پیام های تاثر و تالم در باره انفجار معدن آذر شهر به خانواده ها و اهالی روستا ها و کارگران ایران

وبلاگ کارگری راه کارگر : در معدن یورت شمال غربی آزادشهر چه گذشت؟
https://t.me/akhbarekargari

بر پایه خبری به نقل از کانال تلگرامی اخبارکارگری در تاریخ روز جمعه ۱۵اردیبهشت۹۶ آمده است: ازنخستین خبر تا واپسین پیوست خبری در لحظه کنونی که بر پیدا شدن پیکرهای ۳۵ نفر از جانباختگان انفجار معدن زغال سنگ زمستان یورت شمال‌غربی شهرستان آزادشهر تصریح داشته با ۶۷ نفر آسیب دیده و ۴۰ کارگر گرفتار در عمق ۱۸۰۰متری زیر زمین، این فاجعه به بزرگ ترین سانحه مرگبار معدن در کشور ما تبدیل شده است. ضعف دستگاه تهویه ۲۴ ساعته معدن باعث جمع‌شدن گاز در فضای معدن شده؛ بر پایه گزارشات، در ساعت ۱۱ صبح وقتی موتور دیزل از کار می‌افتد، کارگران خارج می‌شوند و هنگام برگشتن و تعمیر دیزل، با روشن‌شدن آن، در اثر یک جرقه و به‌علت تجمیع گاز، انفجار رخ می‌دهد. با آن که هنوز یک روز هم از این فاجعه نگذشته روشن شده که شرایط کار کارگران معدن زمستان یورت غربی برده وار و شانزده ساعته بوده، دستگاه سنجش گاز در معدن با وجود استشمام بوی گاز و تذکر آن از سوی کارگران وجود نداشته است. درحالی که بر‌اساس ماده «۱۳۸» مقررات عمومی آیین‌نامه ایمنی در معادن،مصوب»وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی»، قبل از هرگونه عملیات استخراج، متخصصان ایمنی در معدن، باید از سنجش میزان گاز در جبهه کار اطمینان حاصل کنند.


شرایط کار در این معدن برده وار بوده است. این معدن زغال ‌سنگ در سال ۱۳۸۲ انتفاعی شده و سهم عمده این معدن یعنی حدود ۲۰درصد متعلق به صندوق مهر ایرانیان (بسیج)، حدود ۱۰درصد متعلق به تکادو (شرکت مجتمع صنایع و معادت احیای سپاهان) و بخشی از آن متعلق به نگین طبس است. همچنین در خبرها آمده است که شرکت صنعتی و معدنی شمالشرق شاهرود به مدیرعاملی علی نصیری بهره بردارمعدن زمستان یورت آزادشهراست. با چنین کارفرمایانی، کارگران مشکل دستمزدهای معوقه داشته اند و ماه های متوالی حقوق شان پرداخت نشده است تا جائی که به گفته یکی از کارگران ، بخشی از آن ها به مدت ۱۷ ماه حقوق دریافت نکرده اند. بخش بزرگی از کارگران بیمه نبوده اند و حتی از تعداد کارگران این معدن نیز اطلاع دقیقی در دست نیست. همین شرایط نشان می دهد که چگونه حرص سرمایه دارانه نهادهای ذی ربط و چشم فروبستن وزارت کار که در عمل حافظ منافع کارفرمایان است، در راستای به حداکثررساندن بهره وری؛ بالابردن سوداندوزی و استثمار بی حساب و کتاب با جلوگیری از شکل گیری تشکل های مستقل صنفی و در مواردی به شلاق بستن کارگران معترض، به قیمت به خطر انداختن زندگی کارگران تمام می شود.
فاجعه معدن زغال سنگ زمستان یورت شمال غربی که حدود ۴۰ کارگر در عمق ۱۸۰۰۰متری زمین گرفتار آمده اند و به گفته مقامات دسترسی به محبوسان غیرممکن است ، تنها حادثه در نوع خود در معادن ایران نیست . در شهریور ۹۵ براثر وقوع سانحه در معدن فلورین شماره‌ ۲ طبس متعلق به شرکت سرمایه‌گذاری توسعه نور، یک کارگر به‌شدت مجروح شد و پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخت. در آذرماه سال ۹۱ در حادثه انفجار معدن یال شمالی در طبس، هشت کارگر جان خود را از دست دادند. ریزش این معدن زغال‌سنگ که توسط شرکت آروین‌نوین در طبس مورد بهره‌برداری قرار گرفته بود در اثر انفجار گازهای متراکم صورت گرفت که موجب مسدودشدن راه‌های ورودی و خروجی به آن و حبس شدن کارگران مشغول به کار در آن گشت، درست مانند اتفاقی که در معدن زغال سنگ زمستان یورت غربی نیز فاجعه آفریده است. در اسفند ماه ۹۲ نیز در پی ریزش معدن زغال‌سنگ چشمه پودنه در کوهبنان کرمان، سه کارگر جان خود را از دست دادند. در بهمن ۹۳ در اثر انفجار و ریزش تونل معدن زغال‌سنگ گله توت کرمان یک کارگر ۲۳ ساله معدن ، جان باخت. واقعیت این است که مجهز نبودن معادن به تجهیزات ایمنی از جمله نامناسب‌بودن سیستم تهویه، تجهیزات پایش گاز یا عدم رعایت مقررات در بسیاری از معادن زیرزمینی، سالانه به طور متوسط منجر به کشته‌شدن ۵۰ کارگر معدن می شود. کارشناسان ایمنی بر این نظرند که معادن زغال‌سنگ به دلیل احتمال تجمع گاز متان در لایه‌های زغالی، تجمع گردوغبار و ایجاد جرقه توسط دستگاه‌های مختلف از ریسک انفجار بالایی برخوردار هستند. با این حال مقامات و به ویژه وزارت کار رژیم، برای حل این مشکل و موظف کردن کارفرمایان، هیچ اقدام جدی انجام نداده اند و در عوض کارگران معدن آق دره را به شلاق بسته اند و کارگران معدن بافق یزد را نیز محکوم به شلاق کرده اند که به تازگی این حکم شلاق به جزای نقدی تبدیل شده است.آنچه در معدن آزادشهر رخ داد معنایی جز همدستی سرمایه، نهادهای وابسته و ذی ربط در کشاندن کارگران به کام مرگ ندارد. آنچه در شهرستان آزادشهر رخ داد یک حادثه نیست، قتل عمدی فاجعه بار است. مسبب این فاجعه غارتگری بی حد و مرز و وحشیانه ترین شکل های بهره کشی از نیروی کار توسط صاحبان سرمایه است. پیشتر شاهد چنین فاجعه ای در پلاسکو بودیم. اما درست در چنین شرایطی که فاجعه انفجار معدن، خانواده های قربانیان را داغدار و مردم منطقه و کشور را عزادار ساخته، کاندیداهای ریاست جمهوری که بی شرمانه سنگ محرومان و تهیدستان جامعه را به سینه می زنند، تلاش می کنند از جان کارگران و درد و رنج خانواده هایشان، برای تبلیغات انتخاباتی خود سود جویند. اما کارگران فریب این بازی ها را نخواهند خورد. آنها نیک می دانند که که بدون وجود تشکل های مستقل کارگری که نظارت بر شرایط ایمنی کار را بر عهده داشته باشند؛ بدون موظف کردن کارفرمایان به رعایت موازین قانونی در معادن و بدون رسانه های آزاد که اخبار وضعیت کارگران و شرایط کار را تمام و کمال و آزادانه منتشر کنند، نمی توان جلو این فجایع که به صورت مدام تکرار می شوند را گرفت.
===========
این فیش حقوقی یکی از کارگران معدن است.


این حقوق را برای کار در تونل‌ها چند هزار متری و عمق چند صد متری می‌گیرد. سوال خوبی است. چقدر می‌گیرد؟ ٨٧٦ هزار تومان در ماه.

========
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری:
مرگ دلخراش معدنچیان در معدن زمستان یورت آزادشهر گلستان


https://web.telegram.org/#/im?p=@khamahangy
برپایه اطلاعیه کمیته هماهنگی در شبکه تلگرامی در تاریخ روز جمعه ۱۵اردیبهشت۹۶ آمده است: پیش از ظهر روز گذشته چهارشنبه 13 اردیبهشت، خبر انفجار معدن ذغال سنگ » زمستان یورت » آزاد شهر و محبوس شدن دهها کارگر، دل هر انسان شرافتمندی را به درد آورد و همه ما را در بهت و ماتم فرو برد. محبوس شده گانی که در عمق 1800 متری و در تونل ها، گرفتار خروارها خاک و گاز متان و منواکسید کربن شده بودند. همه چشم ها و نگاه ها دنبال خبر امیدوار کننده از زنده بودن این کارگران زحمتکش بود، اما ساعت های بعد، تصاویر و خبرهای منتشر شده، پایانی بود بر انتظار همه چشم هایی که به دنبال خبرهای مسرت بخش می گشت. آخرین خبرهای شب گذشته و امروز نشان از جان باختن 35 نفر از شریف ترین انسان هایی داشت که زندگی آنها چیزی جز درد و رنج و زحمت و کار برای امرار معاش خود و خانواده های شان نبود. تصاویر اما دردناک تر از خبرها بود و نیازی به شرح و تفسیر نداشت و گویای واقعیت مصائب ابن بخش از طبقه کارگر زیر سیطره مناسبات سرمایه داری است. چهره رنجور زنانی که در سوگ عزیزان شان مویه کنان بر روی تلی از خاک بر سر و روی خود می زنند و تصویر کارگرانی که در سوگ همکاران شان، آنقدر گریسته بودند که دیگر اشک های شان خشک شده بود.
همه آن تصویرهایی از معدنچیان «زمستان یورت» که همه ما دیروز و امروز با غم و اندوه نظاره کردیم، بخش کوچکی از فاجعه ای است که کارگران در مناسبات سرمایه داری با آن دست به گریبانند. مرگ دلخراش معدنچیان البته چیز تازه ای نیست و تلاش صاحبان سرمایه برای کسب سود بیشتر و بی توجهی به نیازهای ایمنی کار، بارها منجر به جان باختن کارگران شده است. همه ما جان باختن کارگران معدن «باب نیزو» در استان کرمان در سالهای 84 و 88 را فراموش نکرده ایم. به گفته «ابوطالب سوسرایی» یکی از معدنچیان حاضر در حادثه معدن آزادشهر؛ » معدن یورت آزادشهر سنسور تشخیص نشت گاز ندارد و علت اصلی این حادثه هم انفجار گاز به دلیل نشت آن بود. » وی در این مصاحبه اضافه کرده که «زمانی که لوکوموتیو معدن خاموش می شود، آن را برای روشن کردن به بیرون منتقل می کنند تا با باتری روشن شود. هنگام روشن کردن لوکوموتیو با باتری، انفجار به دلیل نشت گاز رخ می دهد و متاسفانه شاهد حادثه بزرگ و دلخراشی بودیم. » او ادامه داده که » هیچ گاه نکات ایمنی در این معدن رعایت نمی شد و این یکی از دلایلی بود که منجر به این حادثه شد.»
همه شواهد و قرائن نشان می دهد که آنچه باعث این فاجعه دلخراش در معدن یورت آزادشهر شده، نداشتن امکانات ایمنی بوده است. بدون تردید مسئولیت این انفجار دردناک بر عهده سرمایه داران و حاکمیت آنهاست. این در حالی است که علی ربیعی وزیر کار علت انفجار را » سهل انگاری نیروی کار » اعلام کرده، تا از همین روز اول شانه از زیر بار مسئولیت ها خالی کرده و جای شاکی و متهم را عوض کند. کارگرانی که در سخت ترین شرایط کاری و در تونل های زیر زمینی معادن برای حداقل دستمزد زیر خط فقر مطلق، کار می کنند، باید از سوی نهادهای رسمی متهم این فاجعه معرفی شوند تا سرمایه داران و حاکمیت شان بتوانند نظم سرمایه شان را حفظ کنند.
در شرایطی کارگران معدن با شرایط سخت در معادن کار می کنند و دستمزد ناچیز می گیرند که آنها نیز مانند دیگر بخش های کارگران ایران از حق ایجاد تشکل های مستقل و خودساخته منع شده اند. از سوی دیگر هر گونه اعتصاب و اعتراض به وضعیت وخیم کار در معادن با بازداشت و سرکوب مامورین امنیتی و انتظامی مواجه می شود. همه ما کشتار کارگران در خاتون آباد در سال 1382 و دستگیری نماینده گان کارگران معترض معادن بافق در سال 1393 و صدور حکم شلاق و زندان برای آنها را به یاد داریم.
مرگ جمعی از انسان های شریف و زحمتکشی که برای امرار معاش، ناچار می‌شوند با وجود خطرات فراوان به درون تونل‌های نا امن بروند، نشان دهنده این است که صاحبان معادن می خواهند برای دست یافتن به سود و انباشت هر چه بیشتر سرمایه، از روی اجساد کارگران بگذرند. سرمایه داران و کسانی که از منافع آنها دفاع می‌کنند، باید پاسخگوی چنین فجایعی باشند و برای جلوگیری از تکرار چنین حوادث تلخی، اقدامات لازم را انجام دهند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری جان باختن کارگران معدن یورت آزادشهر را به خانواده و همکاران آنها تسلیت می گوید. به باور ما آنچه که می تواند مانع از کشتار کارگران معدن و دستیابی آنان به مطالبات شان شود، مبارزه و تلاش برای ایجاد تشکل های معدنچیان و سراسری بودن آن است. تشکل های خود ساخته و مستقلی که بتواند با اتکا به نیروی خود کارگران ایجاد شود و در همبستگی و اتحاد با دیگر بخش های کارگران ایران به سازماندهی مبارزات کارگران بپردازد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری – 14 اردیبهشت 1396
============

پیام تسلیت
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان سراسر کشور

به مناسبت جان باختن معدنچیان استان گلستان

به نام خداوند جان و خرد

هنوز داغ سوختن کارگران در حادثه پلاسکو و یخ زدن کولبران، در دلهایمان تازه بود که خبر جان باختنِ معدن چیان گلستان، آتشی دوباره در دلهای مردم ایران نشاند.

بی گمان تا زمانی که برای مسئولان، توجه به منافع سیاسی و جناحی از مرگ و زندگیِ طبقات فرودست جامعه مهمتر باشد، چنین فجایعی دور از انتظار نیست.

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، حادثه دلخراش مرگ کارگران معدن زمستان یورت گلستان را به کارگرانِ زحمتکش، خانواده آن عزیزان، معلمان و عموم مردم ایران تسلیت می گوید.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان سراسر کشور
چهاردهم اردیبهشت۱۳۹۶
=================
پیام تسلیت
کانون صنفی معلمان استان تهران

به نام خداوند جان و خرد

مرگ مظلومانه کارگران معدن زمستان یورت گلستان، جامعه فرهنگیان را مانند سایر اقشار جامعه دچار تاثر و ناراحتی کرده است. از این رو لازم می دانیم تا مراتب همدردی و تالم معلمان را اعلام نماییم. و آرزوی مغفرت برای آن عزیزان و حمایت از خانواده های درگذشتگان را داشته باشیم.

همچنین امیداوریم اینگونه حوادث درسی گردد تا استانداردهای ایمنی در محیط کار بصورت دقیق تری اجرا گردد تا شاهد اینگونه حوادث در محیط های کاری نباشیم.

کانون صنفی معلمان استان تهران
==================
پیام تسلیت خانواده‌های شانزده شهید آتش‌نشان حادثه پلاسکو به

خانواده‌های شریف حادثه جان‌سوز معدن آزادشهر؛

شنیدن جان‌باختن جمعی از عزیزان زحمت‌کش معدنچی، آتش داغ ما را تازه و نیز گداخته‌تر کرد، چه می‌توان گفت وقتی درد و احساسمان در کلمات نمی‌گنجد و جملات از محضرتان شرم حضور دارد، پس سخن کوتاه کرده و برایتان صبر و امید مسألت داریم.

این مصیبت را به خانواده‌های کارگران شریف از دست رفته تسلیت گفته و برای آنها از خداوند منان، علو درجات را خواستاریم همچنین برای کارگران گرفتار شده در معدن، آرزوی نجات و سلامتی داریم.

در کنارتان هستیم و از منتهای جان با شما همدردیم…
خانواده‌های شهدای آتش‌نشان حادثه پلاسکو…
=================

کارگران با جان خود چرخ های اقتصاد را می گردانند/ معدن یورت آرامگاه معدنچیان
http://bield.info/yourt/


به نوشته مندرج در سایت حقوق معلم و کارگر در تاریخ روز پنجشنبه۱۴اردیبهشت۹۶ آمده است : سیزدهم اردیبهشت 1396 در تاریخ کارگری ایران با حادثه مرگ دلخراش کارگران معدن زغال سنگ زمستان یورت آزاد شهر، ثبت خواهد شد.
معدنچیانی که با امکانات ایمنی محدود، برای حقوق حداقلی، تا عمق دو کیلومتری زمین پیش میروند تا شرمسار فرزندانشان نشوند و روسیاهی را برای زغال و زغال سنگ فروشان می گذارند.
معدن زمستان یورت در شهرستان آزاد شهرِ استان گلستان واقع است. این معدن مدتی است که به بخش خصوصی واگذار شده. به گزارش خبرگزاری ایلنا و شرق، مالک این معدن بانک مهر اقتصاد، متعلق به یکی از نهاد های انقلابی است.
واگذاری مشاغل پر خطر، مثل کار در معادن، به بخش خصوصی و فقدان نظارت های قانونی، نه تنها معیشت و امنیت شغلی کارگران را به مخاطره می اندازد،بلکه جان آنها را نیز در معرض خطرات مرگبار قرار می دهد.
یکی از کارگران این معدن، در کلیپ کوتاهی که یک روز پس از واقعه در فضای مجازی منتشر شده، می گوید: بخش خصوصی درست کرده اند، بخش خصوصی معنیش همینه، آنها فقط زغال و پول می خواهند، جان من که برایشان مهم نیست.
اینها اظهارات ساده یک کارگر معدنچی است، اما در کمال سادگی همه ی واقعیت هم هست، و حقیقت کارگری در ایران چیزی جز این هم نیست.
برگردیم به چند ماه قبل، شهادت آتش نشانان پلاسکو، یخ زدگی کولبران در معابر صعب العبور کردستان، و خیل عظیمی از مرگ های خاموش نیروی کار در ایران، اخبار گذشته را نگاه کنید، نه گذشته ی دور، همین هفته ها و ماههای گذشته، پرستار جوان بیمارستان فیروزگر تهران، در اثر فشار زیاد، حین شیفت کاری، ایست قلبی می کند و می میرد، پاسخگویی درکار نیست.
کارگران ساختمانی، هر روز و هر هفته، از داربست های نا ایمن سقوط میکنند، به داخل چاه های عمیق آسانسور ها پرتاب می شوند، باز هم پاسخی در کار نیست.
اینها مرثیه خوانی نیست، بخشی از واقعیت هرروزه ی حیات جمعی کارگران ایرانی است. تا تدبیری در کار نباشد، امیدی به تغییر، در کار نخواهد بود.
==============
تکرار فجایع مرگبار مراکز کارگری: این بار معدن زغال سنگ آزادشهر!

فاجعه ی انفجار گاز در عمق۱۸۰۰ متری تونل معدن زغال سنگ زمستان یورت آزادشهر گلستان تاکنون٣٥ کارگر معدن را به کام مرگ کشانده است. علاوه بر این،٢٧ کارگر مصدوم نیز پس از بیرون کشیدن از زیر آوار، به بیمارستان منتقل شدند و بقیه‍ی کارگران هنوز در اعماق معدن مدفونند و سرنوشت شان نامعلوم است. ضجه‍ی خانوارهای داغدار و چشمان خونبار در انتظار خبر مرگ و زندگی نان آورشان، سیل خشم و درد کارگران بازمانده در سوگ همکارانشان، ابعاد دیگری از فاجعه‍ی انسانی اخیر در معادن ایران است. معادنی که در آنها تنها سود سرشار از استخراج مواد کانی شان، توجه را برمی انگیزد و شرایط کار و زندگی کارگرانی که در اعماق زمین با مرگ و زندگی خود، سود و ثروت آفرین اند، پنهان مانده است. محرومترین و بی حقوق ترین بخش کارگری ایران با شرایط کاری که یکی از بالاترین میزان های مرگ و میر و حوادث کار را برای کارگران فاقد ایمنی دربر دارد.
کارگران جان باخته معدن زمستان یورت، ماه ها مزدشان (٧ ماه) عقب انداخته می شد، وضعیت بیمه شان نابسامان، قراردادی و حداقل بگیر بودند، با ساعات کار و شیفت های طاقت فرسا و در غیاب هرگونه بازرسی دستگاه های نظارتی، حتی حق دفاع از حقوق و مطالبات ابتدایی خویش را نداشتند چرا که خواست تشکل مستقلی که از منافع معدنکاران دفاع کند، «جرم امنیتی» محسوب شده و محاکم قضائی و نهادهای انتظامی دست در دست کارفرمایان دولتی و خصوصی، کارگران معترض را به شلاق و زندان و اخراج محکوم می کنند، همان احکام قرون وسطائی که کارگران معدن طلای آق دره، کارگران معدن چادرملو، کارگران معدن بافق، کارگران پتروشیمی رازی و سایر بخش های کارگری معترض را زیر منگنه می گذارد.
شمار بالای کارگران جان باخته، مجروحان و مدفون شدگان زیر آوار قتلگاه معدن آزادشهر، وزیران و مسئولان را بالاخره به منطقه کشاند و مضحک این که به رغم اعلام کارشناسان محل که هنوز علت حادثه در دست بررسی است، وزیر کار بلافاصله «خطای انسانی» را علت فاجعه دانست. در نبود حمایت های قانونی لازم از کارگران، جلوگیری از برپایی تشکل های مستقل کارگری و سرکوب شدید آنها، عدم دخالتگری نمایندگان واقعی کارگری در محیط های کار و نبود هیئت های بازرسی از خود کارگران در مسایلی که مستقیماً با جان و سرنوشت کارگران مربوط است، روشن است که سرمایه داران سودجوی حاکم و عوامل ریز و درشت آنان بر مثله کردن و کشتار کارگران در محیط کار نام «بی دقتی و بی احتیاطی کارگر» و یا حتی «مشیت الهی»می گذارند (حادثه‍ی آتش سوزی تولیدی خیابان جمهوری و کشته شدن دو زن کارگر، فاجعه‍ی آتش سوزی ساختمان پلاسکو و …) و گریبان خود را از سوانح کار خلاص می سازند. عزای عمومی مردم و وخامت اوضاع منطقه، آنان را وادار کرد که بر بالین کارگران مجروح در بیمارستان حاضر شده و با ترفند دادن وعده‍ی درست شدن وضعیت بیمه به کارگران، از احتمال اعتراضات پیش رو بکاهند.
قانون گذارانی که بسیاری از مراکز کارگری را از شمول قانون کار خارج نموده اند، نهادهایی که کوچکترین نظارتی بر کارگاه های فاقد شرایط ایمنی ندارند، و سیستم ظالمانه ای که برای جان کارگران ذره ای ارزش قائل نیست، مسئول وقوع تمامی سوانح دلخراش محیط کار می باشند. آنان به همراه کل نظام ضد انسانی ای که در خدمتش بسر می برند، در مرگ دلخراش و نقص عضو هزاران انسان زحمتکش، مقصر و شایسته محاکمه و مجازات اند. نهادهایی که به جای ارائه خدمات بهینه به شهروندان با پستی و وقاحت بر سر جان انسان ها وارد معاملات تجاری گردیده و با صحنه سازی و ریاکاری خون قربانیان را پایمال می سازند تا چند صباحی دیگر باید در پست های خود لم بدهند. ننگ و نفرت بر چنین بساط منحط و سیاه باد!

کارگران پروژه های پارس جنوبی
جمعی از کارگران پتروشیمی های منطقه ماهشهر و بندر امام
فعالان کارگری جنوب
فعالان کارگری شوش و اندیمشک
جمعی از کارگران محور تهران – کرج
۱۴ اردیبهشت ١٣٩٦

======================

کانون مدافعان حقوق کارگر:

همدردی با كارگران معدن ذغال سنگ یورت آذر شهر

http://www.kanoonm.com/2689

به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق کارگر در تاریخ روز چهار شنبه۱۳ اردیبهشت ۹۶ آمده است : بار دیگر هزاران تن آوار بر سر کارگران معدن فرو ریخت، کارگرانی که ماه ها بدون دریافت دستمزد کار می کرده اند، کارگرانی که حرص و آز سرمایه داران ، آنان را به قتل گاه فرستاده است.  بر اساس گزارشات اولیه بیش از چهل نفر از كارگران معدن ذغال سنگ آذر شهر به علت ریزش در زیر آوار مدفون شده اند .

این حادثه اسفناك بعد از ریزش معدن سوما در تركیه یکی از بزرگترین حوادث معدن است. خصوصی سازی معادن، عدم آموزش نکات امینی به کارگران، نبود  تجهیزات پیشرفته و ضروری، صرفه جوئی در هزینه های ایمنی و در واقع حرص و آز سرمایه داران برای کسب سود بیشتر همواره علت اصلی این گونه حوادث است و درنبود تشکل های کارگری مستقل که بتواند از حقوق کارگران دفاع کند، سرمایه داران چنین ترک تازی می کنند.

كار در معدن از سخت ترین مشاغل است. شرایط سخت کار همراه با عدم دریافت به موقع دستمزد شرایط را برای خانواده های این کارگران بسیار دشوار می​کند و هرازچند گاهی حوادث هولناك انفجار و ریزش آوار جان تعدادی از آنان را نیز می​گیرد و خانواده های آنان را برای سال های سال در غم از دست دادن عزیزانشان داغدار كرده و كودكان و زنان بی پناه آنان را در گرگ بازار سرمایه داری رها می​كند .

با آرزوی آنکه کارگران زیر آوارمانده، زنده بیرون آیند، ما از همه نیروهای مردمی و كارگران و زحمتكشان می​خواهیم به هر طریق كه می​توانند به  یاری آسیب دیدگان بشتابند و با اعتراضات پیگیر مقصران و عاملان این حادثه وحشتناك را به جرم قتل عمد کارگران به محاكمه بكشانند تا  بتوان از پیشامد چنین حوادثی در آینده جلوگیری كرد.

کانون مدافعان حقوق کارگر

اردیبهشت 96

===================

اطلاعیه نهادهای همبستگی
انفجار در معدن زغال‌سنگ زمستان یورت شمال غربی
و زنده بگورشدن کارگران معدن

http://nahadha.blogspot.com/

در پی وقوع حادثه انفجار در معدن زغال سنگ زمستان یورت دراستان گلستان، بر اثر ریزش تونل این معدن تعدادی از کارگران مشغول به کار در داخل این معدن گرفتار شدند.
جمهوری اسلامی که مشغول گرم کردن تنور انتخابات خود برای جلب نظر کارگران و سایر اقشار جامعه جهت شرکت در انتخابات است تا به حال اخبار ضد و نقیضی از حادثه را منتشر کرده و خبرگزاری ها در ایران در ابتدا از کشته شدن ۲ کارگر معدن و گیر آفتادن۵۰ تن از کارگران معدن خبر داده بودند. حتی استاندار استان گلستان با کمال وقاحت می گوید » انفجار محصول سهل انگاری خود کارگران بوده است »
اما لحظه به لحظه بر ابعاد فاجعه افزوده شد و امروز ابعاد انفجار روز گذشته در معدن زمستان یورت به مثابه بزرگ ترین فاجعه ای است که تاکنون در سطح معادن ایران اتفاق می افتد؛ حادثه ای که تاکنون ۲۱ نفر در آن جان باخته اند و پیش بینی می شود تعداد کشته شدگان آن به شماره گان بالا تری برسد.


آنچه درباره معدن زغال سنگ آذر شهر می توان نوشت ، اینستکه؛ معدن زغال ‌سنگ در سال ۱۳۸۲ به بخش خصوصی واگذارشده و سهم عمده آن یعنی حدود ۲۰درصد متعلق به صندوق مهر ايرانيان (بسيج)، حدود ۱۰درصد ازآن تكادو (شركت مجتمع صنايع و معادت احياي سپاهان) و بخشي نیز متعلق به نگين طبس است. همچنین در خبرها آمده است که شرکت صنعتی و معدنی شمالشرق شاهرود به مدیرعاملی علی نصیری ، بهره بردارمعدن زمستان یورت آزاد شهراست. و آنچه در باره شرایط کار کارگران در معدن باید نوشت ، بغایت ضد انسانی و مشکل اساسی کارگران دستمزدهای معوقه آنان بوده تا جائی که به گفته یکی از کارگران ، بخشی از آن ها به مدت ۱۷ ماه حقوق دریافت نکرده اند. بخش بزرگی از کارگران بیمه نبوده و با چنین کارفرمایانی در شرایط سخت برده دارانه به کار مشغول بودند. معادن زغال سنگ در ایران از یک سو در سالهای اخیر همواره در پایین ترین سطح ایمنی قرار داشته و طی سالهای اخیر هر ساله تعدادی از کارگران شاغل در این معادن متاسفانه جان خود را بخاطر سودجویی نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی از دست داده اند و همچنان تلفات می دهند . این درشرایطی است که کارگران سازمانگر و معترض جهت تحقق حقوق حقه انسانی خود با سرکوب شدید و زندان و در آخرین رسوایی رژیم، تن رنجورشان به شلاق و تازیانه جهل سیستم سرمایه داری جمهوری اسلامی محکوم می گردد.
فعالین نهاد های همبستگی …، ضمن اعلان همدردی با خانواده هایی که عزیزان خود را در این فاجعه ضد انسانی از دست داده اند و خانواده های آسیب دیدگان این حادثه و محکوم کردن جمهوری اسلامی جهت مخفی نگاه داشتن اخبار این حادثه هولناک، برآنیم که نباید ابعاد این جنایت تنها با اعلان تاسف زود گذر به فراموشی سپرده شود .ما همه حامیان و جانبداران جنبش کارگری را مخاطب قرارداده و فرا می خوانیم تا برای اعتراض جمعی علیه زمینه سازان و مسببان این جنایت فجیع و ضد انسانی ، همه توان خود را به کار گیریم . این فجایع را باید به پای نظام سرمایه داری ایران نوشت. نظام اسلامی را مسئول مستقیم جان همه آسیب دیدگان و کارگران جانباخته این معدن و مسبب آن به جهانیان شناساند !


نهادهای همبستگی با جنبش کارگران ایران ـ خارج کشور
nhkommittehamahangi@gmail.com
http://nahadha.blogspot.com/
جمعه ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ برابر با ۰۳ می ۲۰۱۷
=============
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران:
انفجار معدن زغال سنگ یورت: کارگران کشته شدند، پاسخگو کیست؟
http://etehadbinalmelali.com/ak/


برپایه اطلاعیه دریافتی در تاریخ روز پنجشنبه۱۴اردیبهشت۹۶ آمده است : حوالی ظهر روز 13 اردیبهشت، انفجار در تونل معدن زغال سنگ زمستان یورت آزادشهر در استان گلستان، از کارگران قربانی گرفت؛ بنا بر گزارش ها تا کنون 35 نفر از کارگران بر اثر انفجار گاز در عمق حدود 2000 متری تونل این معدن جان باخته اند؛ از سرنوشت عده ای از کارگران خبری نیست و حدود 70 نفر از کارگران مصدوم و مجروح شده اند.
بعد از آتش سوزی ساختمان پلاسکو این دومین فاجعه در ماه های اخیر است که به علت تعداد کثیر کشته شدگان و ابعاد دهشتناک فاجعه، در سطح وسیع رسانه ای می شود و توجه افکار عمومی را به خود جلب می کند.
اما فاجعه معدن زغال سنگ یورت و فاجعه پلاسکو استثناهایی در عرصه کار و کارگری نیستند، بلکه نمونه های بزرگ و دهشتناک از قربانی شدن هر روزه کارگران در هنگام کار می باشند: طبق گزارش های رسمی تنها در سال گذشته، بیش از 1300 نفر از جمله 7 کودک بر اثر حوادث کار جان را خود را ازدست دادند. بنا به برخی گزارش ها هر سال حدود 2000 کارگر ساختمانی قربانی حوادث کار می شوند. تعداد مصدومان و مجروحان حوادث کار چندین بار بیش از جان باختگان است. بیماری های ناشی از اشتغال بیداد می کند و هر سال هزاران نفر از کارگران را به کام خود می کشد.
این تعداد از حوادث و قربانیان آن به هیچ رو امری طبیعی و اجتناب ناپذیر نیست. بلکه دلیل اش بی حقوقی مطلق کارگران در ایران و بطور مشخص تر این است که محیط ها و مراکز کار در سرمایه داری تحت حاکمیت جمهوری اسلامی از ناامن ترین ها در سطح جهانی است. استانداردها و مقررات ایمنی توسط کارفرمایان و دولت – که خود بزرگترین کارفرماست- رعایت نمی شود و کارگران مجبور می شوند در محیط و شرایطی کار کنند که هر لحظه ممکن است به قیمت جانشان تمام شود. محیط کار، امن نیست زیرا ایمن سازی محیط کار، هزینه بردار است و به همین دلیل یعنی برای صرفه جویی در هزینه ها، دولت و کارفرمایان از جان کارگران مایه می گذارند، و به این گونه هر ساله هزاران کارگر قربانی منافع سیری ناپذیر سرمایه و سرمایه داران می شوند.
تا هنگامی که در بر این پاشنه بچرخد، تا هنگامی که کارگران نتوانند با قدرت تشکل و اعتصاب و اعتراض دولت و صاحبان سرمایه را به پذیرش حقوق کارگری از جمله ایمن سازی مراکز کاری مجبور نمایند، قربانی شدن هر روزه کارگران در هنگام کار و وقوع فاجعه های چون معدن یورت و پلاسکو متاسفانه ادامه خواهد یافت.

اما نباید گذاشت که فاجعه ای پشت فاجعه بیاید و این روند جنایت کارانه تداوم یابد. نباید گذاشت که فاجعه معدن یورت نیز مانند فاجعه پلاسکو توسط رژیم بدون هیچ بررسی مستقل در مورد علل ریشه ای و مسببان فاجعه، مسکوت بماند و به فراموشی سپرده شود. یادمان نرود که همین دو سال پیش این
کارگران با وجود شرایط بسیار سخت کاری بیش از یک سال حقوق خود را دریافت نکرده بودند و کماکان بسیاری از آنان به صورت پیمانکاری اشتغال داشتند و تا این لحظه گزارش معتبری از وضعیت قراردادکاری وبیمه ای معدن زغال سنگ یورت منتشر نشده است. باتوجه به خاطره دردناک وضعیت بیمه ای کارگران ساختمان پلاسکو آیا کلیه این کارگران تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی بوده اند؟
اتحاد بین المللی، ضمن مسئول دانستن جمهوری اسلامی و کارفرمایان در قبال آمار وحشت آور قربانیان سوانح کاری، کشته شدن کارگران فاجعه معدن یورت را به خانواده های آنان و همه کارگران معدن یورت و طبقه کارگر ایران تسلیت می گوید. ما خواهان بررسی علت این حادثه توسط یک هیئت کاملا مستقل با حضور نمایندگان منتخب کارگران معدن یورت، خانواده جان باختگان و مصدومین و نهادها و تشکلات مستقل کارگری در ایران وسطح بین المللی هستیم. عوامل و مسسببان این حادثه باید افشا و محاکمه شوند و به خانواده کارگران جان باخته و مصدومان باید غرامت کامل پرداخت شود.
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
۴ مه ۲۰۱۷
info@workers-iran.org
==============

عامل انفجار در معدن زغال سنگ یورت جمهوری اسلامی است!!!
ضمن اعلام همدردی، به طبقه کارگر و خانواده معدن چیان کشته شده ،تسلیت می گوییم!
عامل انفجار در معدن زغال سنگ یورت جمهوری اسلامی است!!!
سرنگون باد حکومت اسلامی سرمایه داری

http://chzamani.blogspot.se/2017/05/blog-post.html

به نوشته وبلاگ کمیته حمایت از شاهرخ زمانی در تاریخ روز جمعه ۱۵اردیبهشت۹۶ آمده است : سران و مدیران و عوامل جمهوری اسلامی 38 سال است ثروت و داری های مردم ایران را غارت می کنند، 38 سال است مردم را با اشکال مختلف سرکوب و قتل عام می کند، این حکومت اسلامی در دهه شصت با دامن زدن و ادامه جنگ سرمایه های ایران را هدر داد و در جنگ جوانان را به کشتن داد و به بهانه جنگ انقلابیون را گروه گروه قتل عام کرد، و از روز اول بر قراری اش شروع به قتل عام در زندان ها و شهرها و روستاها و خانه به خانه کرد، زمانی با نقشه های خصوصی سازی باعث تحمیل هر چه بیشتر فقر در شهر ها و روستا ها شد ، با تحمیل خصوصی سازی ، آزاد سازی اقتصاد از یک طرف با رانت خواری، دزدی و اختلاس صنایع و موسسات را بین خود تقسیم کردند و از طرف دیگر باعث افزایش روز افزون فقر ، اعتیاد ، بیکاری و فحشا ، کودکان کار و خیابان، اخراج های گسترده و تعطیلی شتابان کارخانجات شدند، با خصوصی سازی آموزش و پرورش و آموزش عالی باعث باز ماندن کودکان و جوانان از تحصیل شدند، با خصوصی کردن بهداشت و درمان و کاهش بیمه ها باعث افزایش هر روزه بیماری در میان مردم شدند ، با قطع درختان و نابودی جنگل ها برای ساخت ویلا باعث تبدیل شدن باران به سیلاب شدند ، با سوء استفاده از آبهای سطحی و زیر زمینی باعث خشک شدن دریاچه ها و رود خانه ها و باعث ایجاد ریز گرد ها شده مردم را به کشتن می دهند ، مدتهای مددی با وارد کردن مواد غذایی آلوده باعث ایجاد و گسترش بیماری های خاص گردیدند، با ایجاد مناطق آزاد اقتصادی و با تغییرات مداوم قانون کار علیه کارگران و با تصویب قوانین جدید ضد کارگری و با واردات کالاهای که در ایران وجود دارند، هر روز بیشتر باعث بیکاری و فلاکت اقتصادی و ورشکستگی صنایع شدند و مدتی نیز با طرح انرژی هسته ضمن هدر دادن ثروت مردم و دزدی و اختلاس های هزاران میلیاردی و شکست طرح فوق کشور را به نابودی کشاندند، که اکنون طبقه کارگر مجبور است فشار های اقتصادی همه تخلفات حکومت اسلامی سرمایه داری را بر دوش بکشد،


حکومت اسلامی در دهه شصت تشکل ها ، سازمانها و احزاب و شوراها و مردم را قتل عام کرد ، روزی قیام مردم اکبر آباد و جاده ساوه را به خاک و خون کشید ، روزی قیام 88 را سرکوب و کشتار می کند و روزی کارگران خاتون آباد را به گلوله می بندد ، روزی باعث خروج قطار از ریل و روز دیگر باعث فرو ریزی ساختمان پلا سکو می شود، روزی با ایجاد بیکاری مردم را وادار به کولبری و یخ زدن زیر برف می کند و امروز باعث انفجار در معدن زغال سنگ یورت می شود، چرا که به جای بر قرار ایمنی و هزینه کردن برای بر قراری ایمنی در کار بودجه ایمنی را اختلاس کرده اند و به جای برنامه ریزی و تامین ایمنی کارگران و محل کار آنها، مشغول برنامه ریزی فریب کاری با انتخابات نمایشی و افزایش اختلاس ها هستند.
دزدی ها ، اختلاس ها و رشوه خواری های حکومت اسلامی باعث گردیده هزاران کارخانه و کارگاه مانند تراکتور سازی ، هپکو ، چینی سازی ، صد ها کارخانه نساجی تعطیل شوند، یا رو به تعطیلی باشند ، این حکومت ضد کارگری به جای اینکه سرمایه و ثروت این کشور را برای نو سازی صنایع و به جای هزینه کردن برای ایجاد ایمنی کار در کارخانجات و در معادن ، به جای هزینه کردن برای جلو گیری از تعطیلی موسسات تولیدی و جلو گیری از بیکار شدن ، و به جای ایجاد شغل ، پول و ثروت این مردم را هزینه نمایش انتخابات و هزینه آقا زاده های پورشه سوار و اختلاس های هزاران میلیاردی می کند.
آیا عملکرد 38 ساله حکومت اسلامی سرمایه داری ثابت نمیکند که تمامی حوادثی مانند انفجار معدن یورت ، فرو ریزی پلاسکو ، تعطیلی تراکتور سازی ، و … بحران های هپکو و برده داری در عسلویه و … حاصل وجود این حکومت است؟ کارگران و مردم ایران : تنها راه نجات از تمامی مشکلات و حوادث و فلاکت های اقتصادی و اجتماعی سرنگونی جمهوری اسلامی است، تا زمانی که جمهوری اسلامی بر قرار باشد مردم ایران روز خوش نخواهند داشت.


کارگران ، معلمان ، دانشجویان ، زنان و جوانان … :
برای نجات خود و کل مردم ایران از هر طریقی و هر روزنه ممکن که می شود به حکومت جمهوری اسلامی باید ضربه زد ، باید انقلابیون و کارگران پیشرو در تشکل های مختلف متشکل شوند ، این نظام کاملا» پوسیده است، ولی تنها از طریق تشکیلات منظم و آهنین می شود این حکومت فاشیستی اسلامی را نابود کرد. تنها چاره ما وحدت و تشکیلات است.
عامل کشته شدن معدنچیات یورت حکومت جمهوری اسلامی است .
سر نگون باد جمهوری اسلامی
بر قرار باد حکومت کارگری
کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
13/2/1396
=========

بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران پیرامون مرگ جانگداز دهها کارگر معدن یورت – ننگ ابدی بر سرمایه داری حاکم بر ایران باد
http://www.etehadeh.com/?page=news&nid=6095

در تاریخ روز پنجشنبه۱۴اردیبهشت۹۶ آمده است : انفجار در معدن یورت آذر شهر استان گلستان و مدفون شدن دهها کارگر رنج کشیده در زیر آواری از سنگ و خاک، بار دیگر صحنه های دلخراشی از جنایت و تحمیل بالاترین درجه از بی حقوقی بر طبقه کارگر ایران را در مقابل دیدگان افکار عمومی قرار داد.
مرگ دسته جمعی کارگران معدن ذغال سنگ یورت را به هیچ عنوانی نمیتوان و نباید، صرفا از زاویه قصور در تامین ایمنی محیط کار نگریست.
این کارگران سال گذشته با دستمزد ماهیانه 730 الی 770 هزار تومان و در سال جدید با حقوق ماهیانه 800 هزار تومان، 11 ماه حقوق معوقه، پرداخت 5 روز بیمه در ماه و 16 ساعت کار روزانه در عمق 1800 متری زمین در کاری با ریسک بالای آسیب های جسمانی و خطرات جانی مشغول بکار بوده اند.
روشن است که کارگزاران سرمایه داری حاکم بر ایران در پس این جنایت هولناک، با کارشناسان رنگارنگ و نمایشی از تخصص اینان در تشخیص علت انفجار، دنبال دلایل به اصطلاح فنی آن خواهند بود و در خوشبینانه ترین حالت، کارفرمای این معدن را بدلیل عدم رعایت نکات ایمنی مقصر اصلی و اهمال کارگران را، به عنوان عامل ثانوی این جنایت دهشتناک معرفی خواهند کرد و سپس چرخه ای از سر دواندن و فرسوده کردن خانواده های کارگران جان باخته با هدف پرداخت کمترین خسارت به آنان آغاز خواهد شد.
اما آنچیزی که برای ما کارگران روشن تر است، اینست که مگر میشود در مملکتی که در گوشه ای از آن بر گرده کارگران معدنش بدلیل اعتراض به عدم پرداخت مزد شلاق بزنند و در گوشه ای دیگر برای دهها نفر از آنان پرونده های امنیتی تشکیل بدهند و آنوقت چیزی به نام ایمنی در محیط کار نیز برای آنان وجود داشته باشد؟
آیا میشود در کشوری که کارگران معادنش، در شرایطی که، در حال مرگ تدریجی از گرسنگی بر روی زمین در برابر چشمان دولت و کارفرمایان هستند آنوقت کسی به فکر جان آنان در اعماق زمین باشد؟ آیا میشود در مملکتی که حداقل مزد کارگران با ضرب و زور سرکوب، توسط دولت و کارفرمایان و مشتی انسان خود فروخته به نام نماینده کارگر، چندین برابر زیر خط فقر تعیین و بطور گسترده ای همین دستمزدهای ناچیز پرداخت نمیشود ایمنی در محیط کار نیز معنایی داشته باشد؟ آیا میشود در جامعه ای، کارگران و معلمانش از داشتن تشکلهای مستقل برای دفاع از حقوق انسانی شان محروم باشند و آنوقت صاحبان سرمایه، هزینه ای برای تامین ایمنی محیط کار بکنند؟ آیا میشود در کشوری که کارگران و معلمانش را با تشکیل پرونده های امنیتی به صلابه میکشند و آنان را با چشمان بسته در سلولهای انفرادی مورد بازجویی قرار داده و به حبسهای طویل المدت از 5 تا 17 سال محکوم میکنند، دولت و کارفرمایانش با استانداردهای امروزی به فکر تامین ایمنی آنان در محیط کار باشند؟
لذا، کیفر خواست ما کارگران ایران در برابر مرگ جانگداز هم طبقه ای هایمان در معدن یورت، فراتر از کیفر خواستی علیه کارفرمای این معدن و کیفر خواستی بر علیه عدم بکار گیری نکات ایمنی در محیط کار است.
ما کل دم و دستگاه سرمایه داری حاکم بر ایران را بدلیل تحمیل بالاترین درجه از بی حقوقی بر طبقه کارگر، عامل اصلی جان باختن هم طبقه ای هایمان در معدن یورت میدانیم.
ما دردمندیم و با خشمی آکنده از عصیان، در غم از دست دادن هم طبقه ای هایمان در معدن یورت سوگواریم. ما شریک غم و اندوه و اشکها و ضجه های همسران، فرزندان، مادران، پدران و دوستان و همکاران کارگران جان باخته معدن یورت هستیم و با تسلیت به این عزیزان، همینجا با آنان و کارگران جان باخته معدن یورت عهد می بندیم مصمم تر از هر زمانی، لحظه ای در مبارزه برای پایان دادن به وضعیت مصیبت بار موجود درنگ نخواهیم کرد. دور نیست روزهایی که همه مسببین جنایت علیه ما کارگران در برابر دادگاههای مردمی قرار بگیرند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – چهاردهم اردیبهشت ماه 1396
=================

اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران( راه کارگر)
به مناسبت فاجعه دلخراش معدن آزادشهر

زنده به گور شدن معدن چیان و بی حقی آنان در حکومت فقها

http://www.rahekargar.net/browsf.php?cId=1090&Id=21&pgn=

از اولین خبر تا واپسین پیوست خبری در لحظه کنونی که بر پیدا شدن پیکرهای ۳۵ نفر از جانباختگان انفجار معدن زغال سنگ زمستان يورت شمال‌غربي شهرستان آزادشهر تصریح داشته با ۶۷ نفر آسیب دیده و ۴۰ کارگر گرفتار در عمق ۱۸۰۰متری زیر زمین، این فاجعه به بزرگ ترین سانحه مرگبار معدن در کشور ما تبدیل شده است. ضعف دستگاه تهويه ۲۴ ساعته معدن باعث جمع‌شدن گاز در فضاي معدن شده؛ بر پایه گزارشات، در ساعت ۱۱ صبح وقتي موتور ديزل از کار مي‌افتد، کارگران خارج مي‌شوند و هنگام برگشتن و تعمير ديزل، با روشن‌شدن آن، در اثر يک جرقه و به‌علت تجميع گاز، انفجار رخ مي‌دهد. با آن که هنوز یک روز هم از این فاجعه نگذشته روشن شده که شرایط کار کارگران معدن زمستان یورت غربی برده وار و شانزده ساعته بوده، دستگاه سنجش گاز در معدن با وجود استشمام بوی گاز و تذکر آن از سوی کارگران وجود نداشته است. درحالي که بر‌اساس ماده «۱۳۸» مقررات عمومي آيين‌نامه ايمني در معادن، مصوب»وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعي»، قبل از هرگونه عمليات استخراج، متخصصان ايمني در معدن، بايد از سنجش ميزان گاز در جبهه کار اطمينان حاصل کنند.

شرایط کار در این معدن برده وار بوده است. این معدن زغال ‌سنگ در سال ۱۳۸۲ انتفاعی شده و سهم عمده اين معدن یعنی حدود ۲۰درصد متعلق به صندوق مهر ايرانيان (بسيج)، حدود ۱۰درصد متعلق به تكادو (شركت مجتمع صنايع و معادت احياي سپاهان) و بخشي از آن متعلق به نگين طبس است. همچنین در خبرها آمده است که شرکت صنعتی و معدنی شمالشرق شاهرود به مدیرعاملی علی نصیری بهره بردارمعدن زمستان یورت آزادشهراست. با چنین کارفرمایانی، کارگران مشکل دستمزدهای معوقه داشته اند و ماه های متوالی حقوق شان پرداخت نشده است تا جائی که به گفته یکی از از کارگران ، بخشی از آن ها به مدت ۱۷ ماه حقوق دریافت نکرده اند. بخش بزرگی از کارگران بیمه نبوده اند و حتی از تعداد کارگران این معدن نیز اطلاع دقیقی در دست نیست. همین شرایط نشان می دهد که چگونه حرص سرمایه دارانه نهادهای زیر نظر دستگاه ولایت و چشم فروبستن وزارت کار که در عمل حافظ منافع کارفرمایان است، در راستای به حداکثررساندن بهره وری؛ بالابردن سوداندوزی و استثمار بی حساب و کتاب با جلوگیری از شکل گیری تشکل های مستقل صنفی و در مواردی به شلاق بستن کارگران معترض، به قیمت به خطر انداختن زندگی کارگران تمام می شود.

فاجعه معدن زغال سنگ زمستان یورت شمال غربی که حدود ۴۰ کارگر در عمق ۱۸۰۰متری زمین گرفتار آمده اند و به گفته مقامات دسترسي به محبوسان غيرممکن است ، تنها حادثه در نوع خود در معادن ایران نیست . در شهريور ۹۵ براثر وقوع سانحه در معدن فلورين شماره‌ ۲ طبس متعلق به شرکت سرمايه‌گذاري توسعه نور، يک کارگر به‌شدت مجروح شد و پيش از رسيدن به بيمارستان جان باخت. در آذرماه سال ۹۱ در حادثه انفجار معدن يال شمالي در طبس، هشت کارگر جان خود را از دست دادند. ريزش اين معدن زغال‌سنگ که توسط شرکت آروين‌نوين در طبس مورد بهره‌برداري قرار گرفته بود در اثر انفجار گازهاي متراکم صورت گرفت که موجب مسدودشدن راه‌هاي ورودي و خروجي به آن و حبس شدن کارگران مشغول به کار در آن گشت، درست مانند اتفاقي که در معدن زغال سنگ زمستان يورت غربي نیز فاجعه آفریده است. در اسفند ماه ۹۲ نيز در پي ريزش معدن زغال‌سنگ چشمه پودنه در کوهبنان کرمان، سه کارگر جان خود را از دست دادند. در بهمن ۹۳ در اثر انفجار و ريزش تونل معدن زغال‌سنگ گله توت کرمان يک کارگر ۲۳ ساله معدن ، جان باخت. واقعیت این است که مجهز نبودن معادن به تجهيزات ايمني از جمله نامناسب‌بودن سيستم تهويه، تجهيزات پايش گاز يا عدم رعايت مقررات در بسياري از معادن زيرزميني، سالانه به طور متوسط منجر به کشته‌شدن ۵۰ کارگر معدن می شود. کارشناسان ايمني بر این نظرند که معادن زغال‌سنگ به دلیل احتمال تجمع گاز متان در لايه‌هاي زغالي، تجمع گردوغبار و ايجاد جرقه توسط دستگاه‌هاي مختلف از ريسک انفجار بالايي برخوردار هستند. با این حال مقامات جمهوری اسلامی و بویژه وزارت کار رژیم، برای حل این مشکل و موظف کردن کارفرمایان، هیچ اقدام جدی انجام نداده اند و در عوض کارگران معدن آق دره را به دستور رهبر رژیم به شلاق بسته اند و کارگران معدن بافق یزد را نیز محکوم به شلاق کرده اند که به تازگی این حکم شلاق به جزای نقدی تبدیل شده است.

آنچه در معدن آزادشهر رخ داد معنایی جز همدستی سرمایه، نهادهای وابسته به دستگاه رهبری و کلیت حاکمیت جمهوری اسلامی در کشاندن کارگران به کام مرگ ندارد. آنچه در شهرستان آزادشهر رخ داد یک حادثه نیست، قتل عمدی فاجعه بار است. مسبب این فاجعه، نظام جمهوری اسلامی است که راه غارتگری بی حد و مرز و وحشیانه ترین شکل های بهره کشی از نیروی کار را بر روی سرمایه داران باز گذاشته است. مردم ما شاهد چنین فاجعه ای در پلاسکو نیز بودند. اما درست در چنین شرایطی که فاجعه انفجار معدن، خانواده های قربانیان را داغدار و مردم منطقه و کشور را عزادار ساخته، کاندیداهای ریاست جمهوری که بی شرمانه سنگ محرومان و تهیدستان جامعه را به سینه می زنند، تلاش می کنند از جان کارگران و درد و رنج خانواده هایشان، برای تبلیغات انتخاباتی خود سود جویند. اما کارگران فریب این بازی ها را نخواهند خورد. آنها نیک می دانند که که بدون وجود تشکل های مستقل کارگری که نظارت بر شرایط ایمنی کار را بر عهده داشته باشند؛ بدون موظف کردن کارفرمایان به رعایت موازین قانونی در معادن، و بدون رسانه های آزاد که اخبار وضعیت کارگران و شرایط کار را تمام و کمال و آزادانه منتشر کنند، نمی توان جلو این فجایع که بصورت مدام تکرار می شوند را گرفت.

سازمان ما در این لحظات تلخ و دردناک با خانواده جانباختگان و آسیب دیدگان این فاجعه دلخراش همدرد است. ما از همه حامیان جنبش کارگری تقاضا داریم از هر طریق ممکن همبستگی خود با خانواده های جانباختگان و حمایت خود از آنان را اعلام دارند و برای اعتراض جمعی علیه زمینه سازان و مسببان این جنایت از هیچ اقدامی فروگذار نکنند.
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی! زنده باد سوسیالیسم!
هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
چهارشنبه ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ برابر با ۳ می ۲۰۱۷

===============

اعلامیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
درباره فاجعه مرگ کارگران معدن آزادشهر

http://shoora-namayandegan.org/

برپایه اطلاعیه دریافتی در تاریخ روز جمعه ۱۵اردیبهشت۹۶ آمده است: براساس آخرین آمار منتشر شده تا کنون ده ها کارگر معدن آزادشهر جان باخته و حدود هفتاد نفر از پی انفجاررخ داده در معدن مصدوم شده اند. از میان جان بختگان 21 نفر کارگرانی هستند که برای نجات جان 30 همکار خود که در نتیجه انفجاردر عمق ۱۸۰۰متری زیرزمین زنده بگورشده بودند ، شتافتند. بر اساس گزارشات منتشر شده اکثرزنده بگور شده گان نیز به خاطر فقدان تجهیزات و پرسنل آموزش دیده برای عملیات نجات نیز متاسفانه جان باخته اند. مدت ها بود که گاز متان در معدن انباشت شده و کارگران بارها به مسئولین برای تخلیه این گاز خطرناک هشدار داده بودند.هشدارکارگران درمورد خطر انفجار مانند همیشه مورد بی توجهی مسئولینی قرار گرفته بود که تنها در فکر بهره کشی برده وار معدنچیان هستند. در ساعت ۱۱ صبح چهارشنبه 13 اردیبهشت وقتی کارگران معدن تلاش کردند لوکوموتیو حمل ذغال سنگ را به شیوه باتری به باتری روشن کنند گاز متانی که فضا را اشباع ساخته بود منفجرشد.انفجارمتان که درسراسرمعدن پخش شده بود بزرگترین سانحه مرگبارمعدن در کشوراست.
سهامدار اصلی این معدن که در سال 1382واگذار یا خودمانی سازی شده است صندوق مهرايرانيان (متعلق به بسيج) است، حدود ۱۰درصد متعلق به تكادو (شركت مجتمع صنايع و معادن احياي سپاهان) و بخشي از آن متعلق به نگين طبس است. کارگران معدن آزادشهر در بدترین شرایط کاری و فقدان حداقل تجهیزات ایمنی کار، روزی دوازده ساعت کار میکنند اما صاحبان این معدن ( سپاه، بسیج و شرکای سرمایه دار آن ها) ماه ها است که حقوق کارگران را پرداخت نکرده اند.

فاجعه بزرگترین سانحه مرگبارمعدن در کشور درمتن مضحکه انتخاباتی به عاملی برای بهره برداری جناح های حکومتی علیه هم مبدل گشته در حالی که همه جناح های حکومتی در این حادثه مرگبار که در حکم قتل عمدی کارگران است سهیم میباشند:از مالک اصلی معدن یا نهاد سپاه و بسیج که زیرفرمان مستقیم وتملکسرکرده ی جنایتکاررژیم سرمایه داری اسلامی قرار دارد و او نشان داده است که برای درهم شکستن اعتراض کارگران معدن دستورشلاق زدن کارگران را صادر میکند( نمونه آق دره) تا وزیر کار دولت روحانی که از پی هشدارهای مکررکارگران حتی با استناد به قانون کار خود رژیم، موظف بود معدن را تا تامین شرایط ایمنی تعطیل و لاک و مهرکند( ماده 105، فصل چهارم قانون کار).

مرگ دلخراش کارگران معدن آزادشهر ترازنامه کلیت رژیم جمهوری اسلامی و سرمایه داران متحد آن ها در قتل عمدی کارگران است که البته تنها محدود این حادثه نیست به طوری که سالیانه به طور متوسط پنجاه کارگرمعدن شاغل در معادن کشوربه خاطر فقدان شرایط ایمنی لازم و بهره کشی وحشیانه و افسارگسیخته صاحبان و مدیران آن ها، جان میبازند.

کارگران ایران از طریق ایجاد تشکل های سراسری خود، از طریق افشاء پیگر و مداوم شرایط مذلت بار تحمیل شده به آن ها در محیط کار و اقدامات عتراضی متحد و همبسته است که میتوانند به مقابله با سوانحی نظیر سوانح معدن آزادشهر، پلاسکو و … به مقابله برخیزند.
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست سانحه دلخراش معدن آزاد شهر را به همه خانواده های جان باخته تسلیت گفته و حمایت همه جانبه خود را با آن ها ، با مصدومان این سانحه و خانواده هایشان برای پیگیری و به مجازات رساندن مسئولان این جنایت اعلام میکند.
امضاها:
1- اتحاد چپ ایرانیان در خارج کشور
2- اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان
3- حزب کمونیست ایران
4- سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
5- سازمان راه کارگر
6- سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)
7- شورای حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران- استکهلم
8- شورای فعالین سوسیالیست و آزادیخواه- هامبورگ
9-کانون اندیشه کپنهاگ -دانمارک
10- کانون همبستگی با کارگران ایران- گوتنبرگ
11- کمیته حمایت از مبارزات جنبش کارگری ایران- دانمارک
12- کمیته حمایت از مبارزات کارگران ایران- فنلاند
13- کمیته خارج کشور سازمان فدائیان(اقلیت)
14- نهاد همبستگی با جنبش کارگری ایران- غرب آلمان
15- هسته اقلیت

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی

زنده باد ازادی ، زنده باد سوسیالیسم

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

پنجشنبه ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ برابر با ۴ مه ۲۰۱۷

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s