایه داری و امپریالیستی تلاش می کنند تحرک مردم زحمتکش را با اتکا به میلیتاریسم و تهدیدات جنگی و آلترناتیو سازی مهار و سرکوب کنند.

در بستر چنین تهاجمی، دولت های سرمایه داری برای خروج از بحران جاری از طریق به اجراء نهادن برنامه های خشن ریاضت اقتصادی، یورش همه جانبه ای را به طبقه کارگر واقشار محروم این جوامع سازمان داده  و بی وقفه سطح زندگی و معیشت آنها را مورد تعرض قرار می دهند. نمونه فرانسه و تظاهرات اعتراضی کارگری در پاریس- مارسی- بردو و نانس و… در اعتراض به سیاست ریاضت اقتصادی ، اخراج کارگران در سوئد، پیشروی مبارزات کارگران وچپ  ها دراسپانیا و یونان درطی سال گذشته همه و همه در امررودرویی با چرخه سرمایه داری جهانی رخ نموده است .

مبارزات کارگران طی سال گذشته را می توان سال مبارزات عمومی بخش های وسیعی از نیروی رنج و کار جامعه ایران دانست . اعتصابات و اعتراضات مداوم و روزانۀ کارگران در سراسرایران برای وصول مطالبات  معوقه شان هیچگاه از چرخش نیا فتاده است . پیشروی قابل  ملاحظه  جنبش کارگری درسال گذشته، تحرک چشمگیر فعالین و تشکیلات کارگری در این سال، نقش کارگران پیشرو در مبارزه  رودررو ونا برابردردرون زندانها و خانواده های فداکار آنان دربیرون زندانها، اعتراضات مداوم بازنشستگان  برای مطالبات عقب مانده ، مبارزات زنان در عرصه های گوناگون خاصه درزمینه تفکیک جنسیتی ، مبارزات گسترده و اعتصابات سراسری و پیشروی خود جوش و پیروزمند معلمین درسراسرایران و تداوم آن وهمچنین اعتراضات و افشاگری شجاعانۀ معلمین زندانی ودرهمبستگی با کارگران پیشرو، اعتراضات گسترده پرستاران و ایستادگی  جسورانه آنان برای کسب مطالبات برحق خود، افشاگری ها و اعتراضات روزنامه نگاران، خبرنگاران، وبلاگ نویسان و نویسندگان ، ناشرین ، هنرمندان و سینماگران ، و نقش آنها در روشنگری و آگاه سازی، مبارزات درخشان زنان و دختران در تمام عرصه ها و پیشرو بودن آنان در بسیاری از اعتراضات و کسب بسیاری موفقیت های نسبی آنان، تداوم مبارزات دانشجویان آگاه و تلاش برای متشکل شدن و حمایت از جنبش کارگری، نقش برجستۀ حقوقدانان و وکلای مردمی وعدالت طلب درحمایت از حقوق اقشار تحت ستم و به زندان افتادن چند تن از برجسته ترین آنان به «جرم» عدالت خواهی، مبارزات و اعتراضات کسبۀ خرده پا، دستفروشان وسایرمزدبگیران دربرابر سرکوب ها و تجاوزات به حقوقشان ، عدم توجه به حقوق کارگران مهاجر ( عراقی-  بنگلادشی  و افغان و…)  و خلاصه بپا خاستن تمامی اقشار پایین جامعه در اعتراض به گرانی، بیکاری، تورم ، تحریم ها وغیره ازاجزای بهم پیوسته ای است که باید مورد توجه ما قرار گیرد!

امسال درایران روز جهانی کارگر در حالی فرا می رسد که همچون سال گذشته ، علیرغم همه وعده های پوچ ، دستمزد کارگران همچنان زیرخط فقر است، ، ورشکستگی واحدهای اقتصادی و تعطیلی بخش های مختلف صنایع یکی پس از دیگری همچنان ادامه دارد، بیکاری رو به گسترش است و سرکوب فعالین کارگری و بویژه بیکار سازی وبه دادگاه فراخواندن فعالان سازمانده اعصابات و اعتراضات از جمله در معادن بافق – کوشک یزد – چادر ملو – مجتمع پتروشیمی رازی و درکردستان  توسط دولت و کارفرمایان به شیوه رایج بدل گردیده است . درچنین شرایطی هیچگاه نباید  تصور کرد که کنار آمدن و سازش دولت سرمایه داری ​جمهوری اسلامی  با قدرت های امپریالیستی و بویژه ایالات متحده آمریکا، بر سر مسئله هسته ای به معنای کاسته شدن سرکوب ویا باز شدن فضای سیاسی خواهد بود. به عکس، کل حاکمیت از هم اکنون با همه توان خویش، ​خود را برای مقابله با موج روزافزون همه سطوح مبارزات کارگران – معلمان – پرستاران ومدافعان خود جوش طرفداران محیط زیست وسایرتحرکات توده ای آماده می سازندتا طبقه کارگرو سایراعتراضات مطالباتی درون کشور را به شکست بکشانند و جلوی پیشروی مردم را سد نمانیدتا خود بهتر بتوانند به غارتگری و چپاول منابع طبیعی کشور ادامه دهند و به نجات نظام از سقوط وپیشروی مردم برآیند.

امضاء کنندگان ( یازدهم اردیبهشت ) اول مه ، روزجهانی کارگر و ( دوازدهم اردیبهشت ) ، روزمعلم ، فرصتی است که فعالین و پیشروان جنبش کارگری و معلمان سراسر کشور، اراده جمعی خود را برای گسترده ترین همگرایی های آگاهانه برای ارتقای مبارزات خویش و برای بهم مرتبط ساختن و سراسری کردن این مبارزات اعلام کنند و بر بستر این مبارزات تلاش برای برپائی تشکل های طبقاتی و توده ای کارگران را گسترش بخشند.

طی این روزها، همزمان با برافراشتن پرچم مطالبات کارگران و تلاش برای بسیج توده های هر چه بیشتری از کارگران و معلمان و فراخوان خانواده ها، دانشجویان و  دانش آموزان آگاه برای شرکت در مراسم و آکسیون های مستقل اول ماه مه و روز معلم  د رمحیط کار و زیست خود ،لازم می نماید ؛ اجتماعات زرد و فرمایشی هفته کارگری ، که از طرف خانه کارگر رژیم، انجمن ها و شوراهای اسلامی و یا کانون عالی انجمنهای صنفی د رجای جای کشوربرپا می شوند، را قاطعانه تحریم و بایکوت کنند.

آنچه که امروز بیش ازهرموقع، طبقه کارگر ايران بدان نياز دارد تشکل است. کارگران براى دستيابى به مطالبات بيشمارشان احتياج به تشکلهاى طبقاتى خود دارند. ايجاد تشکل براى فشرده کردن صفوف طبقاتی خویش جهت دفاع و کسب حقوق سیاسی و صنفی – بویژه کسب دستمزدهای واقعی- و مبارزۀ قاطع و نهایی با این رژیم ضد کارگری است. برای موفقیت در مبارزه  پیشروی مان، وحدت و همکاری همه تشکل های کارگری ایران یک ضرورت حتمی و غیرقابل اجتناب است. ضرورتی که همه وجدان های آگاه جنبش کارگری به خوبی به آن واقف هستند. ما امیدواریم که اول ماه مه امسال سرآغاز مبارزه همبسته  و متحد برای مطالبات عاجل طبقه کارگر ایران باشد. ما با همه توش و توان خود و ازهر طریق ممکن و موثر یاور و پشتیبان این مبارزات می باشیم.

ما امروز نیزهمچون گذشته ؛ طبقه کارگر، جنبش آزادی خواه زنان، جوانان انقلابی و مردم زحمتکش ایران را به اتحاد و تشکل در سطوح مختلف برای برافراشتن پرچم سوسیالیسم و بسیج حول یک راه حل انقلابی و کارگری فرا می خوانیم

ما همسو با این روند و در کنار طبقۀ  کارگر و تمامی مبارزین ، به پیشواز این روزهای امید بخش می رویم و اول ماه مه خجستۀ امسال را با شادمانی جشن می گیریم و به تمامی تلاشگران مبارزات تا کنونی، شاد باش می گوییم.

 

پیش بسوی همبستگی تشکل های مستقل کارگری در مبارزه مشترک و متحدعلیه سرمایه !

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم!

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج ازکشور

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com

اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

Iransocialist@gmail.com

Darichetv@gmail.com

اردیبهشت ۱۳۹۴ برابر آوريل ۲۰۱۵

===============================

گرامی باد اول ماه مه ، روزجهانی کارگر !

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک

اول ماه مه باید تعطیل شود،این تعطیلی هرج ومرج نیست،این تعطیل انقلاب هم نیست.این روز دادخواهی است»
روزنامه حقیقت ۱۳۰۱/۰۲/۰۸
روزاول ماه مه روزاعتراض زحمتکشان جهان برعلیه سیستم بهره کش وانسان کش نظام سرمایه داری است. زحمتکشان، دراین روز گردهم می آیند تا با نیروی متحد خود ، برای فردایی بهتر مبارزه کنند. آرمان های جنبش ۸ ساعت کار برای زندگی بهتر بعد از ۱۳۰ سال هنوزهم پرچم زحمتکشان دنیاست.
درشرایطی به پیشوازاول ماه مه می رویم که بحران جهانی سرمایه داری در سراسرجهان، بیکاری روزافزون کارگران – کاهش دستمزدها – کاهش خدمات درمانی وآموزشی – بالا بردن سن بازنشستگی به دستورصندوق اهریمنی پول برعلیه زحمتکشان به مورد اجرا گذاشته است. درکشور ما نیزهمین دستورات نه تنها اجرامی گردد، بلکه حمله به زحمتکشان و دستاوردهایش نیز دوسالی است در دستور کار قرارگرفته است. پس از صدورحکم شلاق و حبس برای کوشندگان کارگری، حضور درجلسه سندیکای کارگران شرکت واحد و درپی آن حضور غیر موجه ماموران لباس شخصی ساعت حدود نیم بامداد روز نهم اردیبهشت در خانه آقایان ابراهیم مددی و داوود رضوی، از کوشندگان سرشناس سندیکای کارگران شرکت واحد با حکم بازداشتی که از سوی شعبه ۶ دادسرای اوین صادر شده بود به همراه تفتیش خانه و ضبط لوازم شخصی، مبادرت به بازداشت این دو عضو سندیکا کرده و جعفر عظیم زاده عضو موثر اتحادیه کارگران آزاد در ساعت ۴ بعدازظهر ۹ اردیبهشت، احضارنموده اند. تا روز کارگر چند نفر دیگر این گونه بازداشت خواهند شد ؟
هرچه عرصه بر زحمتکشان تنگ ترمی گردد، فضا برای غارت ثروت زحمتکشان و استثمارهرچه بیشتر آنان برای سرمایه داری تجاری بازترمی گردد. اختلاس های رنگ و وارنگ به تیترهر روزه روزنامه ها بدل گشته است، همانطوری که کشتار کارگران به دلیل فقدان ایمنی و سودجویی کارفرمایان در محل کار، تیتر هر روزه روزنامه هاست.حداقل قانون های مصوب در قانون اساسی و حتا مقاوله نامه های ۹۸ و ۸۷ که مورد موافقت دولت قرار گرفته هم اجرا نمی شود. کودکان کار و زنان سرپرست خانوار هر روز بیشتر از روز پیش در جامعه خودنمایی می کنند. دستمزدهای ۴ برابر زیر خط فقر در حالی برای کارگران مصوب می شود که میلیاردرهای بیشتری در اجتماع ظهور می کنند. محیط زیست و آب بازیچه سرمایه داران گشته است. با افزایش ورود کالا به کشور در خبرگزاری ها از بسته شدن هرچه بیشتر کارخانه های تولیدی و بیکار شدن کارگران با خبر می شویم.
آنچه امروز باعث ضعف جنبش کارگری و حتا بخش سازمان یافته آن یعنی جنبش سندیکایی است ، تفرقه موجود در میان این جنبش است و سرمایه داری بخوبی از آن سود می برد. تا زمانی که کارگر بافق مورد حمایت سازمان یافته جنبش سندیکایی واقع نمی شود و تا زمانی که دستگیری های روز کارگر مورد حمایت سازمان یافته کارگران پارس جنوبی نمی شود، باید هر روز کوشندگان بیشتری به اسارت بروند. تا زمانی که پیام اتحاد روز اول ماه مه درک نشود جنبش کارگری رو به اعتلا نخواهد رفت.
سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ضمن حمایت از کلیه اطلاعیه های صادره شده توسط سندیکاهای کارگری و حمایت از مفاد آن تاکید می کند همه زحمتکشان ایران خواسته ای جز بهبود شرایط معیشتی و اجتماعی ندارند. کارگران، آموزگاران، پرستاران، نویسندگان، روزنامه نگاران، هنرمندان و دیگر زحمتکشان شهر و روستا خواسته ای انسانی دارند و آن حق خود و خانواده هایشان از ثروت ملی و ایجاد سندیکا برای حمایت از منافع خویشند.
بیایید اول ماه مه را به کارزاری جهت قانون کاری شایسته، تامین اجتماعی در شان و شخصیت کارگران، دستمزدی شرافتمندانه و زندگی آبرومند و ایجاد سندیکاهای کارگری، این سنگرهمیشگی زحمتکشان ومدافع واقعی حقوق رنجبران درمقابله با تهاجم سرمایه داری به ثروت ملی ودسترنج کارگریمان تبدیل کنیم.اول ماه مه گردهم آییم ودست دردست یکدیگرمتحدشویم.
وقتی مبارزه می کنیم همیشه پیروز نمی شویم ولی اگرمبارزه نکنیم ،همواره شکست می خوریم.سندیکا خانه دوم ماست،آن را آباد و آزاد خواهیم ساخت .

مستحکم بادهمبستگی زحمتکشان ایران وجهان
سندیکای کارگران فلزکارمکانیک

http://felezkar.com/1394/02/10/1105/#more-1105

=====================

بازداشت کارگران در آستانه اول ماه مه!

چهارشنبه ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۳:۳۷ |

zandani

در آستانه اول ماه مه، روز جهانی کارگر، فشار سرمایه و عوامل آن بر کارگران و فعالین کارگری بیش تر شده است. در همین رابطه با خبر شده ایم که در آخرین ساعات روز سه شنبه و بامداد روز چهارشنبه 8 و 9 اردیبهشت، مامورین اطلاعاتی و امنیتی به خانه های تعدادی از کارگران و فعالان کارگری مراجعه کرده و تنی چند از آنان ازجمله ابراهیم مددی، داود رضوی، محمود صالحی، عثمان اسماعیلی و … را بازداشت کرده اند. و این در حالی است که تعداد دیگری از این کارگران و فعالین کارگری در روزها و هفته های گذشته در دیگر شهرها، از جمله شهر سنندج دستگیر یا احضار شده و از جانب این نیروها مورد بازجویی و تهدید قرار گرفته اند.

یورش به منازل کارگران و فعالین کارگری و احضار، بازداشت و زندانی کردن آن ها و خانواده هایشان، در شرایط کنونی و در روزهای اخیر به بخشی از فشارهایی تبدیل شده است که سرمایه داران و عوامل آنان برای ممانعت از برگزاری هرچه باشکوه تر اول ماه مه و فراتر از آن، ممانعت ازمطرح شدن خواستها و اعتراضات کارگران به موارد و موضوعاتی از قبیل حقوق های معوقه کارگران، تحمیل قراردادهای موقت و سفید امضاء و در این رابطه ایجاد ناامنی شغلی برای کارگران، اخراج و بیکارسازی آنان، کاهش خدمات تامین اجتماعی و چپاول این صندوق و به ویژهدستمزدهای زیرخط فقر صورت می گیرد. صاحبان سرمایه و حامیان آن ها به خوبی میدانند که استثمار هر چه بی رحمانه تر کارگران و دستیابی به برنامه و سیاست های مورد نظر سرمایه داران، برای انباشت و سودآوری هرچه بیش تر سرمایه و مهیا نمودن شرایط برای رشد و گسترش روزافزون آن، بدون اعمال فشار به کارگران و سرکوب جنبش های حق طلبانه ی آنان، به راحتی امکان پذیر نخواهد بود. لذا همه ی سعی و تلاش خود را به کار می گیرد تا با ایجادفضای ترس و ناامنی در جامعه و در این رابطه احضار و تهدید کارگران و فعالان کارگری و بازداشت و زندانی کردن آنان حتی المقدور از رشد و گسترش جنبش های اجتماعی جلوگیری نمایند.

عوامل سرمایه سال هاست که شاهرخ زمانی، محمد جراحی و بهنام ابراهیم زاده از فعالین کارگری و از اعضای کمیته پیگیری را به بهانه های واهی بازداشت و زندانی کرده و به حبس های طولانی مدت محکوم نموده است. در همین رابطه یوسف آب خرابات و واحد سیده از فعالین کارگری و از اعضای کمیته هماهنگی هر یک به دوسال حبس تعزیری محکوم شده و هم اکنون دوران حبس خود را سپری می کنند و حسن رسول نژاد دیگر فعال کارگری و عضو کمیته هماهنگی نیز به 1 سال زندان محکوم شده است. هادی تنومند و جمال میناشیری از فعالین کارگری و از اعضای کمیته هماهنگی هر یک به 5/3 سال حبس تعزیری محکوم و در انتظار احکام دادگاه تجدید نظر هستند؛ قاسم و ابراهیم مصطفی پور و محمد کریمی از فعالان کارگری و از اعضای کمیته هماهنگی هر یک به 2 سال حبس تعزیری محکوم شده و در انتظار احکام دادگاه تجدید نظر می باشند؛ جعفر عظیم زاده و جمیل محمدی، از فعالین کارگری و از اعضای هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران، به ترتیب به 6 و 5/3 سال زندان محکوم شده و به همراه فرزاد مرادی نیا از فعالین کارگری و از اعضای کمیته هماهنگی در انتظار احکام دادگاه های تجدید نظر و بدوی می باشند.

در چند هفته اخیر تعداد زیادی از کارگران و فعالین کارگری، احضار یا بازداشت شده اند که نظری به لیست تنها بخش هایی از آن خود می تواند گویای بسیاری از مسائل باشد. از جمله ی این کارگران و فعالین کارگری می توان از: ابراهیم مددی نایب رئیس و داوود رضوی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه یاد کرد که در ساعات پایانی روز سه شنبه 8 اردیبهشت و بامداد روز چهار شنبه 9 اردیبهشت بازداشت شده اند. محمود صالحی فعال کارگری و از اعضای کمیته هماهنگی و عثمان اسماعیلی از فعالین کارگری و سخنگوی کمیته دفاع از کارگران مهاباد در روز سه شنبه 8 اردیبهشت به ترتیب در شهرهای سقز و مهاباد دستگیر شده اند. خالد حسینی فعال کارگری و عضو کمیته هماهنگی برای چندمین بار احضار و توسط مامورین امنیتی مورد بازجویی قرار گرفته است. همچنین طی روز ها و هفته های اخیر رضا امجدی، کورش بخشنده، حامد محمود نژاد و نظام صادقی از فعالین کارگری و اعضای کمیته هماهنگی و فؤاد و آرام زندی از فعالان کارگری، به همراه منیژه صادقی فعال زنان و کودکان توسط نیروهای اطلاعاتی و امنیتی باز داشت و روانه زندان ها شده اند. ریبوارعبدالهی، فعال کارگری و از اعضای کمیته هماهنگی نیز در تاریخ 22 فروردین بازداشت و به یک سال حبس تعزیری محکوم شده است که هم اکنون در حال گذراندن حکم زندان خود در زندان شهر سنندج است.

عوامل سرمایه درصددند تا با اعمال فشار به کارگران و فعالان کارگری، آنان را مرعوب نموده، از ادامه ی کار که چیزی جز دفاع از منافع طبقه ی کارگر در عرصه های مختلف نیست بازدارند. در حال حاضر بسیاری از کارگران و فعالین جنبش های اجتماعی از جمله رسول بوداغی و.محمود باقری و عبدالرضا قنبری صرفاً به اتهام واهی «اقدام علیه امنیت ملی» ، «اجتماع به قصد تبانی» ، «تبلیغ علیه نظام» و اتهامات و در واقع بهانه هایی از این دست سال های زیادی از عمر و زندگی خود را در زندان سپری کرده و در حال گذراندن مدت محکومیت خود هستند و کارگران و فعالانی چون رضا شهابی نیز پس از گذراندن چندین سال از محکومیت زندان خود، پس از یک عمل جراحی سخت وحساس در مرخصی استعلاجی بسر می برد. این کارگران و فعالان کارگری در واقع تاوان فعالیت ها و مبارزات خود را برای بهبود وضعیت معیشتی کارگران و بهروزی و رهایی طبقه ی کارگر از وضعیت اسف بار و طاقت فرسای موجود پس می دهند. آنان با دفاع  از منافع کارگران و زحمتکشان ، حتی در طول مدت حبس و  زندان خود، این اتهامات را که صرفاً برای دربند کردن کارگران و فعالان کارگری توسط سرمایه داران علم می شوند خنثی نموده و آن ها را به حربه ای علیه سرمایه تبدیل کرده اند. عوامل سرمایه در واقع با احضار، بازداشت و زندانی کردن این کارگران و فعالان کارگری، و محکوم کردن آن ها به زندان های طویل المدت در واقع عمقِ کینه و نفرت خود را نسبت به کارگران و مردم به جان آمده از ظلم و ستم سرمایه به نمایش می گذارند.

اما تاریخ جنبش کارگری خود، گواه این حقیقت بوده و هست که این گونه سرکوب ها و اِعمال فشارها هیچگاه نتوانسته است کارگران و فعالان راه رهایی این طبقه را از تلاش و مبارزه برای پیگیری خواست ها و مطالبات شان باز داشته و از ادامه راه منصرف نماید. اگر چه فشار و سرکوب و زندان صاحبان سرمایه و عوامل آن ها همواره بدرقه راه شان بوده و هیچگاه این کارگران و فعالان کارگری را رها نکرده است.

سرمایه داران و عوامل آنان تا به امروز و لااقل با مشاهده ی روند حرکت جنبش کارگری و فعالان آن باید متوجه شده باشند که با این قبیل اقدامات نمی توان جنبش عظیم و گسترده ای را که به حکم جایگاه و موقعیت طبقاتی خویش در نظام نابرابر و ضدکارگری سرمایه داری، برای بهبود شرایط کار و زندگی خویش و رهایی از ستم و استثمار طبقاتی تلاش و مبارزه می کند برای همیشه متوقف نمود و از تحرک و مبارزه برحذر داشت. سرمایه داران و عوامل آنان باید بدانند که جنبش کارگری و فعالان پیگیر و مخلص آن تمام شدنی نیستند و تا زمانی که سلطه ی سرمایه و بهره کشی هر چه وحشیانه تر طبقه ی کارگر به دست صاحبان سرمایه، ادامه داشته و زندگی را بر طبقه کارگر تیره و تار کرده است، تا زمانی که سرمایه داران به ضرب زور و سرکوب و اخراج و بیکارسازی کارگران و ارعاب و تهدید و بازداشت و زندان آنان، درصدد تحمیل انواع بی حقوقی ها و بی حرمتی ها به این طبقه برآمده و آن ها را یکی بعد از دیگری به طبقه ی کارگر و اکثریت قریب به اتفاق مردم تحت ستم و استثمار جامعه تحمیل می نمایند و سرانجام تا زمانی که نتیجه و ماحصل کار و تلاش کارگران از تولید ثروت و رفاه برای جامعه، چیزی جز خانه خرابی و فقر مطلق نیست، جنبش کارگری به راه خود ــ که هیچ چیز جز بهبود مداوم و پیوسته ی شرایط کار و زندگی و رهایی از منجلاب متفن سرمایه نیست ــ ادامه خواهد داد و باز نخواهد ایستاد.

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری ضمن محکوم کردن این قبیل فشارها و هر گونه احضار، تهدید و دستگیری کارگران و فعالین کارگری، برپایی آزادانه مراسم روز جهانی کارگر (اول ماه مه) را حق طبیعی همه کارگران دانسته و خواهان آزادی فوری و بدون قید شرط همه کارگران و فعالین کارگری دربند و زندانیان سیاسی و عقیدتی می باشد.

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

9 اردیبهشت 1394

======================

قطعنامه مشترک معلمان و کارگران خباز بمناسبت روز جهانی کارگر

کارگران، معلمان و مردم شریف ایران!

f62ad

امسال در شرایطی مراسمات اول ماه مه ( روز جهانی کارگر ) را پاس می داریم که بحران ساختاری سرمایه داری از بخش مالی و سیستم بانکی آمریکا بیرون زده و تمام جهان را فراگرفته است. سیاست های نئولیبرالی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول برای برون رفت دولت های سرمایه داری از بحران عملا به بن بست رسیده است. لاجرم سرمایه داری در هراس از انفجار اجتماعی با فروپاشی بازار، نفیر جنگ و فاشیسم را در سراسر جهان علی الخصوص منطقه خاورمیانه به صدا درآورده و استعمار نو را بازآفرینی کرده است. سرمایه داری برای نجات خود از بحران از هیچ سبعیت و درندگی علیه توده های کارگر و زحمتکش، از کشتار بی رحمانه مردم بی دفاع غزه تا جنگ در اکراین گرفته و حمایت از گروه های تروریستی برای کشتار مردم در سوریه، عراق و شمال آفریقا و اخیرا در اتحادی شوم علیه مردم یمن، کوتاهی نمی کند و آشکارا کمر به نابودی زیر ساخت های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورهای منطقه بسته اند.

این بحران و تبعات ویران گر آن گریبان گیر زندگی و معیشت کارگران ایران نیز شده است. بطوریکه دستمزدها بشدت زیر خط فقر قرار دارد، اخراج و بیکار سازی ها شکل سریع تری به خود گرفته و پرداخت حداقل دستمزدهای بخور و نمیر به موقع صورت نمی پذیرد، تحمیل قرار دادهای موقت و سفید امضا بخش دیگری از دهها و صدها نقض حقوق کارگران است که مدت هاست از سوی کارفرمایان و حامیانشان ادامه دارد و هر ساله به عمق و دامنه آن نیز افزوده می شود.

کارگران و معلمان در مقابل این وضعیت دیوار سکوت را شکسته و بر مطالبات برحق صنفی خود در هر شکل ممکن پافشاری کرده اند. آنان تولید کنندگان ثروت و معماران جامعه هستند و حق دارند که از بالاترین استانداردهای زندگی امروزی بهره مند باشند.

در روز جهانی کارگر و در راستای تحقق خواست های برحق خود مطالباتمان را به شرح زیر اعلام می داریم.

1- ما حق ایجاد تشکل های مستقل کارگران و معلمان، تجمع، اعتصاب، آزادی بیان و اجرای کامل آیین نامه  مشاغل سخت و زیان آور در مورد کارگران را خواستاریم.

2- برابری کامل زن و مرد در تمام جوانب زندگی اجتماعی و اقتصادی و لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز علیه آنها.

3-اعلام اول ماه مه به عنوان روز تعطیل در تقویم رسمی کشور و برداشتن هرگونه ممنوعیت و محدودیت در برگزاری مراسم مستقل این روز.

4- لغو کلیه احکام غیر قانونی زندان، شلاق، تبعید و… علیه فعالین صنفی کارگری و معلم.

5- ممنوعیت کار کودکان، حق تحصیل رایگان برای کودکان ایرانی و اتباع خارجی.

6- توقف اخراج و بیکارسازی ها، لغو کلیه قراردادهای موقت و سفید امضا و بازبینی وضعیت نامطلوب شرایط کاری کارگران و معلمانی که طرف قرارداد آنان کارفرمای خصوصی است.

7- به استناد قانون کار افزایش دستمزد کارگر هیچ ربطی به نرخ نان و یا هر کالای دیگری ندارد، هرگونه تبلیغات توسط رسانه های دولتی در این مورد را محکوم میکنیم.

8- تعیین دستمزد 712 هزار تومانی از سوی شورای عالی کار را تحمیل مرگ تدریجی بر میلیون ها کارگر دانسته و خواهان افزایش دستمزد متناسب با تورم موجود در جامعه می باشیم.

9- ما ضمن رد جلسات سه جانبه برای تعیین دستمزد کارگران، خواهان تعیین دستمزدها با حضور نماینده منتخب کارگران هستیم.

10- ما بااعلام پشتیبانی از اعتراضات برحق کارگران، معلمان، پرستاران و… حمایت قاطع خود را از ایجاد تشکلهای سراسری مستقل، که بتواند این اعتراضات را بصورت متحدانه و یکپارچه رهبری کنداعلام می نماییم.

11- ما کارگران و معلمان جنگ افروزی دول غربی و متحدین منطقه ای آنان را محکوم و خواستار پایان دادن به هر گونه تبلیغات جنگ افروزانه هستیم.

گرامی باد اول ماه مه (11 اردیبهشت) روز جهانی کارگر

این قطعنامه با یک مقدمه در 11 بند در مورخ 8/2/94 توسط

انجمن صنفی معلمان مریوان

انجمن صنفی کارگران خبازی های مریوان و سروآباد

انجمن صنفی کارگران خبازی های سنندج و حومه

به تصویب رسید.

====================

بیانیه کانون نویسندگان ایران در گرامیداشت روز جهانی کارگر

روز جهانی کارگر کرامی باد

kanoon

اول مه، یازده اردیبهشت، روز جهانی کارگران را در شرایطی گرامی می داریم که وضعیت معیشتی زحمتکشان جامعه بسیار وخیم تر از پیش شده است.

به موازات این شرایط اعتراض طبقات زحمتکش نیز افزایش یافته است. پاسخ این خواست ها، البته سرکوب نیست. ما نویسندگان خود را متعلق به آنها می دانیم و از خواست افزایش دستمزد و حفظ کرامت انسانی آنها حمایت می کنیم.

کانون نویسندگان ایران خواستار آزادی فعالیت تشکل های مستقل و آزادی فعالان و رهبران دربند کارگران، معلمان و پرستاران است.

روز اول ماه مه، یازده اردیبهشت بر تمامی مزدبران گرامی باد.

کانون نویسندگان ایران

8 اردیبهشت 1394

========================

بیانیه کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری به مناسبت اول ماه می

2_1may

اول ماه مه، روز جهانی کارگر، مصادف با ۱۱ اردیبهشت، را گرامی می داریم . روز کارگر، روز همبستگی و روز فریاد اعتراض جهانی به این ” دنیای وارونه “است . روز کارگر ، روز زحمتکشان جهان که هستی بخش جامعه جهانی و بشارت دهنده ” یک دنیای بهتر” برای همه انسانهاست ، خجسته باد.
ما کارگران و دیگر اقشار مزد بگیر و زحمتکش درشرایطی به استقبال روز جهانی کارگر می رویم که این شرایط غیرانسانی و مالامال از بی حقوقی مطلق ، زندگی در فقر و فلاکت ونکبتی را به ما تحمیل کرده است.
درشرایطی که بی کاری وگرانی همواره افزایش می یابدوبلااخص نان که با آزاد سازی قیمتش ۲۵ الی ۵۰ در صد گران میشودافزایش قیمتها ، وهمچنین گرانی بهای آب ، برق ، گاز ، تلفن ، ومالیاتها وعوارض ها یی که با دستمزد ناچیزمان باید پرداخت شود.
با اعلام خط فقر توسط کارشناسان مختلف سازمانهای دولتی ، در سال ۹٣ با در آمد کمتر از ۲۴۰۰۰۰۰ تومان زیر خط فقر محسوب گردیده است آنگاه حداقل دستمزد ما کارگران را با محاسبه ۱۷ درصد افزایش با مزایای دیگرش ٨۵۰۰۰۰هزار تومان تعیین نمودند .
آنچه که فاصله حداقل دستمزد ٨۵۰۰۰۰ هزار تومانی تا هزینه زندگی با خط فقر ۲۴۰۰۰۰۰هزار تومان ما کارگران را قرار است پر کند ، چیزی نیست جزگسترش “چهره کریه فقر ”
افزایش فقروفلاکت ، جرم وجنایت ، نا برابری اجتماعی گسترده ، عدم امنیت شغلی ، قرار داد های موقت وتاخیر در پرداخت دستمزدها و بی کاری گسترده وبی حقوقی زنان وکودکانمان در چرخه تولید ، و توزیع مواد مخدر و تن فروشی ، حاصل این نظام سرمایه داری است .
غارت و چپاول هزاران میلیارد تومان ثروتی که سوی دیگر حاصل زحمات ما کارگران زحمتکش است ، به جای اینکه هزینه تامین رفاه اجتماعی ، مسکن ، ایجاد شغل ، بیمه بیکاری ، بهداشت وسلامت و آموزش و پرورش شود به عملکرد رایج این نظام بدل شده است
ما کارگران ودیگر مزدبگیران اعلام می کنیم که:اختلاس وچپاول غارت هزاران میلیارد تومانی که فاش گردیده است ، تنها بخشی از ثروت تولید شده توسط ماکارگران است ، باید به زندگی ما باز گردانده شود.
ما کارگران ودیگر اقشار زحمتکش ، پرستاران ، معلمان و بازنشستگان در این روزجهانی کارگر، به تمامی آنچه که زندگی ما ، جامعه ما را فراگرفته است ، به این جهان وارونه می گوئیم ” نـــــه ” .
به این زندگی ، به این سرکوب ، اختناق و وحشت و زندان ، فریب و نیرنگ و قوانین بربریت راکه بر زندگی ما تحمیل می کنند می گوئیم ” نــه ”
سرکوب و وحشت ، که شاهرگ حیاتی این نظام سرمایه داری جهنمی را تأمین و تضمین کرده و به آن تداوم می بخشد. اما هرگز قادر نخواهد بود بر صفوف جان به لب رسیده ما کارگران معترض غلبه کند.
ما کارگران به کارفرمایان و دولت مدافع آنها اعلام می کنیم : هرگز این نابرابری گسترده اجتماعی ، سرکوب و زندگی فاقد منزلت و شایستگی انسانی را بیش از این تحمل نخواهیم کرد.
ما کارگران و تشکل های کارگری ، از کارگران ، همکاران ، معلمان ، پرستاران و دیگر اقشار مزدبگیرجامعه می خواهیم که تمامی تلاش خود را به کار ببریم تا به خواسته ها و مطالبات اجتماعی دست یابیم . از این رو ما توصیه می کنیم که جهت سازماندهی اعتراضات خود و کسب پیروزی ، شیوه های رایج و مرسوم اعتراضات کارگران کشورهای دیگر را به کار ببریم . زمانی به مطالبات خود می رسیم که از حمایت های همدیگر برخوردار باشیم . در غیراین صورت به تنهایی به هیچ مطالبه و خواسته خود نخواهیم رسید. به قول معروف ” کس نخوارد پشت من جز ناخن انگشت من ”
۱- تحقق مطالبات خودرا با مشارکت خانواده هایمان پیگیری نماییم .
۲- زمان و مکان اعتصاب و تحصن و تجمع خود را برای دست یافتن به ریز مطالبات ، به اطلاع دیگر کارگران ، کارخانه های مجاور و همسایگان محل زندگی ، خویشاوندان ، آشنایان و فامیل و کسبه برسانیم .
٣- ریز مطالبات و خواسته های خود را مکتوب به وزات کار و تعاون اعلام و تحویل نموده و خواستار رسیدگی و اقدام آن سازمان باشیم .
۴- زمان و مکان اعتراضات و مطالبات خود را به اطلاع کلیه خبرگزاریها برسانیم .
۵- هنگام اعتراضات خیابانی ، ابتدا مقابل کارخانه ها و شرکت های هم جوار، توقف و تجمع کرده تا کارگران ،به جمع کارگران معترض پیوسته و یا اعلام حمایت نمایند.
۶- استفاده از وسایل ارتباطات جمعی (شبکه های اجتماعی ) جهت خبررسانی و اطلاع رسانی به اذهان عمومی جامعه از الزامات شرایط روز جامعه است .
۷- تشکیل صندوق مالی مشترک در محل کار خود ، جهت کمک مالی به همکاران اعتصابی در زمان اعتصاب و اعتراضات .
٨- حمایت و همدلی و همکاری با کارگران معترض و اعتصابی
۹- حمایت مالی از کارگران اعتصابی کارخانه های همسایه و همجوار از طریق جمع آوری کمک مالی از همکاران و دیگران .
۱۰- حمایت کردن از اعتراضات و اعتصابات کارگران ، پرستاران ، معلمان به هر طریق ممکن و همچنین جمع آوری کمک مالی از ضروریات موفقیت است .
ما از همه مردم آزادیخواه و برابری طلب به ویژه کارگران می خواهیم پیشنهادات ، شیوه ها و روش های ی را که جهت پیشبرد اعتراضات می شناسند ، با آدرس ما مکاتبه نمایند. ما نیز تمامی تلاش خود را به کار می بریم که آموزه های جدید را در اختیار دیگران قراردهیم.

کارگر زندانی، زندانی سیاسی ازاد باید گردد.
برافراشته باد پرچم سرخ مبارزات کارگران جهان
روز جهانی کارگر را حتی با چند نفر در سراسر ایران برگزار کنیم!

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری ایران

=============================

وبلاگ کارگری راه کارگر : دستگیری فعالان کارگری همچنان ادامه دارد 

davoud

ساعاتی پیش با خبر شدیم که نیروهای امنیتی به منزل داوود رضوی از چهره های شناخته شده سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ریخته و او را بازداشت نمودند .

همچنین گروه دیگری از نیروهای  امنیتی  در برابر مسیر منزل ابراهیم مددی جای گرفتند و او را نیز دستگیر و بازداشت نمودند

madadi

این عملیات زنجیره ای نیروهای امنیتی نشان از رعب و وحشت آنان در مقابل تحرکات مستقل کارگران در آستانه یازده اردیبهشت روز جهانی کارگر ، برا ی پیشگیری از اقدامات مستقل کارگران دارد صورت می پذیرد

ما به سهم خویش ازادی همه کارگران بازداشت شده و کارگران زندانی و زندانیان سیاسی می باشیم .

================

دستگيري محمود صالحي در شهر سقز را قویا محکوم می نماییم 

salehi-mahnood

وبلاگ کارگری راه کارگر: ساعتي پيش مامورا ن امنيتي (6 بعد از ظهر سه شنبه 8 ارديبهشت)با در دست داشتن حكم بازداشت محمود صالحي فعال کارگری – ازچهره شناخته شده سندیکای خبازان سقز و از اعضاء «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری» – فعال كارگري شناخته شده در شهر سقز ،اورا بازداشت كرده وكامپيوتر و برخي وسائل شخصي اورا باخود بردند .

اين دستگيري در حالي صورت ميگيرد كه بيش از ده نفر از فعالان كارگري در كردستان ظرف يكي دو ماه گذشته بازداشت شده و يا حكم محكو ميت گرفته اند .

اين دستگيري ها كه در آستانه روز جهاني كارگر صورت ميگيرد نشان از بر خورد جدي با فعالان كارگري مستقل دارد .

خبر تكميلي.بدنبال دستگيرس محمود صالحي با خبر شديم كه كاك عثمان سحنگوي كميته دفاع از كارگران زنداني در مهاباد نيز هم زمان با محمود صالحي دستگير شده است . كاك عثمان كه از مبارزان قديمي حقوق كارگران بوده ،به دنبال دستگيري كورش بخشنده مسئو ليت سخنگو ئي اين كميته را يه عهده گرفته بود

http://www.kanoonm.com/1763

 =======================

دستگیری محمود صالحی و عثمان اسماعیلی

چهارشنبه ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۰۰:۳۱ |

بنا بر اخبار رسیده محمود صالحی فعال کارگری و از اعضای کمیته ی هماهنگی در بعد از ظهر روز سه شنبه 8 اردیبهشت توسط مامورین لباس شخصی در سقز دستگیر شده است. همچنین بر همین اساس عثمان اسماعیلی فعال کارگری و سخنگوی کمیته دفاع از کارگران مهاباد نیز توسط مامورین لباس شخصی دستگیر شده است.

این دستگیری ها در حالی صورت می گیرد که در آستانه روز جهانی کارگر تعداد دیگری از اعضای کمیته هماهنگی در شهر سنندج احضار و یا بازداشت گردیده اند.

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، ضمن محکومیت بازداشت محمود صالحی و عثمان اسماعیلی خواهان آزادی فوری و بی قید شرط نامبردگان و کارگران زندانی و زندانیان سیاسی می باشد.

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

8 اردیبهشت 94

http://www.komitteyehamahangi.com/index.php?view=article&catid=10:1389-12-23-23-55-18&id=2142:1394-02-09-00-33-16&tmpl=component&print=1&layout=default&page=

===============

ابراهیم مددی و داود رضوی بازداشت شدند

چهارشنبه ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۰۰:۳۳ | |

در ساعت 20 دقیقه بامداد روز چهارشنبه نهم اردیبهشت آقای ابراهیم مددی نایب رئیس سندیکای شرکت واحد و داود رضوی عضو هیئت مدیره طی مراجعه ماموران لباس شخصی به منزل ایشان بعد از بازرسی و تفتیش منزل بازداشت شدند.

در حال حاضر از مکان بازداشت ایشان اطلاعی در دست نیست. سندیکای کارگران شرکت واحد بازداشت غیر قانونی اعضای سندیکای کارگران شرکت و احد را در آستانه روز جهانی کارگر (اول ماه مه) محکوم می کند. و خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط اعضای هیئت مدیره سندیکا می باشد.

سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه

اردیبهشت 94

 http://www.komitteyehamahangi.com/index.php?option=com_content&view=article&id=2143:1394-02-09-00-34-25&catid=16:1389-12-24-00-20-10&Itemid=28

========================

وبلاگ کارگری راه کارگر : برپایه خبر انعکاس یافته در سایت اتحادیه آزاد کارگری آمده است ، مراسم روز جهانی کارگر از سوی کارگران تهرانی در مقابل مجلس شورای اسلامی با شعار افزایش مزد، کارگر زندانی معلم زندانی آزاد باید گردد برگزار شد.

1 maj majles

به گزارش اتحادیه ی آزاد کارگران ایران، در گرامیداشت روز جهانی کارگر و در اعتراض به سرکوب و فقر و فلاکت و حداقل مزد، کارگران تهرانی دست به تجمع در مقابل مجلس شورای اسلامی زدند. در این تجمع که علیرغم فضای امنیتی شدید، نزدیک به یکصد کارگر شرکت کرده بودند، کارگران شرکت کننده با طنین شعارهای: کارگر زندانی آزاد باید گردد، معلم زندانی آزاد باید گردد، کارگر معلم اتحاد اتحاد، معیشت منزلت حق مسلم ماست، سرمایه دار حیا کن مملکتو رها کن و..، مقابل مجلس را به صحنه پرشوری از فریاد و اعتراض کارگری در گرامیداست روز جهانی کارگر تبدیل کردند.

بنا بر گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، در پی این تجمع تعدادی از معلمان بازنشسته که در مقابل مجلس تجمع کرده بودند با در دست گرفتن پلاکاردهای کارگران و پیوستن به آنان، فضای شورانگیزتری را به این تجمع دادند و این مراسم به مراسمی سیصد نفره از کارگران و معلمان بازنشسته تبدیل شد.

بنا بر این گزارش، در پی این وضعیت نیروهای امنیتی تلاش کردند دو گروه شرکت کننده در تجمع را از هم جدا کنند اما پلاکاردهای کارگران تا آخر مراسم در دستهای معلمان بود.

در ادامه این تجمع که با هماهنگی اتحادیه آزاد کارگران ایران برگزار شد، شاپور احسانی راد قعطنامه اول ماه مه تشکلهای مستقل کارگری ایران را به مناسبت اول ماه مه قرائت کرد که با کف زدن و شعارهای زنده باد اول ماه مه، زنده باد کارگر، مورد تایید شرکت کنندگان در تجمع قرار گرفت.

hdr

در این تجمع سه بنر بزرگ با شعارها و مطالبات زیر در دست تجمع کنندگان بود: ۱- گرامی باد اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) روز جهانی کارگر، مزد خفت بار ۷۱۲ هزار تومانی را تحمل نمی کنیم، حداقل هزینه زندگی ٣۵۰۰۰۰۰ مزد کارگر ۷۱۲۰۰۰، مجازات شلاق بر علیه کارگران بازگشت به عهد بربریت است ۲- حکم زندان جعفر عظیم زاده و جمیل محمدی از هماهنگ کنندگان طومار چهل هزار نفری اعتراض به حداقل مزد را لغو کنید ٣- ۱ درصد تامین تامین ۹۹ درصد گرسنه گرسنه!

hdr

در پلاکادهای این تجمع نیز شعارها و مطالبات زیر نوشته شده بود: معیشت منزلت حق مسلم ماست، حکم جعفر عظیم زاده و جمیل محمدی ملغی باید گردد، کارگر کارگر اتحاد اتحاد، کارگر معلم اتحاد اتحاد، گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگر، نه به فلاکت نه به تورم، آیا اعتراض به سطح معیشت جوابش زندان و شلاق است، کارگر زندانی آزاد باید گردد، هزینه زندگی ٣۵۰۰۰۰۰ تومان حداقل مزد ۷۱۲۰۰۰ تومان، ۱ درصد تامین تامین ۹۹ درصد گرسنه گرسنه و…

1 maj majles2

کارگران شرکت کننده در مراسم در حالی تا پایان این مراسم اقدام به شعار دادن میکردند که نیروهای امنیتی حضور سنگینی در محل داشتند و عملا اجازه هیچگونه برداشت فیلم و یا عکاسی از این تجمع پرشور را به تجمع کنندگان ندادند.

در پایان این مراسم قطعنامه تشکلهای مستقل کارگری ایران پس از قرائت، رسما تحویل مسئولین مجلس شورای اسلامی شد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران با درود به کارگران شرکت کنندگان در مراسم اول ماه مه، برگزاری موفقیت آمیز و پرشور این مراسم در مقابل مجلس را به همه شرکت کنندگان در آن تبریک گفته و از عموم کارگران برای تداوم برگزاری مراسم روز جهانی کارگر تا روز ۱۱ اردیبهشت، بر ایستادگی آنان در مقابل هرگونه ممنوعیتی برای برگزاری مستقلانه و آزادانه مراسم این روز تاکید کرده است.

==================

اطلاعیه ی اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

به مناسبت اول ماه مه 

اول ماه مه نماد همبستگی جهانی میلیاردها انسانی است که هویت شان را نه مرزهای جغرافیایی، نه ملیت، نه مذهب، نه جنسیت، نه رسته و صنف، نه زبان و فرهنگ ویژه بلکه مفهومی فراگیر، عیمق و بنیادی تر، تعریف می کند: طبقه؛ طبقه جهانی کارگر در برابر طبقه جهانی سرمایه دار و دولت شان؛ نیروی بیشمار کار، این آفرینندگان ثروت و زندگی در برابر اقلیتی کوچک، استثمار کننده، سرکوب گر و طفیلی که سرمایه و ثروت اندوخته اش حاصل کار است. سرمایه اکنون بیش از هر زمانی جهانی است و به همین گونه نیروی کار نیز بیش از بیش در گوشه گوشه جهان با سرمایه جهانی روبروست. هر گونه پیش روی و پیروزی مبارزه طبقه کارگر در هر نقطه از جهان پیش روی و پیروزی طبقه جهانی کارگر و هر عقب نشینی و شکست این طبقه ضربه ای بر پیکر این طبقه جهانی است. اما مبارزه طبقه کارگر علیه سرمایه و دولت های سرمایه داران به رغم خصلت جهانی این مبارزه و هم سرنوشتی طبقه کار در جهان سرمایه داری، در کشورهای مختلف یعنی در شرایط سیاسی و اقتصادی و با پیشینه و تجارب تاریخی متفاوت انجام می پذیرد. اول ماه مه، این نماد جهانی بودن و هم سرنوشت بودن کارگران، فرصتی است که کارگران، تشکل های کارگری و فعالین کارگری در کشورهای مختلف با بررسی اوضاع سیاسی و اجتماعی، موقعیت طبقه کارگر و تجارب مبارزات این طبقه، موانع و چالش هایی که جنبش کارگری با آن روبرو است را مورد ارزیابی قرار دهند و برای غلبه بر آن چاره اندیشی نموده و مبارزه کنند.
با نگاهی گذرا به وضعیت کار و زندگی طبقه کارگر ایران در وحله اول تصویر تاریک و اندوه آوری در برابر بیننده ظاهر می شود:
– بیش از ۹۰ درصد از کارگران ایران قرارداد دائم ندارند و با قرار دادهای موقت، سفید امضا و یا بدون هیچگونه قراردادی کار می کنند. ( کارگران فاقد هر گونه قرارداد بنا به گزارش مجلس رژیم اسلامی به ۵ میلیون می رسد).
– حداقل دستمزد ۷۱۲ هزار تومانی تعیین شده توسط شورای عالی کار، چندین برابر پایین تر از خط فقر است و هزینه زندگی حتی یک هفته خانواده کارگری را به سختی تامین می کند؛ تعیین این حداقل دستمزد نه تنها به معنای محکوم کردن میلیون ها کارگر و خانواده آنها به زندگی در فقر، بلکه توهینی است از طرف رژیم اسلامی سرمایه به شعور همه کارگران.
– عدم پرداخت به موقع دستمزدها برای چند ماه و گاه چند سال و یا بالا کشیدن دستمزد از سوی کارفرمایان و دولت ایران به عنوان بزرگترین کارفرما به یک امر رایج در آمده است؛ حتی طبق گزارش های رسمی حداقل ٨۰ هزار کارگر بعلاوه خانواده آنها در سال گذشته با مشکل دستمزدهای معوقه روبرو بوده اند. عدم پرداخت به موقع حقوق دهها هزار کارگر بازنشسته را نیز باید به این آمار افزود.
– گزارش های مختلف حاکی از بیکار سازی ها و اخراج سازی های گسترده در سال گذشته است؛ صدها هزار کارگر تنها در عرض یک سال اخراج و بیکار شده اند و به صفوف چندمیلیونی بیکاران پیوسته اند.
– تبعیض جنسیتی علیه زنان که سیاست رسمی و اعلام شده رژیم است در عرصه کار بطور مشخص زنان کارگر را هدف قرار داده است. بنا به گزارش ها تنها در سال گذشته بیش از ۴۰۰ هزار کارگر زن از کار بیکار و یا اخراج شده اند.
– تبعیض علیه کارگران مهاجر به ویژه کارگران افغانی به چنان سطحی رسیده است که شاید بتوان با نمونه رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی آنرا مقایسه کرد. رژیم جمهوری اسلامی ایران با این بخش از طبقه کارگر چون نیمه انسان رفتار می کند. حضور افغانی ها رسما در بسیاری از استان های کشور را ممنوع و جرم اعلام کرده اند.
– در نتیجه ی آنچه سوانح کار نام گرفته است اما در واقع کشتار و قتل کارگران است هر روز تعدادی از کارگران قربانی می شوند. تنها در ۹ ماه اول سال گذشته خورشیدی ۱۵۰۰ کارگر جان شان را از دست دادند.
– تعداد کودکان کار و خیابان طبق گزارش های رسمی بیش از دو میلیون نفر است.
– سرکوب و اختناق سیاسی ضامن این هجوم بی رحمانه سرمایه علیه طبقه کارگر و اکثریت مردم بوده است. تشکل های مستقل کارگری به شدت توسط رژیم سرکوب می شوند. تعدادی از فعالین کارگری همچنان در بند بسر می برند و شمار بیشتری از فعالین کارگری به گونه های مختلف مورد اذیت و آزار و تعقیب قضایی قرار دارند. بی شرمانه برای کارگران به جرم مبارزه برای حقوق خود، حکم شنیع شلاق صادرمی کنند. تعداد بسیاری ازکارگران بدلیل اعترض وسازمان دادن اعتراضات کارگری برای دستیابی به مطالباتشان توسط کارفرمایان قرارداد کاریشان تمدید نشده است و بعبارتی دیگر از محل کار اخراج شده اند. شناعت و شقاوت سرمایه در ایران حدی را نمی شناسد.
ابعاد این تصویر تیره را که بازتاب شرایط و وضعیت عینی کار و زندگی طبقه کارگر ایران است، می توان همچنان با استناد به فاکت ها و آمارها گسترش داد و تکمیل کرد. این تصویر اگر چه واقعی است اما نمایان گر همه واقعیت نیست؛ زیرا طبقه کارگر ایران قربانی مطیع هجوم وحشیانه سرمایه و رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی نبوده است. این هجوم سرمایه و رژیم اسلامی به شرایط کار و زندگی طبقه کارگر، تقریبا در تمام عرصه های یاد شده، با مقاومت، اعتراض و مبارزه کارگران روبرو بوده است؛ به گونه ای که سال گذشته چه از لحاظ تعداد اعتراضات، تجمع ها و اعتصاب های کارگری و چه از لحاظ تعداد کارگران شرکت کننده در این مبارزات نشاندهنده افزایش چشم گیر و فزاینده مبارزات کارگری نسبت به سالهای پیش است. تنها به چند نمونه بسنده می کنیم:
در اعتراض به سطح دستمزدها، علاوه بر طومار چهل هزار نفری کارگران با خواست افزایش دستمزد، کارگران ایران خود رو، پتروشیمی تبریز، نیشکر هفت تپه، معدن چادرملو به اشکال مختلف از تحریم غذا گرفته تا اعتصاب، دست به اعتراض زدند و خواهان افزایش دستمزد شدند. مبارزه پرستاران در اعتراض به سطح دستمزدها و شرایط کار و تجمعشان در برابر مجلس و مبارزه گسترده، سراسری و شورانگیز معلمان برای افزایش دستمزد، نمونه های برجسته دیگری است از مبارزه کارگران برای افزایش سطح دستمزدها و علیه تحمیل فقر. در همین پیوند، دست کم ٣۰ هزار کارگر به اشکال مختلف از تجمع گرفته تا راهپیمایی و بستن جاده برای دریافت دستمزدهای معوقه دست به اعتراض زدند. بازنشستگان دست کم ٣۰ تجمع اعتراضی سازمان دادند و خواهان دریافت به موقع دستمزد خود شدند.
خشم و نفرت کارگران علیه شرکت های پیمانی و قراردادهای موقت و سفید امضا و بطور کلی عدم داشتن امنیت شغلی به امری فراگیر تبدیل شده است. برای نمونه دست کم ۱۶ هزار کارگر از جمله کارگران پتروشیمی ایلام، کارگران خدمات شهری طبس و شیراز برای تبدیل قرارد های موقت به قرار داد دائم اعتصاب کردند.
نکته مهم و امید بخش در مبارزات کارگران در سال گذشته حضور و شرکت خانواده های کارگری در این مبارزات است. اعتصاب ۵۰۰۰ هزار کارگر بافق و دخالت خانواده های این کارگران در مبارزه برای آزادسازی کارگران دستگیر شده، نمونه برجسته ای از شرکت و حضور خانواده های کارگری در مبارزات طبقاتی است.
طبق این تصویر کلی و واقعی، موقعیت طبقه کارگر در ایران صحنه ای پیچیده از هجوم سرمایه و رژیم به سطح کار و زندگی کارگران از یک سو و از سوی دیگر مقاومت و مبارزه کارگران در مقابل این هجوم و برای بهبود شرایط کار و زندگی و گسست از موقعیت کنونی است.
بی تردید همه این مبارزات جمعی کارگری کم وبیش از نوعی تشکل یابی درونی بر خوردار بوده اند؛ نه تجمع اعتراضی پرستاران و نه اعتصاب کارگران بافق و نه اعتراض و مبارزه گسترده جاری معلمان نمی توانست و نمی تواند بدون حداقلی از مشارکت و هم فکری و سازماندهی انجام گیرد. اما واقعیت تلخ این است که جنبش کارگری ایران از لحاظ تشکل و سازمان یابی، در نتیجه سرکوب لجام گسیخته و به دلیل نبود پیوند و اتحاد بین مبارزات جاری کارگری، در موقعیت شکننده ای قرار دارد. مبارزات پراکنده در واحد های تولیدی و خدماتی مختلف حتی اگر بتواند در جایی به پیروزی نیز منتهی شود در بلند مدت پایدار نخواهد بود. به بیان دیگر پیروزی های نسبی و پراکنده اگر چه گام هایی به پیش در راه بهبود وضعیت طبقه کارگر است اما تثبیت این دستاوردها بدون بر هم زدن توازن قوای طبقاتی به نفع کارگران امکان پذیر نیست. طبقه کارگر ایران همچون یک کلیت نخواهد توانست که درراه رهایی خود قدمهای تعیین کننده ای به پیش بردارد مگر آنکه صدای رسا و اراده رهایی کل جامعه از استثمار و ستم و سرکوب سیاسی و اقتصادی نظام سرمایه داری باشد.
اوج گیری و گسترش مبارزه کارگران با خواسته های به حق اما بطور پراکنده و بدون پیوند با یک دیگر، وظیفه سنگینی را در برابر همه فعالین و تشکل های مستقل کارگری و همه کارگران آگاه قرار می دهد. گفت و گو و همکاری بین همه فعالین کارگری و تشکل ها و نهادهای مستقل کارگری در ایران بر مبنای خواسته های مشترک و تلاش برای پیوند زدن بین مبارزات کارگران در بخش های مختلف کارگری یکی از نخستین گامها در این راه است. وجود نقطه نظرها، دیدگاها و یا گرایش های مختلف در جنبش مستقل کارگری، همچون هر جنبش دیگر امری طبیعی است. این واقعیت اما به هیچ رو نباید مانع شود که در شرایط کنونی، فعالین و تشکل های مستقل کارگری بر مبنای مطالبات و خواستها ی مشترک – خواسته هایی که هم اکنون کارگران به اشکال مختلف برای آن مبارزه می کنند – به همکاری بپردازند و در راه تشکل یابی کارگران اقدام کنند.
اول ماه مه امسال، همانطور که تا همکنون نیز نشان داده است، فرصتی است برای بازبینی و درس آموزی از تجارب سال و سالهای گذشته و حرکت برای اتحاد عمل کارگری و مبارزه طبقاتی مشترک. خوشبختانه نمونه هایی از این نوع جهت گیری در بین تعدادی از تشکل های مستقل کارگری را هم اکنون شاهدیم . بطور مثال، قطعنامه مشترک ۱۷ ماده ای هفت تشکل و نهاد مستقل کارگری ایران به مناسب اول ماه مه اقدامی بجا در این راستاست. ما به سهم خود از این قطعنامه استقبال می کنیم و حمایت خود از این اقدام و خواستهای مطرح شده در آن را اعلام می کنیم و برای انعکاس آن در سطح جهانی تلاش خواهیم کرد.
کارگران ایران ، تشکل های کارگری و فعالین کارگری درحالی به استقبال اول ماه مه ۱۳۹۴رفته اند که جنبش کارگری ایران به دلیل مبارزات شجاعانه کارگران، فعالین و تشکل های مستقل کارگری در سال های گذشته، و تلاش سازمانها، احزاب، نهادها و فعالین کارگری در خارج کشور، بیش از هر زمانی در تاریخ صد ساله این جنبش، میان جنبش جهانی کارگری شناخته شده است. حمایت تشکلها و فعالین مترقی و سوسیالیست و آزادیخواه و نیز تشکلات کارگری در کشورهای مختلف جهان از مبارزات کارگران در ایران نشان داده است که کارگران و فعالین کارگری در ایران تنها نبوده و نخواهند بود.

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
۲۸ آوریل ۲۰۱۵

============

اعلامیه ی ۶ جریان کارگری ایران به مناسبت اول ماه مه 

به مناسبت اول ماه مه، ۱۱ اردیبهشت ۱٣٩۴ 
طبقه ی کارگر سازنده‍ی جامعه ای عاری از ستم و استثمار 

2_1may
نظام سرمایه داری که بر اکثریت قریب به اتفاق جوامع بشری حاکم است، نظامی است مبتنی بر استثمار فرد از فرد و به طور مشخص استثمار کار کارگران مزدی که چیزی جز نیروی کار خود ندارند توسط صاحبان وسایل تولید. این نظام علت اصلی فقر و سیه روزی، بیکاری، رواج تبهکاری، فساد و جهل در جامعه و تکیه گاه اصلی ستمگرانی است که از آن حمایت می کنند و توسط آن حمایت می شوند. 


اول ماه مه، روز همبستگی و اتحاد کارگران به ضد این نظام استثمارگر و تبهکار است. هم اکنون اکثر کشورهای سرمایه داری با بیکاری انبوه و فزاینده، رکود اقتصادی، وام های سنگین دولتی و خصوصی، بسته شدن بنگاه های صنعتی و تولیدی وخطر ورشکستگی موسسات عظیم مالی و فروپاشی نظام پولی مواجه اند. زندگی صدها میلیون نفر در سراسر جهان هر روز سخت تر و سخت تر می گردد. 


در نظام سرمایه داری ایران نیز بیکاری شدید و مزمن و نبود بیمه ی بیکاری (طبق آمار رسمی تنها حدود
۴% کارگران بیکار در ایران از مستمری بیکاری بهره مندند)، تعطیلی موسسات تولیدی و اخراج کارگران، عدم پراخت حقوق و مزایای کارگران از سوی کارفرمایان خصوصی و دولتی، افزایش سوانح و حوادث کار و نبود تدبیرها و مقررات ایمنی و بهداشت در محیط کار به ویژه در رشته هائی مانند ساختمان، معادن، موسسات پتروشیمی، کارخانه های ذوب و استخراج فلز، تولید و انتقال و توزیع برق و نیز درتولید خانگی و درکارگاه های کوچک، تبعیض جنسی و فشار مضاعف بر کارگران زن، کار کودکان زیر ۱٦ سال، تبعیض ملی و مذهبی و غیره و غیره بیداد می کنند. 


طبقه ‍ ی کارگر در ایران بزرگترین طبقه
‍ ی اجتماعی و اکثریت مطلق جمعیت را تشکیل می دهد. این طبقه مولد بیش از ۸۰% ثروت جامعه است و با این حال روز به روز فقیر تر می شود. این تنها گوشه ای از ستم و استثماری است که بر کارگران ایران وارد می شود. افزون بر اینها کارگران در ایران از حق ایجاد تشکل های مستقل و حقیقی خود محروم اند و شمار زیادی از کارگران به خاطر دفاع از این حق و یا دفاع از دیگر حقوق و خواسته های کارگری و یا به «اتهام» شرکت در اعتصاب و تظاهرات در زندانند و عده‍ی زیادی در دادگاه ها به زندان و تحمل شلاق و اخراج محکوم می شوند. حتی در مواردی هم که دادگاه کارگران را از به اصطلاح «جرائمی» که به آنها نسبت داده شده تبرئه کرده است، کارفرما به تصمیم خود و برخلاف مقررات حاکم آنها را اخراج می کند. 


اما در چنین وضعیت و درست به خاطر چنین وضعیتی طبقه
ی کارگر می تواند و باید اوضاع را تغییر دهد! برای این کار باید تنها به نیروی پایان ناپذیر خود و دیگر زحمتکشان تکیه کند؛ به مدیران اقتصادی، سیاسی و اداری سرمایه داری کوچک ترین اعتمادی نداشته باشد و فریب ایدئولوژی پردازان رنگارنگ طبقه ی سرمایه دار را نخورد. طبقه ‍ی کارگر باید با سیاست مستقل خود و با سازمان های مستقل خود وارد عمل، به ویژه وارد میدان مبارزه‍ی اقتصادی و مبارزه‍ی سیاسی، شود. تا هنگامی که این طبقه وارد مبارزه‍ی سیاسی مستقل خود نگردد، امیدی به تغییر و تحول واقعی نیست. طبقه ی کارگر باید چشم انداز روشنی از تحول جامعه و آگاهی عمیقی از اهداف خود و اراده‍ی محکمی برای تحقق آنها داشته باشد و این آگاهی و چشم انداز و راه دست یابی بدان را به توده های وسیع مردم منتقل کند. 


کارگران با چنین نگرشی و با اتحاد و همبستگی و مبارزه‍ی پیگیر می توانند نه تنها اوضاع موجود را به نفع خود تغییر دهند بلکه زمینه های ایجاد جامعه ای فارغ از ستم و استثمار در سراسر جهان را فراهم کنند. آری کارگران معمار جامعه ی اینده و سازنده‍ی جهان آینده اند! 
ما خواستار مبارزه مشترک و همکاری با همه‍ی نیروهای طرفدار آزادی طبقه ‍ی کارگر هستیم. ما اتحاد و همبستگی کارگران همه ‍ ی کشورها را یک اصل بزرگ و اساسی بین المللی می دانیم و برای تحقق این وظیفه ‍ی خطیر تلاش می کنیم. ما برآنیم که مبارزه‍ی مشترک برای خواست های زیر که اکثریت قریب به اتفاق آنها تاکنون از سوی اغلب کارگران پیشرو، فعالان کارگری و سازمان های سیاسی مدافع آزادی طبقه ی کارگر مطرح شده اند می توانند و باید به محورهائی برای همکاری وسیع سازمان های کارگری تبدیل گردند. 


ما خواستار آزادی کلیه  ی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی، منع تعقیب و ابطال احکام قضائی به ضد فعالان کارگری، بازگشت همه ی فعالانی که به خاطر دفاع از خواست های کارگران اخراج شده اند به سرِ کار و پرداخت حقوق و مزایای کامل آنها در تمام مدت اخراج و یا بازداشت هستیم. 
مبارزه برای خواست های فوری اقتصادی و اجتماعی طبقه ی کارگر:

 
• به رسمیت شناختن حق تشکل های مستقل کارگری (مستقل از دولت و همه  ی نهادهای حکومتی، از کارفرمایان، از احزاب سیاسی و نهادهای مذهبی) درهمه ی رشته های فعالیت اقتصادی، اجتماعی، اداری، فرهنگی و غیره.

 
• حق شرکت و دخالت سازمان های مستقل کارگری در تدوین قانون کار.

 
• به رسمیت شناختن حق انعقاد پیمان های جمعی کار بین کارگران و کارفرمایان. 


• برقراری بازرسی کارگری مرکب از نمایندگان منتخب کارگران با حقوق و اختیارات کافی برای نظارت بر شرایط کار در همه‍ی موسساتی که در آنها کار مزدی انجام می شود. 


• برقراری حداکثر
۴٠ ساعت کار و دو روز متوالی استراحت در هفته، و حداقل یک ماه مرخصی در سال با حقوق و مزایای کامل، برای کارگران مزدی. 


• تعیین حداقل مزد براساس هزینه ‍ی متوسط خانوار شهری (برطبق آمار بودجه ی خانوار) و افزایش آن به نسبت تورم و بارآوری اجتماعی کار با تأیید نمایندگان منتخب کارگران. 


• ممنوعیت کار کودکان و نوجوانان کمتر از
۱٦ سال و محدود کردن کار کارگران ۱٦ تا ۱٨ ساله به حداکثر ۴ ساعت کار در روز.

 
• رفع هرگونه تبعیض جنسی، دینی، ملی و قومی در استخدام، تصدی مشاغل و مسئولیت ها و حقوق و مزایا و غیره.

 
• مزد برابر زنان با مردان برای کار برابر. 


• حق بیمه ی عمومی بیکاری برای کارگران بیکار و همه ی جویندگان کار. 


• بیمه ‍ی رایگان تمام کارگران مزدی برای درمان و پیشگیری بیماری ها، صدمات ناشی از حوادث و سوانح کار، از کار افتادگی و علیلی

 
• تعطیل رسمی و با حقوق روز اول ماه مه در همه ‍ی موسساتی که کارگران مزدی در آنها به کار اشتغال دارند. 


• حق بازنشستگی کارگران پس از حداکثر سی سال کار یا شصت سال سن بر مبنای بالاترین حقوق دریافتی؛ افزایش سالانه‍ی حقوق آنان به نسبت افزایش مزد کارگران شاغل؛ کاهش میزان حداکثرسنوات کار و یا سن بازنشستگی در مشاغل دشوار و خطرناک: تعیین این امور در صلاحیت اتحادیه های کارگری مستقل و دیگر ارگان های منتخب کارگران است. 


• مرخصی زایمان به میزان حداقل
۴ ماه با حقوق و مزایای کامل برای زنان کارگر شاغل یا بیکار؛ تقبل همه‍ی هزینه های مراقبت و درمان پیش و پس از زایمان توسط سازمان بیمه های اجتماعی. 


• ضمین پرداخت مزد کارگران در پایان هرماه برای کاری که انجام داده اند، توسط دولت، در صورتی که کارفرما به هر دلیل از پرداخت آن شانه خالی کند. 


• ممنوعیت بستن کارخانه ها توسط کارفرمایان بدون تأیید اتحادیه های کارگری یا دیگر سازمان های منتخب کارگران. 


• ممنوعیت اخراج کارگران توسط کارفرمایان بدون تأیید اتحادیه های کارگری یا دیگر سازمان های منتخب کارگران. 


• بازگشت فوری کارگرانی که به علت مبارزه برای خواست های کارگری زندانی و اخراج شده اند به کار خود؛ رفع اتهام و منع تعقیب آنها و پرداخت حقوق و مزایای مدتی که از کار برکنار شده بودند. 
• آموزش رایگان در تمام سطوح برای همه؛ آموزش اجباری تا سن
۱٦ سالگی برای همه  ی کودکان و نوجوانان دختر و پسر؛ تأمین رایگان کتاب ها و وسایل درسی؛ تأمین دست کم یک وعده‍ی غذا برای دانش آموزان. 


• بیمه ی درمانی رایگان برای همه ‍ ی کسانی که تحصیل می کنند. 


• مبارزه برای تأمین مسکن مناسب برای همه.

 
• برابری حقوق کلیه کارگران ساکن ایران فارغ از ملیت ، جنسیت و مذهب آنان و رفع هر نوع تبعیض به ضد همه‍ی کارگران مهاجر یا دیگر کارگران سایر ملیت ها که در ایران شاغل و یا ساکن اند. 



زنده باد اول ماه مه روز جهانی کارگران! 


زنده باد اتحاد و همبستگی کارگران همه‍ی کشورها برای محو استثمار از جهان! 


امضاءها :
کارگران پروژه های پارس جنوبی 
فعالان کارگری جنوب 
فعالان کارگری ضد سرمایه داری گیلان 
جمعی از کارگران پتروشیمی های منطقه ویژه ماهشهر و بندر امام 
بخشی از کارگران محور تهران – کرج 
فعالان کارگری شوش و اندیمشک 
اردیبهشت
۱٣۹۴

=================

قرائت قطعنامه ی کارگران در جلسه ی دانشجویان 

در مراسمی که از ساعت ٣ بعد از ظهر روز سه شنبه٨ ارديبهشت ۱٣۹۴ –  ۲٨ آوريل ۲۰۱۵ ، به مناسبت بزرگداشت اول ماه مه روز جهانی کارگر در دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران برگزار شد، پس از سخنرانی آقایان دکتر محمد مالجو، ناصر زرافشان و پرویز صداقت، در قسمت تریبون آزاد این مراسم قطعنامه مشترک تشکل ها و نهادهای مستقل کارگری قرائت شد که با کف زدن و استقبال پرشور از سوی دانشجویان حاضر در مراسم مواجه شد. 

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران این قطعنامه با امضای اتحادیه آزاد کارگران ایران، انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه، سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، سندیکای کارگران نقاش استان البرز، کانون مدافعان حقوق کارگر، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری و کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای کارگری صادر شده است.

=====================

بیانیه ی انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران به مناسبت اول ماه مه 

roza

از رخداد تاریخی کشتار کارگران شیگاگو و جهانی شدن مبارزات طبقه‍ی کارگر ۱۲۹ سال می گذرد. از آن تاریخ تا به امروز جنبش جهانی کارگران فراز و نشیب های بسیاری از سر گذرانده است. اگر تا چندین دهه پس از این واقعه، دوران اوج گیری جنبش کارگری و گسترش سازمان های کارگری بود، با جهانی شدن سرمایه، سیطره‍ی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول بر مناسبات مالی بین المللی و تسلط نئوالیبرالیسم بر مناسبات جهان، روند تضعیف جنبش های کارگری و سندیکایی آغاز شد. در ایران نیز دوران اوج جنبش کارگری و گسترش سندیکاهای کارگری همزمان بود با جنبش ملی شدن صنعت نفت و برجسته شدن اعتصابات کارگران این صنعت. دستآوردهای جنبش کارگری، سازمان یابی طبقه و شکل گیری سندیکاهای کارگری، شکوفایی و گسترش نفوذ و اعتبار روزنامه ها و روزنامه نگاران در سال های پیش ازکودتای مرداد ۱٣٣۲ فراموش شدنی نیست. نقش کارگران ایران بخصوص کارگران صنعت نفت و کارگران بخش های فرهنگی وهمین طور سهم سندیکای روزنامه نگاران و نویسندگان مطبوعات در اوج گیری جنبش انقلابی و بسته شدن شیرهای نفت در سال ۱٣۵۷ نیز از برجستگی خاصی برخوردار است. 
در ایران، تحت تاثیر سیاست های نئولیبرالیستی، توصیه های بانک جهانی و نسخه های صندوق بین المللی پول، دستآوردهای دهه ها مبارزه‍ی کارگران مورد تهاجم قرارگرفته است. این دستآوردها یک به یک باز پس گرفته و در بی دفاعی کارگران هنوز هم باز ستانده می شود: جلوگیری از تشکیل تشکل های مستقل کارگری و سندیکاها، خارج کردن کارگران قالیباف و پس از آن کارگران کارگاههای زیر ۱۰ نفر کارگر از شمول قانون کار، تهدید مداوم امنیت شغلی کارگران در نتیجه ی رسمیت یافتن و گسترش قرارداد های موقت کار و قراردادهای سفید امضا، رقیق تر شدن هر روزه‍ی پوشش های بیمه ای و تامین اجتماعی ، افزایش مستمر فاصله‍ی بین دستمزد کارگران و هزینه های زندگی و تشدید فشار بر تشکل های موجود کارگری. 
   با ادامه روند کنونی و عملکرد دولت ها چشم انداز بهبود شرایط دیده نمی شود. کارگران، اعم کارگرانِ بخش های صنعت، خدمات، اداری و رسانه ها برای برون رفت از وضعیت موجود و رسیدن به شرایط بهتر، گریزی جز همبستگیِ بیشتر، ایجاد و تقویت تشکل های مستقل کارگری(اتحادیه ها و سندیکاها) ندارند. روزنامه نگاران آگاه در این راستا می توانند سهمی مهم داشته باشند. 
نئولیبرالیسم و سیاست های بانک جهانی تبلور تهاجم جهانی و همبسته ی سرمایه به همه ی عرصه های زندگی کارگران و مزد بگیران است. غلبه بر این تهاجم و باز پس گیری مجدد دستاوردهای به یغما رفته ی کارگران و زحمتکشان تنها و فقط با ایجاد و تقویت تشکل های مستقل کارگری و با مقاومت و مبارزه‍ی همبسته‍ی نیروی کار جهانی ممکن خواهد بود. 

انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران 
اردیبهشت ۱٣۹۴

================================

اطلاعیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

به مناسبت اول ماه مه

sandikayvahedاول ماه مه روز جهانی کارگر را گرامی می داریم

فرا رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر را به عموم کارگران و زحمتکشان و همکاران گرامی و دیگر آزادگان عدالت جوی که بی هیچ چشم داشتی در راه حق و عدالت جهانی ره می سپارند جانانه و همدلانه شادباش می­گوییم. 

بنابر آئین مبارزات حق طلبانه کارگری ایران و جهان سندیکای کارگران شرکت واحد نیز همچون میلیون­ها میلیون کارگر زحمتکش قیام خونین کارگران مبارز حق طلب شهر شیکاگو را پاس داشته و یاد جان باختگان آن جنبش کارگری را ارج می­گذارد و به خاطره همه جان باختگان و کوشندگان جنبش کارگری درود می­فرستد.

سندیکای کارگران شرکت واحد همراه و همصدا با جنبش عدالت خواهانه مردم ایران و جهان فریاد اعتراض خود را علیه همه بی عدالتی­ها و بیدادگری­ها اعلام می دارد و فشرده­ای از خواسته­های خود را به آگاهی عموم مسئولین و مردم می­رساند.

۱- تعیین حداقل دستمزد ناعادلانه ۷۱۲هزارتومانی سال ۱۳۹۴ کارگران و بازنشستگان کارگری در شرایط اضطراری نیمه شب و ادعای دروغین سه جانبه گرایی را محکوم کرده و خواهان برقراری دستمزدی عادلانه برای تامین زندگی شایسته برای کارگران و بازنشستگان کارگری و دیگر حقوق بگیران همچون معلمان و پرستاران هستیم؛ و اعتراضات و اعتصابات کارگری درباره این بی­عدالتی را تائید و حمایت می­کنیم.

۲- سندیکای کارگران شرکت واحد صدور احکام زندان، شلاق، اخراج، تعقیب و مراقبت پلیسی امنیتی علیه کارگران حق طلب و فعالان حقوق کارگری را محکوم کرده و ضمن درخواست پایان یافتن این رفتارهای غیر انسانی خواستار آزادی رضا شهابی راننده عضو هیات مدیره این سندیکا و دیگر کارگران زندانی می­باشیم و همچنین خواهان بازگشت بکار رانندگان حق طلب سندیکایی آقایان حسن سعیدی، وحید فریدونی، ناصر محرم­زاده، حسین کریمی سبزوار و خانم شیری که با پرونده سازی و زد و بند مدیریت و حراست شرکت واحد با مراجع وزارت کار از کار اخراج شده­اند هستیم و اعاده کلیه حقوق معوقه آنها را خواستاریم.

۳- سرکوب و کارشکنی و عدم به رسمیت شناختن حقوق سندیکاهای کارگری توسط مسئولان را محکوم می­کنیم. و خواستار تشکیل سندیکاهای کارگری و رعایت حقوق بنیادین کار به ویژه مقاوله نامه های ۸۷و ۹۸سازمان بین الملی کار هستیم و دادخواهی و شکایت کارگران را در این باره به سازمان بین الملی کار حق مسلم کارگران می دانیم.

۴- خواهان تبدیل تعطیلی روز جهانی کارگر به تعطیلی عمومی سراسری در تقویم سالیانه کشوری هستیم و خواستار فراهم سازی شرایط برگزاری مستقل گردهمایی، راه پیمایی، اعتراضات و اعتصابات و جشن های عمومی کارگران می باشیم.

۵- ما کاهش شصد درصدی قدرت خرید کارگران در ده سال گذشته و اختلاس و حیف و میل گسترده اموال کارگران در سازمان تامین اجتماعی توسط قاضی مرتضوی و همدستانش را سرقت و خیانت به منافع و دسترنج کارگران می دانیم و خواستار محاکمه علنی و مجازات عاملان این خیانت واسترداد اموال کارگران هستیم.

۶- حوادث و سوانح مرگبار ناشی از کار به ویژه در بخش­های ترابری و معادن و ساختمان سازی، قراردادهای موقت و سفید امضاء، عدم امنیت شغلی و عقب افتادگی پرداخت دستمزد و حقوق از معضلات و مشکلات توان فرسای همیشگی کارگران این سرزمین بوده است. ما ضمن اعتراض شدید به مسئولان مربوط به ویژه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خواهان پایان این شرایط زجرآور برای کارگران هستیم.

۷- عدم حضور نمایندگان واقعی منتخب میلیون­ها کارگر ایران در مراکز امور کارگری مانند شورای عالی کار و سازمان تامین اجتماعی را که باعث حیف و میل اموال کارگران و افزایش شکاف طبقاتی و خط فقر شده است را محکوم می­کنیم. بنابراین علاوه بر درخواست حضور نمایندگان کارگران در این مراکز خواستار حضور نمایندگان واقعی منتخب کارگران در نهادهای کلان اقتصادی اجتماعی کشوری و همچنین تحویل اموال و مکان های عمومی کارگری همچون مراکز خانه کارگر و دیگر مکان های اقامتی سیاحتی به این نمایندگان منتخب کارگران هستیم.

۸- اکثر بازنشستگان کارگری در شرایط وخیم اقتصادی  و معیشتی روزگار می­گذرانند و به لحاظ کمک­های غذایی بهداشتی دچار کمبود­های اساسی می­باشند. ما ضمن اعتراض به این وضعیت اسفناک خواستار برخورداری همه بازنشستگان به ویژه بازنشستگان حداقل بگیر از یک زندگی خوب و شایسته هستیم.

۹- بعلت بی لیاقتی­ها و ناتوانی­ها مدیریتی میلیون­ها جوان ایرانی از حق داشتن کار محروم و دچار آینده نامعلومی هستند. ما همراه با اعتراض و محکوم کردن این وضعیت خواستار بهبود شرایط و پایان این وضعیت ناهنجار و پرداخت دستمزد بیمه بیکاری برای همه بیکاران  هستیم.

۱۰- ما نسبت به وضعیت فاجعه بار کودکان کار و خیابان اعتراض داریم و ضمن محکوم کردن آن خواستار پایان این فاجعه در حال گسترش هستیم و از مسئولین می­خواهیم نسبت به رعایت حقوق کودکان این مرز و بوم وظایف خود را به دقت انجام دهند.

۱۱- در شرایط تورم و گرانی روز افزون اعمال سیاست­های اقتصادی مخالف عدالت اجتماعی معروف به سیاست­های ریاضتی همچون رها سازی قیمت­ها، تعدیل کارکنان و خصوصی سازی­های منجر به اخراج کارگران و مقررات زدایی حقوق کار و نابود سازی دستاوردهای چند ده ساله حقوق کارگری و تعرض ضد کارگری به قانون کار را محکوم کرده و خواهان پایان بخشی به این سیاست­های اقتصادی ضد کارگری و ضد عدالت اجتماعی هستیم.

۱۲- ما به همراه کارگران ایران بر پایه منش آزادگی و عدالت خواهی خواستار رعایت حقوق همه مردم ایران به ویژه کوشندگان عرصه­های مردمی بر اساس استانداردهای جهانی حقوق انسان­ها هستیم و برابری حقوق زنان و مردان را در همه عرصه­ها و در بهره­مندی از حقوق و مزد و مزایای مطلوب و دیگر شرایط اجتماعی که تقویت کننده عدالت اجتماعی است می­باشیم.

۱۳- ما به همراه عموم کارگران ایران و جهان سیاست های جنگ افروزانه و تجاوز کارانه علیه کشورها را محکوم کرده و خواهان برقراری صلح و امنیت در منطقه و جهان و دفاع از منافع عمومی و آزادی و رفاه و پیشرفت مردم ایران و منطقه و جهان هستیم.

۱۴- ما خواهان رفع هر گونه تبعیض و بی عدالتی نسبت به کارگران مهاجر در ایران و سراسر جهان هستیم.

در پایان  به آنانی که گوش بر فریاد خشم و خروش مردمان و چشم بر بیدادگری و تبعیض و فقر و فساد گسترده فرو می­بندند و ستم کاری بر آزادگان و مردمان فرو دست را نادیده می­گیرند هشدار می دهیم! سرنوشت تلخی را برای خود در تاریخ رقم می­زنند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

دوشنبه ۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ برابر با ۲۷ آوريل ۲۰۱۵

=====================================

اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر)

به مناسبت اول ماه مه، روز جهانی کارگر 

2_1may

روز اتحاد، همبستگی و پیکار جهانی اردوی کار

علیه سرمایه و دشمنان آزادی و سوسیالیسم  

را گرامی می داریم

اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز اتحاد، همبستگی و پیکار جهانی اردوی کار علیه سرمایه و دشمنان آزادی و سوسیالیسم  است. کارگران و زحمتکشان ایران، امسال در شرایطی به استقبال روز جهانی کارگر می روند که توجه به آن می تواند بر جوانب گوناگون مبارزه کارگران، همه هم سرنوشتان و حامیان مبارزات کارگری تاثیرات مهمی بگذارد.

جمهوری اسلامی با عقب نشینی در مورد برنامه هسته ای در آستانه سرکشیدن جام زهر است. در خاورمیانه ای که در آتش جنگ های نیابتی، فرقه ای و کشتارهای هولناک گرفتار آمده، توافق هسته ای، ایران را گامی از لبه پرتگاه به عقب می برد؛ فضای محدودی برای کاهش رنج های ناشی از تحریم ها برای کارگران و زحمتکشان فراهم می کند؛ و در نهایت معایب ساختاری اقتصاد ایران که منشا ناکارایی صنعت، رواج دلالی، رانت خواری و واسطه گری، قاچاق گسترده کالا و بیکاری گسترده می باشد را بار دیگر به سطح می کشاند. سیاست اصلی حاکمیت، انداختن بار اصلی تحریم ها و بحران اقتصادی بر دوش کارگران و زحمتکشان بوده است. واقعیت این است که فروکش دامنه رویارویی ها با کشورهای غربی  در نتیجه یک توافق هسته ای، به معنای عقب نشینی رژیم در برابر مطالبات مردم نیست ولی این عقب نشینی بطور گریزناپذیر، ظرفیت تعرضی کارگران ، زحمتکشان و عموم مردم را در برابر رژیم بالا خواهد برد.

سیاست حمله به دستمزدها به شیوه های مختلف از جمله پائین نگاه داشتن حداقل دستمزدها، حفظ عمق و گستره  کنونی ناامنی شغلی نیروی کار و همه ضمائم ناشی از بی حقی نسبتا مطلق کارگران در حوزه قراردادها و سایر شروط و ضوابط کار ادامه خواهد یافت. این سیاست به بهانه ارتقای بهره وری کار، اجرای مرحله سوم هدفمندی یارانه ها از طریق افزایش مجدد قیمت حامل های انرژی،  بالا بردن هزینه حمل و نقل عمومی، افزایش قیمت نان و حذف  برخی گروه های محروم، از لیست دریافت کنندگان یارانه های نقدی به پیش برده خواهد شد.  ادامه اجرای طرح های خصوصی سازی با تکیه بر واگذاری منابع، معادن و ثروت های طبیعی کشور به سرمایه گذاران داخلی و خارجی، ورود به فاز سرکوب و امنیتی کردن اعتراضات مسالمت آمیز صنفی کارگران از طریق صدور احکام ضدبشری شلاق و زندان برای فعالان کارگری، از دیگر محورهای اصلی این سیاست می باشد. بنابراین با این که چشم انداز کاهش تحریم ها در اثر توافق هسته ای می تواند تا حدودی فشار سنگین کنونی بر اکثریت بزرگ جامعه را کاهش دهد، معایب ساختاری اقتصاد بحران زده ایران و فساد نهادینه شده در لایه های مختلف طبقه سیاسی حاکم با رونق پایدار تولید و بهبود پایدارموقعیت کارگران و زحمتکشان مغایر است. این به معنای آن است که امسال نه سرکوب دستمزدها پایان می یابد، نه قراردادهای برده دارانه کار برچیده می شود، نه شاهد گذاشتن نقطه پایانی بر خصوصی سازی و تجاوز و دست اندازی به محیط زیست خواهیم بود.

حاکمیت همچنان در مقابل خواست های کارگران قرار دارد و در حوزه های گوناگون به برخوردهای تهاجمی ادامه می دهد. اما سیاست تعرضی حاکمیت موجب انصراف از پیگیری مطالبات کارگری نظیر مبارزه برای دریافت دستمزدهای معوقه، انطباق دستمزدها با نرخ واقعی تورم، پرداخت دستمزد برابر برای مردان و زنان در ازای کار برابر نمی شود. برخورداری همه بیکاران از بیمه کامل بیکاری در ایام بیکاری، حذف شرکت های پیمانی و قراردادهای موقت و سفید امضا، مقابله با گسترش سوانح کار و جلوگیری از  تبدیل مراکز کار به قتلگاه کارگران با رعایت کامل استانداردهای ایمنی محیط های کار همچنان از خواست های اساسی کارگران خواهد بود. سرمایه گذاری در جهت ارتقای امنیت جاده ها و مراکز کار، لغو کار کودکان، رفع کامل تبعیض جنسیتی، افزایش حقوق بازنشستگان و مجازات غارتگران دارایی های کارگران در سازمان تامین اجتماعی، آزادی کامل اعتصاب، اعتراض، راهپيمائي، تجمع، بيان و مطبوعات، آزادی  ایجاد تشکل های مستقل سندیکایی و کارگری از دیگر خواست های کارگران می باشد.  توقف اعدام به عنوان قتل عام سازمان یافته دولتی و از جمله اعدام قربانیان و تباه شده گان آسیب های اجتماعی در میادین شهرها که غالبا از توده محرومان و تهیدستان هستند، پایان دادن به سرکوب، اخراج  و اعمال تبعیض در حق همه کارگران مهاجر و مخصوصا کارگران و زحمتکشان افغان و به رسمیت شناختن کلیه حقوق شهروندی زنان ایرانی که با مردان مهاجر ازدواج می کنند و مخصوصآ به رسمیت شناختن ملیت ایرانی فرزندان آنها؛  به رسمیت شناختن اول ماه مه، روز جهانی کارگر و اعلام تعطیل این روز همچنان از مطالبات اردوی کار است.

اما امسال با توجه به سمت گیری ها و سیاست های حاکمیت در واکنش به مطالبات کارگری، برخی خواست ها در کانون مطالبات کارگری قرار می گیرند و یا شایسته توجه ویژه است:

پا به پای گسترش دامنه اعتراضات ، جنایی کردن اعتراضات مسالمت آمیز صنفی کارگری از سوی حاکمیت و صدور احکام شلاق و زندان شدت یافته است. مقابله با این سیاست، نیازمند واکنش جمعی هر چه وسیع تر نسبت به این اقدامات ضد بشری می باشد.همچنین آزادی بی قید و شرط کلیه فعالان کارگری و معلمان زندانی ، مطالبه ای است که مدام باید پیگیری گردد.

از عرصه های اصلی سیاست تهاجمی حاکمیت که در عین حال با هویت تاریک اندیشانه آن نیز پیوندهای عمیق دارد، حمله به نیروی کار زنان است. محرومیت های زنان در بازار کار به اهرمی برای درهم شکستن بیرحمانه ترشرایط کار و پائین کشیدن ارزش نیروی کار تبدیل شده است. بنابراین مبارزه برای بهبود شرایط کار و حداقل دستمزدها، مستلزم مبارزه برای برخورداری زنان از فرصت های شغلی برابر با مردان است. الغا تبعیض جنسیتی علیه زنان؛ برچیدن همه طرح ها و قوانین ارتجاعی نظیر افزایش ماه‌های مرخصی زایمان بدون ایجاد امنیت شغلی برای زنان کارگر و مبارزه برای ناکام گذاردن تلاش شوم در » طرح جامع جمعیت و تعالی خانواده» که با هدف راندن زنان از بازار کار تهیه شده، باید در دستور کار قرار گیرد. از یاد نبریم که  اجرای چنین طرح هائی قطعآ به خانه نشین کردن زنان و تشدید استثمار زنان کارگر منجر می شوند.

معلمان، پرستاران، کارکنان و زحمتکشان بخش سلامت و بهداشت و حمل و نقل عمومی،  بخشی حیاتی از اردوی کار هستند و مطالبات آنان مطالبات جنبش کارگری است. این بخش های کارگری در سازمانیابی و بالابردن قدرت تعرضی جنبش کارگری و سراسری کردن اعتراضات مطالباتی،  نقش اساسی خواهند داشت.  کارگران و زحمتکشان با هر نوع برخورد امنیتی و قضایی با مطالبات کارکنان بخش آموزش پرورش، خدمات درمانی، سلامت و حمل و نقل عموی مخالفند. آموزش، سلامت و آرامش جامعه در گرو تامین مطالبات معلمان،  پرستاران و سایر زحمتکشان شاغل در در این حوزه هاست.

این مطالبات که بخشی از مطالبات مهم جنبش کارگری هستند تاکنون مورد قبول هیچ یک از جناح های حکومتی نبوده است. مطالبات کارگری فقط با اراده جمعی کارگران و با حمایت و همبستگی مبارزاتی همه بخش های اردوی کار به دست می آید. امسال بویژه در سایه اعتراضات سراسری معلمان کشور، گره زدن روز کارگر و معلم و همبستگی مبارزاتی این دو بخش در برانگیختن حمایت های بیشتر سایر بخش های اردوی کار جایگاه ویژه ای یافته است.

تقویت همگرایی های تشکل های کارگری در مسیر ایجاد تشکل مستقل سراسری کارگران نقش مهمی در ارتقاء مبارزات کارگری خواهد داشت. اعتصابات و اعتراضات سراسری و هماهنگ معلمان و پرستاران و متقابلاً فقدان حرکات هماهنگ سراسری در بخش صنعت و سایر بخش های خدمات به بهترین وجه، گویای این حقیقت است که درشرایط فقدان تشکل های سراسری، چگونه ظرفیت بالقوه عظیم نهفته در این بخش از طبقه کارگر نمی تواند از قوه به فعل در آید. ناامنی شدید موقعیت شغلی، خودمانی سازی ها، طرح هدفمندی یارانه ها، سونامی واردات کالاها، رکود تورمی و تحریم اقتصادی موجب پاشیده شدن بسیاری از واحدهای تولیدی و گسترش بیکاری در ابعاد توده ای دراین بخش از طبقه کارگر شده است. بدون گسترش سازمان یابی و شکل گیری تشکل مستقل سراسری، مبارزات این بخش از طبقه نمی تواند از بن بست کنونی خود خارج شده و تعرض همه جانبۀ  دولت و طبقه سرمایه دار به موقعیت این بخش از طبقه کارگر را مهار و دفع نماید.

فائق آمدن بر ضعف و  فقدان سازمان یابی، تنها با ایجاد تشکل های سراسری بر طرف نمی شود. تمرکز بر سازماندهی و شبکه سازی در محیط زیست کارگران، هم در ارتباط با کارگرانی که کنترل امنیتی و سایر ویژگی ها در محیط کار، فعالیت های سازمانگرانه را برایشان پرهزینه می سازد؛ هم برای زحمتکشان و بویژه زنان زحمتکش مناطق کارگری و حاشیه شهرها؛ تلاش در جهت خودسامان یابی گروه های کوچک و همگن بیکاران در تعاونی ها و بویژه تعاونی های مصرف با هدف تشکل یابی بیکاران؛ تشکیل نهادها و کمیته های مختلف در حمایت از فعالان کارگری زندانی؛ در همراهی و همگامی با مبارزات بخش های مختلف اردوی کار، در شرایط کنونی برخی از سرفصل های مهم مبارزاتی در جهت دستیابی به مطالبات مهم جنبش کارگری هستند.

اول ماه مه، روز جهانی کارگر، فرصتی است که کارگران و حامیان حقوق و مطالبات کارگری بتوانند در سراسر کشور، مطالبات خود را هر چه وسیع تر مطرح سازند. بهره برداری موثر از ارتباطات کارگری در جهت به میدان آوردن بخش های هر چهوسیع تری از کارگران و زحمتکشان و از این طریق گسترش دامنه اقدامات اعتراضی  برای درهم شکستن سیستم سرکوب و حفقانحاکمیت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. استفاده از بازوبند ها، رنگ ها یا نشان های همبستگی، رفتن به دید و بازدید در محلات کارگری و محیط های زحمتکشان و تبدیل اول ماه مه به جشن همبستگی از جمله شکل های کم هزینه ای است برای نمایش پیوند با اول ماه مه.

زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم

هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

سه- شنبه ۸ ارديبهشت ۱۳۹۴ برابر با ۲۸ آوريل ۲۰۱۵

============================

img_33546

همبستگی سندیکاهای فرانسه باکارگران ایران بمناسبت اول ماه روزجهانی کارگر

پیام سندیکاهای فرانسه به کارگران ایران

چندین سال است که ما سازمان های سندیکائی فرانسوی س اف د ت، س ژ ت، اف اس او، سولیدر، او ان اس آ، مشترکاً از مبارزات شما در دفاع از حقوق و آزادی های حمایت می کنیم. ما بخوبی واقفیم که شما تحت شرایط سرکوب شدید اعمال شده توسط دولت ایران، و در شرایط کار و زندگی بسیار سخت برای مردم ایران، مبارزه اتان را به پیش می برید.

ما اخراج بی رویه کارگران، زندانی شدن و اعمال فشارهای قوه قضائیه بر زنان و مردانی که قربانیان دفاع از حقوق ابتدائی و خواستار ایجاد سندیکای مستقل هستند، را محکوم می کنیم. در حال حاضر ما یک کارزار ویژه در حمایت از شاهرخ زمانی و بهنام ابراهیم زاده به پیش می بریم. ما برای آزادی بدون قید و شرط  تمام سندیکالیست های زندانی تلاش می کنیم و به منظور تغییر این شرایط غیرقابل قبول به افشای سرکوب در همه اشکالش می پردازیم.

حق ایجاد آزادانه تشکلات سندیکائی، وپیوستن به تشکلات واقعا مستقلی که کارگران زن و مرد در آن ها خود را سازمان دهند، خواسته های برحقی هستند که تماماً توسط حقوق بین المللی به رسمیت شناخته شده اند. ما از خواست شما از دولت ایران در رعایت این حقوق حمایت می کنیم.

به مناسبت اول مه، روز جهانی همبستگی، ما حمایت تام و خدشه ناپذیرمان را از پیکار سختی که برای رسیدن به آزادی همه زنان و مردان، برای کرامت همه کارگران، و برای رعایت حقوق بشر، درگیرید، مجددا اعلام می کنیم.

پاریس – 1 مه 2015

ترجمه و پخش از :

همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه

اتحاد بین المللی درحمایت از کارگران در ایران –پاریس 

==================================

قطعنامه تشکل ها و نهادهای مستقل کارگری

به مناسبت اول ماه مه ۲۰۱۵ – ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ 

2_1may

ما امروز در حالی به مناسبت روز جهانی کارگر دست در دست هم نهاده ایم که بیش از هر زمان دیگری، جنبش عظیم و یکپارچه ای از کارگران، معلمان، پرستاران و دیگر توده های زحمتکش مردم ایران بر سر معیشت و پایان دادن به فقر و فلاکت در حال شکل گیری است.

وقوع دهها اعتصاب کارگری در جای جای کشور، تجمعات بی وقفه معلمان، اعتراضات متحدانه پرستاران و گسترش مبارزات کارگران از همراهی خانواده های کارگری در اعتراضات گرفته، تا طومار نویسی و تجمع در مقابل مجلس و وزارت کار و اعتراضات در صنایع کلیدی همچون صنایع پتروشیمی و معادن و خودرو سازیها که بطور روزمره ای در جریان هستند، همگی  تنها گوشه هایی از بروز عینی این جنبش اجتماعی است که میرود با خلق صحنه های قدرتمندی از اعتراضات متحدانه و سراسری، بساط تحمیل بی حقوقی مطلق و ستم معیشتی بر میلیونها خانواده کارگری را به چالشی تعیین کننده بکشاند.

این جنبش در شرایطی هر روزه ابعاد گسترده تری به خود میگیرد که سرمایه داری حاکم بر ایران، چنان غرق در چپاولگری و کشمکش بر سر سهم خواهی از غارت دسترنج ما کارگران و زحمتکشان است که نه می تواند و نه می خواهد نقطه پایانی بر وضعیت مشقت بار موجود بگذارد. به همین دلیل نیز هست که با تصویب حداقل مزد 712 هزار تومانی، تعیین چنین مزد تحقیر آمیزی را بی شرمانه به ما کارگران تبریک میگویند و سبعانه تر از آن، با عدم پرداخت بموقع همین مزد، تداوم قطع سوبسیدها، افزایش هر روزه قیمتها، آزاد سازی قیمت نان و اعمال 9 درصد ارزش افزوده بر مایحتاج زندگی، دست به غارت و چپاول بی رحمانه ای از این دستمزد ناچیز و خفت بار میزنند و با سرکوب بر حق ترین اعتراضات کارگری، محاکمه دسته جمعی کارگران معترض و محکوم کردن آنان به شلاق و زندانهای طویل المدت در صدد به تمکین واداشتن طبقه کارگر ایران به وضعیت موجود و شرایطی مصیبت بارتر از این هستند.

بدون تردید تحمیل فقر و فلاکت روز افزون بر میلیونها خانواده کارگری و سیاست تشدید سرکوب اعتراضات کارگری، نه تنها مفری برای سرمایه داری حاکم بر ایران نخواهد داشت بلکه ما کارگران و عموم مردم زحمتکش ایران را به مصافی تعیین کننده با وضعیت موجود خواهد کشاند و دیری نخواهد پائید که خشم در حال فوران ما کارگران و مردم زحمتکش ایران از اینهمه بی حقوقی، سرکوب و استیصال و درماندگی برای گذران زندگی، زمین را بر زیر پای عاملین و مسببین چنین وضعیتی داغ خواهد کرد. لذا ما امضا کنندگان این قطعنامه با هشدار نسبت به تداوم سیاست تحمیل فقر و فلاکت و تشدید کم سابقه سرکوب اعتراضات کارگری و اعلام انزجار از تداوم چنین سیاستهایی، خواستهای خود را به شرح زیر اعلام و مصرانه بر تحقق آنها پای می فشاریم.

1- ما با محکوم کردن تعیین حداقل مزد 712 هزار تومانی که با خیمه شب بازی دولت، کارفرمایان، نماینده های دست ساز کارگری و فضا سازی ریاکارانه رسانه های رسمی و حکومتی بر طبقه کارگر تحمیل شد، مصرانه خواهان تجدید نظر فوری در حداقل مزد مصوب و افزایش آن به سه میلیون تومان بر اساس سبد هزینه ی مطابق با استانداردهای زندگی امروزی هستیم

2- ما با حمایت قاطعانه از اعتراضات بر حق و بی وقفه معلمان و پرستاران، یگانه راه حل پایان دادن به ستم معیشتی موجود را اتحاد و یکپارچگی مبارزات عموم مردم زحمتکش ایران و بروز بیش از پیش آن به مثابه یک جنبش اجتماعی و سراسری میدانیم و خواهان تحقق فوری همه مطالبات معلمان و پرستاران هستیم

3- ما تلاشهای دولت و خانه کارگر برای تحمیل تشکلهای فرمایشی بر طبقه کارگر ایران را که از بالا و به شکل سازماندهی شده ای از طریق ایجاد انجمنهای صنفی و اتحادیه های دست ساز به پیش برده میشود قویا محکوم میکنیم و با فراخوان به کارگران در محیطهای کار برای برپائی سندیکاها، شوراها و تشکلهای مستقل کارگری، خواهان پایان دادن به هر گونه ممنوعیت و محدودیتی در ایجاد این تشکلها بدون دخالت دولت و کارفرمایان هستیم

4- ما هرگونه سرکوب اعتراضات کارگری و مردمی، اعدامهای گسترده، صدور احکام شنیع شلاق و زندانهای طویل المدت بر علیه کارگران معترض و تحمیل شرایط غیر انسانی بر فعالین کارگری دربند و دیگر زندانیان را قویا محکوم میکنیم و خواهان توقف فوری اعدامها، لغو مجازات اعدام و شلاق از قوانین قضائی کشور، آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه کارگران و زندانیان سیاسی و توقف پیگردهای قضایی بر علیه آنان هستیم

5- آزادی بی قید و شرط اعتصاب، اعتراض، راهپیمائی، تجمع، اندیشه و بیان، احزاب و مطبوعات باید به عنوان حقوق مسلم و خدشه ناپذير اجتماعی كارگران و عموم مردم ایران به رسميت شناخته شوند

6- دستمزدهای معوقه كارگران بايد فورا و بی هيچ عذر و بهانه ای پرداخت و تاخیر در پرداخت مزد به مثابه يك جرم قابل تعقيب قضائی به قانون تبدیل گردد و خسارت ناشی از آن به كارگران پرداخت شود

7- ما خواهان تامین امنیت شغلی، بر چیده شدن قراردادهای اسارت بار موقت و سفيد امضا، حذف شرکتهای تامین نیروی انسانی و پیمانکاری، قرار گرفتن کلیه کارگران شاغل از کارگاههای کوچک تا کارگران مناطق آزاد تحت پوشش کامل قانون کار و اجرای فوری بیمه کارگران ساختمانی هستیم

8- ما تصویب هر گونه قوانین ضد کارگری تحت هر عنوان و مصوبه ای را قویا محکوم میکنیم و با تاکید بر وجود مواد ضد کارگری در قانون کار موجود، خواهان تغییر آن با دخالت نماینده های واقعی کارگران هستیم

9- ما گسترش روز افزون سوانح شغلی منجر به فوت و جرح را ناشی از زیاده خواهی و سود جوئی کارفرمایان و نتیجه سرکوب و پایمال شدن بدیهی ترین حقوق انسانی و اجتماعی کارگران میدانیم و خواهان اعمال فوری بالاترین استانداردهای ایمنی در محیطهای کار هستیم

10- اخراج و بيكار سازی كارگران به هر بهانه ای بايد متوقف گردد و تمامی كساني كه بيكار شده و يا به سن اشتغال رسيده اند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاری متناسب با يك زندگی مطابق با استانداردهای امروزی برخوردار شوند

11- کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان فورا لغو و برابری کامل و بی قید و شرط  حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه های زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و خانوادگی باید به رسمیت شناخته شود

12- ما خواهان برخورداری تمامی بازنشستگان از يك زندگی مرفه و رفع هرگونه تبعيض و نابرابری در پرداخت مستمری و حقوق و مزایای  بازنشستگان هستیم و با تاکید بر اجرای بهداشت و درمان رایگان به عنوان یکی از حقوق اساسی مردم ایران به مثابه یکی از وظایف اصلی دولت، خواهان باز پس گیری طرح ادغام صندوق تامین اجتماعی در بیمه سلامت همگانی، محاکمه علنی و فوری غارتگران این صندوق و سپردن اختیار آن به دست نماینده های منتخب مجامع عمومی کارگران  شاغل و بازنشسته بدون هر گونه اعمال نفوذی از سوی دولت و کارفرمایان هستیم

13- هرگونه کار کودکان مطلقا باید لغو و آنان می باید از تامین اجتماعی کامل، امكانات آموزشی رفاهی و بهداشتی يكسان و رایگان جدا از جنسيت، موقعيت اقتصادی و اجتماعی خانوادگی و وابستگی های ملی، ن‍‍ژادی و مذهبی برخوردار شوند

14- ما خواهان رفع هرگونه تبعیض از کارگران مهاجر افغانی و سایر ملیت ها در ایران، توقف فوری اخراج آنان و اعطای حقوق شهروندی به این دسته از هم طبقه ای های خود هستیم

15- ما با تاکید بر ماهیت استثمارگرایانه نظام سرمایه داری در همه جای دنیا و قدردانی از حمايت تمامی سازمانهای کارگری جهان از مبارزات كارگران ايران، پشتیبانی خود را از اعتراضات كارگری در سرتاسر جهان اعلام میداریم  و بر همبستگی بين المللی كارگران تاكيد می كنيم

16- ما با محکوم کردن جنگ و جنایت و گسترش هر روزه آن در منطقه خاورمیانه، پیش آمدن این وضعیت هولناک  و عروج بی سابقه جریانات تروریستی و سیاست وحشت آفرینی در کشورهای این منطقه را حاصل بن بست مناسبات سرمایه داری در پاسخ به نیازهای بشر امروز و سیاستهای ضد انسانی دول غرب و منطقه میدانیم و با فراخوان  به کارگران و مردم آزادیخواه در سرتاسر جهان برای اعتراض به جنگ و ویرانگری در منطقه خاورمیانه، خواهان توقف فوری آن هستیم

17- اول ماه مه روز جهانی کارگر بايد تعطيل رسمی اعلام و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاری مراسم اين روز ملغی گردد

اسامی تشکلها و نهادهای کارگری امضا کننده قطعنامه به ترتیب حروف الفبا:

1- اتحادیه آزاد کارگران ایران

2- انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه

3- سندیکای کارگران نیشکر هفته تپه

4- سندیکای کارگران نقاش استان البرز

5- کانون مدافعان حقوق کارگر

6- کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری

7- کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای کارگری

=======================

پيام مديريت كانتون كوباني

به مناسبت روز جهاني كارگر 

رفقاي كارگر! تشكل‌ها! سنديكاها! و اتحاديه‌هاي كارگري! 

_1may-kobani

درودهاي گرم ما كارگران و زحمتكشان كانتون كوباني، شهر مقاومت انقلابی، در 1مي، روز گراميداشت مبارزات و مقاومت كارگران در مقابل ظلم و سركوب و استثمار را .پذیرا باشید

انقلاب خلق‌هاي روژئاوا، نقطه عزيمتي تاريخي در مبارزات كارگران و ستم‌كشان خاورميانه و جهان براي بازپس‌گيري اقتدار سياسي و انقلاب زنان, جوانان، کارگران و زحمتکشان برای بنيان نهادن نظمي نوين بر مبناي انتقال قدرت به مردم به عنوان صاحبان اصلي آن بود. همچنان كه مقاومت كوباني در برابر تروريست‌هاي داعش و حاميان بين‌المللي آن، نه تنها مقاومت ما برای حفظ شرافت و حیات انسانی مردممان, که مقاومت زحمتكشان براي حفظ دستاوردهاي انقلاب و سيستم خودمديريتي دموكراتيك است، كه بر اساس حذف نهادهاي سلسله‌مراتبی و بر مبنای دموكراسي راديكال شكل گرفته است.

اكنون با نبرد دلاورانه‌ی رفقاي ما در یگان‌هاي مدافع خلق و يگان‌هاي مدافع زن، تروريست‌ها از شهر رانده شده‌اند اما حملات آنها به حومه‌ی شهر و انسداد جاده‌هاي كانتون همچنان ادامه دارد. مقاومت ما اكنون وارد مرحله‌ی سخت‌تري مي‌شود و آن، مرحله‌ی بازگرداندن حيات اجتماعي، زير فشار حملات و محاصره‌ی اقتصادي و لجستيكي، به كوباني است كه بر اثر حملات مداوم تروريست‌ها بيش از هشتاد درصد بناها و زيرساخت‌هاي حياتي آن به ويرانه تبديل شده است.

تاريخ مبارزات كارگران و ستمديدگان به ما نشان مي‌دهد كه همبستكي كارگران مرزهاي جغرافياي نمي‌شناسد و ما مقاومتمان در برابر تروريسم افسارگسيخته و حاميان بين‌المللي آن را به نمايندگي از تمام انسان‌هاي جهان مي‌دانيم. ما بر اين باوريم همانطور كه انقلاب، به مثابه برهم زدن بنيان سلطه و بنا نهادن جهاني نوين متضمن احترام و آزادي و برابري براي انسان‌ها، امري پراتيك و نيازمند مبارزه و مقاومت سرسختانه است، همبستگي جهاني كارگران نيز ضرورتي تاريخي و عرصه‌اي مادي براي كنش‌گري در دفاع از دستاوردهاي طبقاتي و مبارزه‌ي دوشادوش با سلطه و سركوب سرمايه‌داري است. ما كارگران و زحمتكشان و مديريت كانتون دموكراتيك كوباني، ضمن گراميداشت مبارزات آزاديخواهانه و برابري‌طلبانه‌ی ستمديدگان جهان، و قدرداني از حمايت و اعلام همبستگي شما با مقاومت كوباني در برابر هجوم تروريست‌ها، از رفقاي كارگر، تشكل‌ها، سنديكاها و اتحاديه‌هاي كارگري دعوت مي‌كنيم كه در اين موقعيت ويژه‌ی تاريخي، با ورود به عرصه‌ی پراتيك همبستگي با انقلاب روژئاوا و مقاومت كوباني در حفظ دستاوردهاي تاريخي انقلاب همراه ما باشيد.

زنده باد مبارزات آزاديخواهانه‌ی خلق‌هاي جهان!

زنده‌باد همبستگي بين‌المللي كارگران جهان!

مدیریت کانتون کوبانی

https://1stmayforkobani.wordpress.com/2015/04/22/hallo-welt/

===================================

اطلاعیه شورای نمایندگان احزاب و سازمان ها و نیروهای چپ و کمونیست

به مناسبت اول مه مه روز جهانی کارگر

2_1may

کارگران،زحمتکشان

مردم آزادیخواه ایران!

۱۱ اردیبهشت  روز همبستگی و مبارزه جهانی طبقه کارگر در راه است. امسال در شرایطی به استقبال اول ماه مه، روز تجلی همبستگی و رزم انترناسیونالیستی کارگران می رویم که ادامه بحران جهانی نظام سرمایه داری و پیامد های آن بیکاری گسترده، فقر و فلاکت بیسابقه ای را به طبقه کارگر و اقشار زحمتکش تحمیل کرده است.

دولتهای سرمایه داری برای برون رفت از این بحران با اعمال برنامه های ریاضت اقتصادی و تعرض به معیشت و حداقل دستمزد کارگران می خواهند خودشان را از این  گرداب نجات بدهند. طبقه کارگر در مقابل این تعرض همه جانبه سرمایه داران و دولت های حامی آنان دست روی دست نگذاشته و در سراسر جهان با اعتراضات و اعتصابات روزانه خود به مقابله با سرمایه داران برخاسته اند. رهبران و فعالین سوسیالیست جنبش کارگری به خوبی می دانند که در برابر معضلات جامعه سرمایه داری و پیامدهای ناشی از ادامه این بحران، راه نجات و بدیلی جز به زیر کشیدن این نظام  استثمارگرانه و برپایی یک نظام سوسیالیستی وجود ندارد. اما شکل گیری آلترناتیو سوسیالیستی در جریان مبارزات طبقاتی  کارگران  برعلیه سرمایه داری و از راه ارتقاء سطح آگاهی، تحزب و تشکل یابی طبقاتی طبقه کارگر میسر می شود . امروزه گسترش مبارزات اقتصادی و سیاسی کارگران بویژه اعتصابات کارگری و اعتراضات عمومی علیه سیاست های ریاضت اقتصادی بستر مناسبی برای تدارک این امر مهم است.  بربستر این مبارزات است  که آلترناتیو سوسیالیستی می تواند افق و چشم انداز سیاسی روشنی در پیش پای جنبش طبقه­ ی کارگر و دیگر جنبش­های رادیکال اجتماعی قرار دهد.

در ایران نزدیک به  ۲سال از روی کار آمدن کابینه حسن روحانی  می گذرد. حاکمیت سرمایه داری جمهوری اسلامی بر پایه اعمال سیاست های نئولیبرالیستی که با وعده نجات اقتصاد ایران از خطر فروپاشی و بهبود وضعیت کار و معیشت کارگران و مردم، از مسیر سازش با امپریالیسم آمریکا و عادی سازی مناسبات با قدرتهای امپریالیستی  برسر کار آمد، نه تنها وضعیت زندگی کارگران را بهبود نبخشید بلکه بیشترین فشارها را بر طبقه کارگر تحمیل نموده است. تعیین حداقل دستمزد سه مرتبه پایین تر از خط فقر کارگران برای سال ۱۳۹۴، بیکار سازی کارگران در ابعاد بی سابقه توده ای، ادامه روند افت ریال در برابر ارزهای خارجی و همراه با آن سقوط قدرت خرید اکثریت مردم، تورم لجام گسیخته، گسترش فقر و فلاکت، اعتیاد و تن فروشی، تشدید سرکوب فعالین جنبش کارگری، زنان، ملی و سایر مبارزات اجتماعی، اعدام  زندانیان سیاسی  و افزایش جهش وار اعدام های قربانیان آسیب های اجتماعی از جمله نمونه هائی است که تراز نامه رژیم اعدام و فلاکت حاکم بر ایران را نشان می دهد.

در برابر تعرض هر روزه به زندگی و معیشت کارگران  ما شاهد روند رو به گسترش اعتراضات و مبارزات کارگری بوده ایم. بازداشت، شکنجه و صدور احکام سنگین برای فعالین کارگری نتوانسته جلو این روند را بگیرد. کارگران آگاه و پیشرو نشان داده اند که علیرغم تشدید فشار و سرکوب، به تلاش های خود برای دفاع از منافع کارگران و مقابله با تهاجم افسار گسیخته رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی ادامه می دهند و برای سازمانیابی کارگران از هیچ تلاشی فروگذاری نمی کنند.  گسترش شمار اعتصابات و اعتراضات در همه مراکز کارگری به میدان آمدن پرستاران و معلمان ( که در آن ها فعالین زن نقش برجسته ای داشتند) نشان می دهد که طبقه کارگر ستون اصلی مقاومت توده ای (مبارزه طبقاتی) در برابر تهاجم نظام  سرمایه داری جمهوری اسلامی را تشکیل می دهد.

خیال خام خواهد بود هر گاه تصور شود که سازش رژیم سرمایه داری ​جمهوری اسلامی  با قدرت های امپریالیستی بر سرمسئله هسته ای به معنای کاهش سرکوب و باز شدن فضای سیاسی خواهد گردید. برعکس، آن ها از هم اکنون با همه قدرت ​ ​خود را برای مقابله با موج روز افزون اعتراضات کارگری و توده ای آماده می سازند تا طبقه کارگر و مردم ایران شکست فاحش آن ها را به فرصتی برای پیشروی های خود مبدل نسازند.

روز اول ماه مه فرصتی است تا طبقه کارگر و پیشروان جنبش کارگری عزم خود را برای ارتقای مبارزات کارگران، بهم مرتبط کردن و سراسری کردن این مبارزات اعلام نموده و بر بستر این مبارزات تلاش برای برپائی تشکل های طبقاتی و توده ای کارگران را گسترش ​بخشند. فعالین کارگری در این روز همزمان با برافراشتن پرچم مطالبات کارگران و تلاش برای بسیج توده های هر چه بیشتری از کارگران و خانواده های آنان برای شرکت در مراسم و آکسیون های اول ماه مه لازم است، اجتماعات زرد و فرمایشی دولت، که از طرف خانه کارگر رژیم، انجمن ها و شوراهای اسلامی و یا کانون عالی انجمنهای صنفی بر پا می شوند را قاطعانه تحریم و بایکوت کنند.

کارگران ایران در این روز با بهره گرفتن از درسهای  تجارب مبارزاتی تا کنونی شان بر مطالبات زیر که  طی مبارزات سال گذشته همواره مطرح شده است تاکید می کنند:

مردود اعلام کردن حداقل دستمزد تعیین شده از جانب شورای عالی کار رژیم بر خواست افزایش دستمزد ها  متناسب با تأمین هزینه یک زندگی انسانی، حداکثر هشت ساعت کار در روز، دو روز تعطیل در هفته و سی روز مرخصی سالیانه با پرداخت حقوق، تعطیلی رسمی اول ماه مه در هر سال با پرداخت حقوق و نیز حق همه کارگران برای برگزاری مراسم اول ماه مه در هر شکل ، انحلال خانه کارگر، شوراهای اسلامی کار و همه تشکل های وابسته به دولت در محیط کار، برچیدن شرکت های پیمان کاری و تبدیل همه قراردادهای پیمانی، سفید امضاء و موقت به قراردادهای جمعی، استخدام کارگران با پوشش کامل بیمه های اجتماعی، تأمین ایمنی محیط کار و پرداخت خسارت به کارگرانی که در اثر سوانح و ضایعات ناشی از کار دچار بیماری و نقص عضو می شوند، منع قانونی و قابل تعقیب بودن تحمیل هرنوع سنت رسمی و عرفی مرد و پدرسالارانه بر زنان در محیط کار و زندگی، منع جدا سازی جنسیتی درمحل کار، تبعیض و یا اخراج به خاطر مواردی نظیر رعایت پوشش، الغاء هرنوع تبعیض جنسیتی، ملی، قومی، مذهبی، فرهنگی و یا تعلق به گروههای جمعیتی مهاجر در امر استخدام، برمبنای اصل حقوق برابر برای کار یکسان برای همه، منع کار کودکان، آزادی حق اعتصاب و تشکل، آزادی کارگران زندانی و کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی، لغو مجازات اعدام، جدائی دین از دولت و آزادی های بی قید و شرط سیاسی.

ما برآنیم  که امروز طبقه کارگرايران برای دستیابی به مطالبات بیشمارخود همچون گذشته ، نیازمند سازمانیابی تشکل مستقل وطبقاتی خود است. برای موفقیت درمبارزه  پیش روی و وحدت همه بخش های طبقه کارگر( کارگران مناطق و بخش های مختلف اقتصاد، کارگران زن و مرد، کارگران ملیت های مختلف و مهاجر) وهمکاری همه تشکل های کارگری ایران، یک ضرورت حتمی و غیرقابل اجتناب است. ضرورتی که همه وجدان های آگاه جنبش کارگری به خوبی به آن واقف هستند. اول ماه مه فرصت دیگری برای ما کمونسیت ها است که اعلام داریم ؛ به میدان آمدن طبقه کارگر متشکل و سازمانیافته و همراهی  دیگر جنبش های ترقی خواهانه و پیشرو برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی از طریق یک انقلاب اجتماعی ، تنها راه واقعبینانه رهایی از مصائب نظام سرمایه داری و دست یافتن به آزادی و برابری است .

ما امیدواریم که اول ماه مه امسال سرآغاز مبارزه همبسته و متحد برای مطالبات عاجل طبقه کارگر ایران باشد. ما با همه توش و توان خود و ازهر طریق ممکن و موثر یاور و پشتیبان این مبارزات هستیم​.​

گرامی باد اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران

پیش بسوی همبستگی تشکل های کارگری در مبارزه مشترک و متحدعلیه نظام سرمایه !

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی!

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم!

پنجشنبه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۴ برابر با ۲۳ آوريل ۲۰۱۵

امضاء ها به ترتیب حروف الفبا:

١-اتحاد چپ ایرانیان در خارج کشور

٢ – اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

٣- پیوند در خدمت کمونیست های ایران

٤- حزب کمونیست ایران

٥ – سازمان اتحاد فدائیان کمونیست

٦-  سازمان راه کارگر

٧- سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)

٨-  شورای حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران- استکهلم

٩-  شورای فعالین سوسیالیست و آزادیخواه- هامبورگ

١٠- کانون همبستگی با کارگران ایران- گوتنبرگ

١١- کمیته بین المللی برای حمایت زندانیان سیاسی ایران- ناظر

١٢ – کمیته حمایت از مبارزات جنبش کارگری ایران- دانمارک

١٣ – کمیته حمایت از مبارزات کارگران ایران-  فنلاند

١٤-  کمیته خارج کشور سازمان فدائیان(اقلیت)

١٥ – کمیته یادمان کشتار زندانیان سیاسی دهه٦٠در ایران – مونترال ،کانادا

١٦- نهاد همبستگی با جنبش کارگری ایران-غرب آلمان

١٧- هسته اقلیت

======================

نمایندگان نیروهای چپ وکمونیست برگزار می کند

نشست پالتاکی ، بحث و تبادل نظر پیرامون :
در گرامیداشت اول ماه مه ، روز جهانی کارگر
سخنرانان نشست :

رفیق نسرین ابراهیمی : سازمان راه کارگر تحت عنوان: «تاثيرات جهاني شدن و نئوليبراليسم بر طبقه كارگر و تشكلهاي آن»
رفیق مریم محسنی : فعال کارگری از سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) تحت عنوان:«اول ماه مه، موقعیت مبارزات کارگران ایران درسالی که گذشت»
رفیق اکبرنادری : از سازمان اتحاد فدائیان کمونیست تحت عنوان : «مسئله کار و معضل بزرگ افزایش بیکاری در شرایط کنونی »
ازهمه فعالان سازمان ها،احزاب و نیروهای چپ و کمونیست دعوت می شود در این نشست پالتاکی حضور بهمرسانند . بعد از سخنرانیها، فرصت کافی برای مداخله و مشارکت تمامی شرکت کنندگان به تساوی وجود خواهد داشت.

زمان : یکشنبه بیست و ششم (۲۶) آوریل ۲۰۱۵
ساعت : ۲۰بوقت اروپای مرکزی
مکان : اتاق پالتاک، کاتگوری Asia and pacific‏ سپس روی ‏Iran کليک کنيد. بعد روی نام Shooraye Namayandegan کليک ‏کنيد .
اتاق پالتاکی شورای نمايندگان احزاب، سازمانها و نهادهای چپ

======================

ECKA

به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگران

کارزار پشتیبانی از کارگران ایران : به اول ماه مه، روز اعلام همبستگی جهانی کارگران و مزدبگیران نزدیک میشویم، روزی که میتوانیم قدرت یکپارچه خود را هر چه بهتر به نمایش بگذاریم.

طی یکسال گذشته روند به بن بست رسیدن شرایط اقتصادی، سیاسی، اجتماعی دچار چنان شتابی شده است که حتی خوش بین ترین و معتقدترین بخش از سران اقتصادی و سیاسی جامعه ایران نیز به خطر قریب الوقوع فروپاشی ساختار کنونی در صورت ادامه این روند اذعان دارند. شرایط به غایت وخیم تحمیل شده به زندگی کارگران و مزدبگیران هر روز ابعاد فاجعه بارتری به خود می گیرد، افزایش صد در صدی قیمت مایحتاج زندگی، از اجاره مسکن گرفته تا مواد غذایی و بهداشتی تا هزینه های سرسام آور بیمارستان و درمان و همچنین تحمیل دستمزد چندین برابر زیر خط فقر، کارگران ومزدبگیران را در شرایط بسیار دشواری قرار داده است.از سوی دیگر شرایط نا امن کار که سالیانه هزاران نفر را به قتل میرساند، قراردادهای موقت و نا امنی شغلی و وجود میلیونها کارگر بیکار، کارگران را در موقعیتی قرار داده است که به ظاهر چاره ای جز قناعت و سکوت در برابر این شرایط را ندارند.

دستمزد تصویب شده توسط مقامات دولتی و شرکایشان در تشکل های دست ساز دولتی حتی کفاف پول توجیبی فرزندان کارگران را نمی دهد. مقامات و دست اندرکاران دولتی خط فقر را سه میلیون تومان اعلام می کنند اما حداقل دستمزد سال ۹۴را تنها۷۱۲ هزار تومان به تصویب می رسانند.
با وجود چنین تعرض عنان گسیخته ای به زندگی و معیشت مزدبگیران، مبارزه کارگران برای بهبود سطح معاش و زندگی نه تنها فروکش نکرده بلکه در سال گذشته با اقدامات گسترده کارگران وارد مراحل تازه ای شده است. جمع آ وری طومار ۴۰ هزار نفری برای افزایش دستمزدها، اعتراض و اعتصاب کارگران پارس خودرو و ایران خودرو، تجمع و اعتراض کارگران لوله نورد صفای ساوه و دهها تحمع کارگری در مقابل مراکز دولتی در تهران و شهرستانها، اعتصاب و تجمع پرستاران، تجمعات سراسری معلمان در چند دوره متوالی در ماههای گذشته که همچنان ادامه دارد، اعتراض و اجتماعات بازنشستگان و صدها اعتراض به شرایط وخیم زندگی نشاندهنده موقعیت تعرضی جنبش کارگری است.

این تعرض همه جانبه به حکومت سرمایه داران دستاوردهای مهمی را برای طبقه کارگر و مزدبگیران جامعه داشته است افزایش کارانه و اکورد و پاداش تولید و پاداش سالیانه، پرداخت بخشی از دستمزدهای معوقه پس از هر اعتراض و اعتصاب و مطالبه همیشگی آزادی کارگران و فعالین کارگری ، توقف موقت یا دائمی روند خصوصی سازیها و بازنگری در قراردهای موقت در بخش هائی از صنعت پتروشیمی از دستاوردهای مهم این دوره جنبش کارگری است.
وجود این سطح از ایستادگی و تعرض به حکومت سرمایه داران توسط کارگران مراکز تولیدی و خدماتی، پرستاران ، معلمان و بازنشستگان در سال گذشته نشان می دهد که فعالین کارگری با اقدامات هماهنگ و سراسری خود قادرند تا در شرایط کنونی توده هر چه گسترده تری از کارگران و مزدبگیران را درتقابل با وضعیت معیشتی و اجتماعی تحمیل شده بر جامعه، به حرکت درآورند.
فعالین و کارگران سازمانده امسال میتوانند در هماهنگی با سایر بخش های مزدبگیرا ن، مانند معلمان و پرستاران، در اول ماه مه بخش های معترض هر چه وسیعتری را سازماندهی کنند. مسلما طرح مطالبات معین همه گروههای مزدبگیران نظیر آزادی فعالین کارگری و معلمان زندانی، افزایش حداقل دستمزدها به سه میلیون تومان، آزادی تشکل و اعتصاب و… در این همبستگی اعتراضی نقش مهمی را ایفا میکند. هماهنگی و برنامه مشترک تشکلهای فعالین کارگری برای روز کارگر، قدم نخست برای برگزاری هر چه گسترده تر اول ماه مه امسال خواهد بود.

با توجه به فضای اعتراضی حاکم بر جنبش کارگری، ۱۱ اردیبهشت امسال میتواند به خوبی نشاندهنده وزن اجتماعی طبقه کارگر و فعالین کارگری در پایان دادن به شرایط ناگوار کنونی باشد.
کارزار پشتیبانی از کارگران ایران از همه کارگران سازمانده و فعالین کارگری و معلمان میخواهد تا در عملی مشترک اول ماه مه امسال را به روز اعتراض و همبستگی هرچه گسترده تر مزدبگیران تبدیل نمایند.

زنده باد اول مه روز همبستگی جهانی کارگران

فروردین۹۴
« کارزار پشتیبانی از کارگران ایران»

================================

Afishe etehad s

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

================================

hame150dar74.5

فراخوان فعالین کارگری در بند به مناسبت روز جهانی کارگر

http://chzamani.blogspot.se/2015/04/blog-post_12.html 

به گزارش وبلاگ کمیته حمایت از شاهرخ زمانی در تاریخ 23 فروردین 94 آمده است : برای نبرد اگاهانه و سازمان یافته علیه ستم و نابرابری در اتحادیه و حزب سراسری کارگری متشکل شوید.

هم زنجیران سلام و دورد های آتشین ما کارگران و فعالین زندانی را از زندانهای جهنمی جمهوری اسلامی بپذیرید.

در شرایطی به روز رزم و اتحاد جهانی کارگران علیه بهره کشی و استبداد سرمایه داری و روز لغو استثمار و ایجاد حاکمیت شورایی و دمکراتیک کارگران و زحمتکشان نزدیک می شویم که تحت حاکمیت نظام سرمایه داری ایران به عنوان مباشر و شریک شرکت های چند ملیتی به بهای تشدید مناسبات بهره کشی از کارگران و ستم دیدگان در پیاده کردن سیاست های ضد بشری آنها مخصوصا» برنامه های صندوق بین المللی پول ( صندوق نزول خواری و پول فروشی) هستیم ، اهم این برنامه ها و سیاست ها عبارتند از :

1- تصویب مجدد دستمزدهای یک چهارم زیر خط فقر ،

2- بردگی 93 در صدی کارگران از طریق اجرایی قراردادهای سفید امضا و موقت،

3- بر داشتن گمرکات مرزی و واردات کالاهای بنجل و غیر ضروری مانند از سنگ قبر  و  کالاهای لوکس گرفته تا شکر و قطعات به جای کالاهای مورد نیاز اولیه زندگی انسانها و نابودی 80 در صدی تولید و بیکار سازی میلیونی کارگران،

4- تصاحب و خودی مانی سازی تولید ، معدن ، خدمات ، با اسم رمز خصوصی سازی،

5- بر داشتن یارانه ها و تبدیل تمام عرصه های نیاز حیاتی مردم مانند آب ، برق ، سوحت ، نان ، تحصیل و درمان به حیاط خلوت سرمایه داری در بهره کشی چندگانه از مردم،

6- دزدی ، اختلاس و غارت هزاران میلیاردی ثروتها و منابع عمومی مانند 220 هزار میلیارد پول بانکها که توسط جناح های حکومتی اصول گرا و اصلاح طلب به صورت وام های رانتی گرفته شده و با گردن کلفتی پس داده نمی شود و …

و در نتیجه، با فروپاشی مناسبات اقتصادی – اجتماعی و با بالاترین آمار تورم،گرانی ، بیکاری ، بی مسکنی ، اعتیاد ، طلاق ، افسردگی و خود کشی در میان 80 در صد مردم زیر خط فقر طبق آمارهای جهانی، یکی از ثروت مندترین و غنی ترین کشور های جهان با رتبه دهم معدن و دیگر ثروت ها را به جهنم فقر و گرسنگی ، تباهی و بی آیندگی لگدمال شدگان و بهشت برین مولتی میلیادر ها تبدیل کرده اند، تحت شرایط فوق وبا افزایش فاصله و تضاد طبقاتی و همچنین تبعیض و نا برابری تنفر ، نارضایتی ، اعتراضات و اعتصابات کارگران ، معلمان ، پرستاران ، بازنشستگان ،زنان ، جوانان و ملل تحت ستم به اوج خود رسیده است، جمهوری اسلامی برای بقای تسلط و ادامه روند استثمار و چپاول ثروت های عمومی و مقابله با مبارزات هر دم افزاینده ستمکشان و جلو گیری از همبستگی طبقاتی – سراسری کارگران و مزدبگیران هر گونه فعالیت آگاهانه و تشکل های مستقل مبارزاتی کارگری و مردمی را به شدت سرکوب می کند، همبستگی طبقاتی – سراسری کارگران و مزدبگیران و فعالیت آگاهانه و تشکل های مستقل مبارزاتی کارگری و مردمی بعنوان اهرم سازمان یابی اگاهانه و با برنامه در بدست آوردن مطالبات اساسی شان مورد سرکوب ، دستگیری و زندان قرار می گیرد،همچنین جمهوری اسلامی با استفاده از انواع سرکوبها در مقابله با مبارزات جاری، از حکومت نظامی در کارخانجات و موسسات بزرگ با استفاده از حراست و بسیج مسلح و با استفاده از تشکل های زرد مافیای خانه کارگر به خواسته های کارگران و مردم جواب می دهد، نمونه های از اعمال سرکوب گرانه ای جاری را که می توان مثال زد، عبارتند از :

f62ad

سرکوب اعتصابات ، در زندان نگهداشتن رهبران و فعالین کارگری ، معلمان ، دانشجویان، زنان و فعالین هویت طلب و دستگیری گسترده فعالین و پیشروان کارگری و مردمی ، تهدید به اجرای حکم تعلیقی ده ساله آقای عبدی دبیر کانون صنفی معلمان توسط سربازان گمنام مولتی میلیادر های حاکم ، دادن حکم شش و نیم ساله حبس به جعفر عظیم زاده ، سه و نیم ساله حبس برای جمیل محمدی ، دادن حکم زندان و شلاق به 5 کارگر  از رهبران کارگران چادرملو ، دادن حکم دوباره نه و نیم ساله به بهنام ابراهیم زاده عضو شورای نمایندگان کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری ، بلا تکلیفی ده ماهه شیر زاد از فعالین کارگری ، و دستگیری گسترده فعالین کارگری در کردستان از جمله کوروش بخشنده ، یوسف آبخرابات، محمد مولائی ، واحد سیده ، نظام صادقی و … نمونه مشتی از خروار از اعمال ضد مردمی و ضد کارگری دولت سرمایه داری اسلامی به عنوان نوکر و جیره خوار طبقه سرمایه دار ایران و جهان می باشد.

اما همه ای این خفقان و سرکوبهای وحشیانه نتوانسته جلو اعتراضات و اعتصابات کارگران ، معلمین ، و دیگر ستم دیدگان را سد کرده و از دامنه انها بکاهد مبارزات معلمین و کارگران مخصوصا» اعتصابات معلمان در اسفند سال قبل و فروردین امسال و کارگران ایرانخودرو در اسفند ماه سال گذشته و … نشان از امادگی و پتانسیل مبارزاتی بالای کارگران و زحمتکشان می باشد و لیکن به دلیل نبود تشکل های سراسری از جمله اتحادیه های سراسری این مبارزات نتوانسته به صورت ملی و سراسری در برابر سیاست های یکپارچه و برنامه ریزی شده سرکوب مادی دولت سرمایه داری ارتقاع یابد و از بی برنامگی ، خود به خودیسم و پراکندگی رنج می برد و نمی تواند دشمن طبقاتی را در سطح ملی به عقب نشینی واردار نماید، و با کمال تاسف شنیده ایم تشکل های مستفل موجود حتی برای امضا کردن بیانیه مشترک اول ماه می به سه طیف تقسیم شده اند، دشمن هر روز بیشتر از قبل یک پارچه می شود حتی تا آن حدی که از ترس خطر انقلاب ضمن رقابت شدید با هم و فحش نا سزا گفتن به یک دیگر برای افزایش آتش در منطقه در جهت جلو گیری از انقلاب به شدت همکاری می کنند ، ولی مدعیون رهبری کارگری دچار انحرافات مختلف و … شده نه تنها اقدام به ایجاد همبستگی میان کارگران نمی کنند بلکه با صد افسوس تبدیل به مانع می گردند، شرایط کنونی جامع و نوع نگرش جهان به منطقه و به حرکتهای مبارزاتی مردم ایران مانند حرکت های اعتراضی معلمان و کارگران و پرستاران و … نشان دهنده این است که اعتراضات با شدت رو بگسترش در آینده نزدیک هستند ، برای اینکه دشمن نتواند ایران را به منطقه در حال آتش تبدیل کند تنها راه، همبستگی طبقاتی زحمتکشان است و این تنها از طریق قبول همکاری میان تشکل های مستقل موجود ممکن خواهد شد ، بر این مبنا ما از تمامی تشکل های  موجود مانند سندیکا ها، کمیته ها و اتحادیه ها و … به عنوان هشدار جهت جواب دادن به ضرورت تاریخی می خواهیم در رابطه با مطالبات روز مره و اولیه کارگران و معلمان  و … خود را گرفتار خورده کاری نکنند و دست به اقدامات مشترک بزنند و البته اقدام مشترک در زمان کنونی بدون شک با امضاء بیانیه برای روز جهانی کارگر می تواند نشان بدهد چه کسی و چه کسانی واقعا» در جهت منافع کارگران قدم بر می دارند، بدون شک این میدان مبارزه است که ادعاها را ثابت یا رد خواهد کرد، اما وقتی پراکندگی را از بین نبریم و در نقطه عطف مبارزات طبقاتی شکست بخوریم، دیگر هیچ توجیهی نمی تنواند احمال و کوتاهی، فرقه گرایی، خود به خودیسم، کیش شخصیتی ، عدم استفاده از تجربیات دهه سی و دوران انقلاب 57 و … را پنهان کند، ما از شما می خواهیم به سر نوشت طبقه کارگر که به همبستگی طبقاتی و تشکل یابی سراسری صنفی – سیاسی بستگی دارد در حد توان خود جواب عملی بدهید.

همچنین باید توجه داشته باشیم در رابطه با پیش برد سرکوب عریان و برای حفظ غارتگران بخشی از سربازان ،نظامیان ، و نیروهای امنیتی که خود هیچ سهمی در غارت و بهره کشی مردم ندارند و با شعارهای مختلف حکومت اسلامی فریب مافیای ثروت و قدرت را خورده اند، باید بدانند، مبارزات حق طلبانه و آزادی و برابری خواهانه کارگران ، معلمان ، پرستاران بعنوان تامین کنندگان اصلی تولید ، آموزش و درمان کل جامعه و از جمله خانواده و خود همین فریب خوردگان که انها نیز بدون اینکه بدانند دچار و گرفتار و تحت فشار ظلم و ستم و تبعیض و بهره کشی و نابرابری چپاولگران حاکم هستند، هر گونه پیش روی در این مبارزه از جمله کسب آموزش ، درمان ، مسکن رایگان و دیگر تامینات اجتماعی به نفع آنان نیز خواهد بود،در مقابل عدم موفقیت کارگران و مردم، جمهوری اسلامی بیشتر جنایات خود را ادامه و گسترش خواهد داد که شما نیز از یاد نبرید و به خود آئید که حاکمان زر و زور و تزویر در شکل حکومت اسلامی پس از 36 سال غارت و چپاول با شعار های اسلامی از شما در سرکوب توده ها سو استفاده کرده اند، تا حاکمیت ضد انسانی و سرمایه دارانه خود را حفظ کنند، در ظاهر با شعار های پر طمطراق ولی در واقع نوکری رذیلانه سرمایه داری جهانی را برای خود دست و پا کرده و به عنوان شریک و مباشر اقتصادی و سیاسی شرکت های چند ملیتی و سرمایه جهانی عمل کردند و هر گاه لازم دیدند نیروهای خدمت گذار خود را حتی آنهای که در چپاول شریک بودند را نیز سر به نیست کردند،شما هم بدانید پس از استفاده ابزاری از شما ، با شما نیز همانگونه که با سعید امامی ها که او را کشته و به زنش تجاوز کرده ویا به ذلت و خواری انداخته و در مقابل دید میلیون ها مردم  با افرادی مهمی مانند قاضی حداد و قاضی مرتضوی به عنوان مهره سوخته رفتار کردند، با شما بد تر از آن رفتار و به خانواده و زنانتان تجاوز خواهند کرد، این رفتار پایه ای ونهایی جمهوری اسلامی سرمایه داری با مهره ها و ابزارهای حاکمیت خود است، که در هر دوره ای نسیب بخشی از مامورانش می گردد، همه این حرکت های جمهوری اسلامی سرمایه داری از ترس حرکت های اعتراضی مردم است، پس بدانید و اگاه و هشیار باشید که در مقابل اراده 80 میلیونی مردم هیچ کسی را یارای مقاومت نیست .

طبقه 14 میلیونی کارگران ایران با بیش از 50 میلیون خانوار به عنوان  گردانی از ارتش چند میلیاردی کارگران جهان، بعنوان نیروی اصلی تولید و تغییر انقلابی جهان است که همراه ، همگام و همسو با دیگر زحمتکشان برای عبور از بحران هویت و بی برنامگی ، پراکندگی ، خودبه خودیسم و با تکیه به آگاهی ، تجربه و تشکل انقلابی در رسیدن به نان و آزادی و تعین و ایجاد شوراهای دمکراتیک سرنوشت اجتماعی و اقتصادی ،سیاسی جامعه را رقم می زند، همچنین برای دست یابی به خواست های فوری مانند حق ایجاد تشکل مستقل، حق اعتصاب و اعتراض  ، اشتغال دائم ، دستمزد های متناسب با  تورم،آزادی بیان ، قلم ، مطبوعات ، احزاب و تدوین قانون کار پیشرو و تضمین کننده مطالبات بیان  شده توسط نمایندگان واقعی کارگران و مزدبگیران نیاز به تشکل های صنفی – سیاسی مستقل طبقاتی خود (یعنی اتحادیه های سراسری متشکل از تمامی بخشهای کارگری از جمله صنعت ، معدن ، ساختمان ، کشاورزی و خدمات ، نفت و بیکاران که باید متحد و یکپارچه شوند) دارند، فقط در چنین صورتی می توانند به مقاومت و مقابله با تشدید سرکوب و بهره کشی بیشتر و سازمان یافته و برنامه ریزی شده دولت و کارفرمایان بر خیزند.

طبقه 50 میلیونی کارگران !!!

11 اردیبهشت را به روز اتحاد و اعتصاب سراسری برای تحقق شعار حق تشکل ، حق اعتصاب به عنوان اساسی ترین ابزار مبارزه برنامه ریزی شده و سازمان یافته با اخراج و گرسنگی و تشدید استثمار تبدیل کنیم، تنها چاره ما در مقابل قدرت و اتحاد طبقات حاکم و ظالم و ستمگر وحدت و تشکیلات یعنی متشکل شدن در اتحادیه ها و حزب سیاسی سراسری کارگری می باشد.

فعالین ، تشکل ها و پیشروان کارگری :

با ایجاد شورای موسس فدراسیون سراسری مرکب از تمامی تشکل های موجود وبا ایجاد هییت های موسس در محل کار کارگران و صنوف و با ایجاد صندوق های اعتصاب و کمیته های برگزاری هر چه با شکوهتر مراسم اول ماه مه و با ایجاد محافل آگاه گرانه و ارایه اگاهی طبقاتی در میان کارگران به وظیفه  و رسالت تاریخی – انسانی بخصوص وظیفه  طبقاتی خود عمل کنید.

فعالین ، کمیته ها ، سندیکا های کارگری ، کانون های صنفی معلمان و نمایندگان پرستاران و بازنشستگان !!!

نیاز های وحدت عمل ، عمل مشترک برای برگزاری مشترک روز کارگر و روز ملی معلم ( روز شهادت ابوالحسن خانعلی) علیه تبعیض و ستم و نا برابری و برای کار ، نان ، مسکن و آزادی با ایجاد کمیته مشترک برگزاری، از قبل با برنامه ریزی به برگزاری با شکوه ، سازمان یافته و سراسری ، و تاثیر گذار به این روز های تاریخی کمک کنیم .

زنده باد اول ماه می  روز پیکار جهانی کارگران علیه نظام سرمایه داری.

زنده باد اتحاد و مبارزه آگاهانه و متشکل کارگران ، معلمان ، دانشجویان علیه بهره کشی و استبداد.

زنده باد آزادی، زنده باد حاکمیت شورایی دمکراتیک کارگران و ستمدیدگان

kargiran zandani

1- سعید شیرزاد

2- محمد جراحی

3- علی امیر قلی

4- شاهرخ زمانی

5- مهدی فراحی شاندیز

6- افشین حیرتیان

23/1/1394

توضیح لازم : (روز 12 اردیبهشت 1340 معلمان در میدان بهارستان دست به اعتصاب و تحصن زدند، دکتر ابوالحسن خانعلی در آن تحصن با شلیک تیری توسط پلیس به شهادت رسید و در 18 اردیبهشت همان سال در اجتماع دیگری، معلمان طی قطنامه ای روز 12 اردیبهشت را به خاطر شهادت خانعلی روز معلم نام گزاری کردند .)

2_1may

´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری درایران برگزار می کنند:
از سری جلسات تجارب و مباحث کارگری
اول ماه مه
روز جهانی کارگران گرامی باد!
اول ماه مه روز تعطیلی رسمی است و
برگزاری مراسم اول ماه مه بدون دخالت و سرکوب دولت و
نیروهای نظامی حق مسلم کارگران است!
پیش بسوی ایجاد سازمانها، تشکلها و نهادهای مستقل کارگری!
مبارزه متحد و متشکل برای افزایش دستمزد!
یکشنبه 3 مه 2015
ساعت 19.00 بوقت اروپای مرکزی
با حضور تعدادی از فعالین کارگری
پیام، خبر، گزارش، شعر، موزیک و…
پالتالک،ایران،اول ماه مه 2015
Paltalk / Asia and Pacific – Iran
Avale Mahe May 2015
زنده باد همبستگی جهانی کارگران
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور
nhkommittehamahangi@gmail.com
http://nahadha.blogspot.com/

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s