بهار زحمتکشان خجسته باد! پاره ای پیام های نوروزی برای سال پیشروی ۱۳۹۷

وبلاگ کارگری راه کارگر : در آستانه نوروز سال ۱۳۹۷ شمسی ، و تقدیم شادباش های نوروزی به شما یکایک عزیزان . برخی اطلاعیه ها که به دست مان رسید را انتشار می دهیم . باشد که نوروز شاد  و خرامانی را در بهار زحمتکشان پیشروی خود داشته باشیم

بهار زحمتکشان خجسته باد 

نوروزتان پیروز و هر روزتان نوروز باد

 

 

 

 

 

 

 


سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه:

پیام قدردانی و تبریک سال نو – رضا شهابی

رانندگان و کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، کمیته دفاع از رضا شهابی،کمپین دفاع از رضا شهابی، کارگران، دوستان، تشکلات کارگری، دانشجویان، بازنشستگان، زنان و مردان آزاده و نهادها و رسانه های حمایت کننده در ایران و جهان!

از طرف خودم و همسرم ربابه رضایی و فرزندانم بابت تمام حمایت ها، محبت ها و پیگیری هایی بی نظیر و مداومی که در طی این سال ها در دفاع از من کرده اید از همه شما عزیزان قدردانی می کنم و همچنین فرارسیدن بهار طبیعت و غلبه ی روز بر شب و فرارسیدن دوباره زایندگی و حیات طبیعت را به همه شما شادباش می گویم.

اگر از کمر خمیده شده ام و به سختی نشست و برخواست می کنم، اگر از ناحیه گردن دچار آسیب شده ام و به توصیه پزشکان باید به زودی تحت عمل جراحی قرار بگیرم، اما محبت و پشتگرمی شما عزیزان همیشه مرا دلگرم کرده و می کند؛ اگر دچار مشکل افزایش فشار خون شده و هر چند روز یکبار به ناگهان به صورت اضطراری به ضرب قرص از عواقب جان گیر این مشکل جانکاه نجات پیدا می کنم و دیگر نمی توانم تنها باشم و باید همواره فردی در کنارم باشد که مبادا ناگهان در تنهایی جانم به خطر بیافتد اما یاد شما عزیزان مرا امیدوار به زندگی و حرکت می کند؛ اگر کلیه و مثانه و قلبم دچار آسیب جدی شده و لب و صورتم در اثر فلج بلز به کجی دچار شده به نحوی که تمام لحظات زندگیم را با سختی و دشواری بسیار زیاد آغشته کرده است اما مهر و حمایت شما عزیزان مرا به زندگی سوق می دهد؛ اگر چه از کار اخراج شده ام اما دنیای بزرگی که آکنده از پشتگرمی به شما دوستان گرانقدرم است مرا به فرداهای روشن تر و بهتر امیدوار می کند. اگرچه در این سال های زجرآور حبس و اعتصاب و بیماری همواره با سخت ترین شرایط دست و پنجه نرم کرده و حتی ماه های زیادی اضافه بر مدت حبسم در زندان محبوس نگه داشته شده ام اما همیشه حجم عظیم حمایت های شما برای من نیرویی پیش برنده بوده است. آنچه از تلاش و مقاومت و ادامه حبس و فشار با حفظ تمام و کمال پرنسیپ ها و شرافت کارگری و طبقاتی توسط من ادامه یافته است بدون دلگرمی و حمایت شما ممکن نمی بود.

همکاران و اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، کمیته دفاع از رضا شهابی کمپین دفاع از رضا شهابی، دوستان، معلمان دانشجویان، زنان و مردان، بازنشستگان و تشکل های کارگری در ایران و جهان و همه نهاد ها و رسانه هایی که از بنده به عنوان نماینده کارگری، فعال کارگری و عضو سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه دفاع کرده اید:

بدینوسیله مراتب تشکر و قدردانی خودم را از تمامی شما عزیزان اعلام می کنم، دست شما عزیزان را به گرمی می فشارم و امیدوارم که در سال جدید خورشیدی با تلاش و اتحاد هر چه بیشتر در راه کسب خواسته هامان برای آزادی و برابری، بیش از پیش موفق و مستحکم تر باشیم.

با نهایت احترام و تشکر از همه شما در هر کجای جهان که هستید و با آرزوی آزادی هر چه سریعتر زندانیان کارگر، معلم، دانشجو و دیگر زندانیان صنفی و سیاسی.

رضا شهابی
کارگر اخراجی
عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
یکم فروردین ۱۳۹۷

t.me/vahedsyndica

=============================

پیام نوروزی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

نوروزتان پیروز

بهار، فصل روئیدن گل وگیاه، دوباره از راه رسید و نوروز مژده دوباره زیستن را نوید داد.  بهار فصل امید ونشاط ، فصل پیروزی نور بر تاریکی .  بر شما کارگران و مردم عزیز مبارک باد.

ما در شرایطی وارد فصل بهارشدیم که بیکاری  همچنان بر زندگی میلیون ها  انسان سایه انداخته  است، ما هم روزی پیروز خواهیم شد و دنیایی فارغ  از فقر و تحقیر و تبعیض، فارغ از نابرابری های اقتصادی،  و اجتماعی را  بنا خواهیم کرد که  دیگر   گرسنه  نباشد، دنیایی آزاد و برابر،  دنیایی فارغ از جنگ و خونریزی.

بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد

۳ فروردین ۱۳۹۷

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

 

پیام کارگران و مردم آزادیخواه شهر سنندج به مناسبت آغاز سال نو

زحمتکشان و مردم شریف ایران
همگام و هم‌دوش باهم به استقبال نوروز و سال تازه می‌رویم. همچنان‌که بهار نماد سرزندگی، زایش و حرکت دوباره‌ی طبیعت و رویش مجدد جوانه‌های امید در دل‌هاست، در همان حال فرا رسیدن بهار نشانه‌ایی از عجز و استیصال سرما و محکومیت یخبندان کاخ ستم به ذوب شدن است. فصل بهار نماد دل‌ها و اندیشه‌های دگرگون‌خواه و آزادیست که بر این باورند تحقق جهانی دیگر که شایسته‌ی انسان باشد ممکن است.
جهانی که در آن ستمی وجود ندارد و استثمار انسان به دست انسان پایان می یابد، دنیایی که در آن آزادی و رفاه همگانی جای اسارت و بی‌عدالتی و محرومیت را می‌گیرد، و فرصت‌های یکسان برای رشد و شکوفایی خلاقیت‌ها فراهم می‌شود؛ دنیایی عاری از جنگ و جنایت و سودپرستی سرمایه، دنیایی سرشار از صلح و برابری و آزادی. این‌چنین جهانی را باید ساخت، و ساختن چنین جهانی در گرو اتحاد و همدلی انسان‌های آزادیخواه و پیشرو در جهان است. انسانهایی که دل در گرو مبارزه برای رهایی انسان از سیستم ظالمانه‌ی سرمایه‌داری بسته‌اند؛ سیستمی که روزانه با قتل و کشتار انسان‌ها از هیچ جنایتی در جهت به‌دست آوردن سود و منفعت حقیرانه‌ی خود فروگذاری نمی‌کند.
کارگران، زحمتکشان و مردم آزادیخواه!
درحالی نوروز و سال تازه را جشن می‌گیریم که عفرین در ادامه‌ی روند سیاست‌های ضد انسانی و قدرت-طلبانه‌ی سیستم سرمایه داری آماج وحشیانه‌ترین حملات فاشیسم دولتی ترکیه قرار گرفته است. فاشیسمی که یکی از حلقه‌های همین نظام گندیده‌ی سرمایه داریست، نظامی که تاب تحمل سیستمی مردمی و دموکراتیک را ندارد، و با حمله‌ی سبعانه و وحشیانه‌ی خود هزاران زن و مرد و کودک را به کام مرگ فرستاده است.
مردمی که امروز در عفرین به دفاع از دست‌آوردهای خود می‌پردازند به نماد مقاومت و پایداری و امید برای رهایی و شکست فاشیسم تبدیل شده‌اند. مردمی که با اتحاد و هم‌دلی سعی در دفاع از تجربه و آزمونی دموکراتیک را دارند.
مردم مبارز و آزادیخواه!
بدون شک مبارزه‌ی پیگیر و مستمر توده‌ایی و در رأس آن کارگران می‌تواند جهان امروز را از بربریتی که نظام سرمایه‌داری بانی و مسبب آن است رها سازد. تجربه‌ی تاریخی این را به ما می‌گوید که هر وقت ستم‌دیدگان و محرومان هم‌دل و هم‌صدا بر علیه‌ی وضع موجود به‌پا خواسته‌اند هیچ نیرویی نخواهد توانست عزم و اراده‌ی آنها را در هم بشکند.
اگر طبیعت در دل صخره‌های سخت و سرد و یخ‌زده‌ی زمین، دوباره زنده شدن را جوانه می‌زند، امید به پی‌افکندن و برپایی جهانی عاری از استثمار و ستم، جهانی شایسته‌ی انسان امروز مدت هاست که در دل بربریت نظام سرمایه داری جوانه زده است، و هر روز انسان هایی به اردوی سازندگان پیگیر جهانی بهتر می-پیوندند. آری ساختن جهانی دیگر ممکن است.
با امید به اینکه نوروز و شروع فصل بهار سرآغاز جدیدی برای تحقق آرزو های انسانی، و سالی پر از شادی و خوشی برای کارگران و زحمتکشان و همه انسان های آزادیخواه باشد امسال را آغاز میکنیم.

بهاران خجسته باد- نوروز 1397 سنندج

@khamahangy

پیام نوروزی هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

سالی دشوار، اما سرنوشت ساز آغاز می شود

«بچه ها بیائید دست های تان را با حرارت قلب من گرم کنید و بروید
و گرنه دست های سرد چه می توانند بکنند ،
باد سوزناکی در فلق در حال وزیدن است.»
(قطعه ای از «توزلو پیانو» ، شعری از فدایی شهید ، علیرضا نابدل)

بهار بر در می زند ، اما بی «گل و نسرین» و «بوی فروردین» ؛ زیرا خانواده های فرزندان شهید و اسیر مردم ایران با مصیبت های بی پایان و دشواری های طاقت سوز دست به گریبانند و میلیون ها ایرانی گرفتار در فقر و فلاکت ، در تقلائی هولناک برای برخورداری از حق سادۀ زنده ماندن.
شورش بزرگ برای رهایی آغاز شده است ؛ اما دریغا پاسداران ظلمت و بی حقی جرأت پس نشستن ندارند و راه نجات خود را در گستراندن آدمخواری و خون ریزی می بینند و بنابراین پیروزی در این کشاکش ظلمت و نور ، فداکاری ها و جانفشانی های بزرگ می طلبد. با این همه ، دلاوری و هشیاری زنان و مردان ایرانی ، گسترش ارتباطات سراسری کارگران و زحمتکشان به جان آمده از بیداد ضحاکیان و جسارت فزاینده و فرخنده انبوه ستمدیدگان و محرومان ، جای تردیدی باقی نمی گذارند که ظلمت و سرما رفتنی است و فلق برآمده در افق بهاری بشارت رهایی.
فرارسیدن نوروز و رستاخیز طبیعت بر مردم ایران و همه خویشاوندان فرهنگی مان در منطقه خاورمیانه مبارک باد.
«هیچ شک نباید داشت ، روز خوبتر فرداست و با ماست!»
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، دمکراسی و سوسیالیسم
هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶ برابر با ۱۹ مارس ۲۰۱۸
======================
شادباش نوروزی کانون نویسندگان ایران

عاشقا ! خیز کامد بهاران
چشمه‌ی کوچک از کوه جوشید
گل به صحرا در آمد چو آتش
رود تیره چو توفان خروشید
دشت از گل شده هفت رنگه

نوروز برخاسته از بهترین جلوه های تاریخ و فرهنگ مردم ایران در پاسداشت و ستایش نوزایی طبیعت و شادی و رامش زندگی مردمان است .
سالی که گذشت برای مردم ایران ، سال فشارهای اقتصادی ، اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی افزون تر بود . برای ما نویسندگان و اهل فرهنگ، در همچنان بر پاشنه ی سانسور و سرکوب آزادی چرخید. حرکت‌های اعتراضی مردم و افزایش اعتصاب‌ها و اعتراض‌های معلمان ، کارگران، پرستاران ، مال باختگان ، دانشجویان و دیگر لایه های اجتماعی به جان آمده در سراسر سال و به ویژه در دی ماه گذشته ، پیامد چنین اوضاع وخیمی است که همچنان ادامه دارد و واپسین نمونه‌ی چشمگیر آن برآمدِ حرکت اعتراضی زنان بر ضدّ تبعیض جنسیّتی است .
در چنین حال و هوایی است که به پیشباز سال ۱۳۹۷ می رویم ؛ سالی که در عین حال مقارن است با پنجاهمین سالگشت تأسیس کانون نویسندگان ایران، این یگانه تشکل مستقل نویسندگانی که خواهانِ برچیدن کامل بساط سانسور و سرکوب آزادی بیان هستند .
کانون امیدوار است سال نو ، سال دستیابی مردم ایران به خواسته‌های برحق‌شان باشد . امیدواراست مردم منطقه‌ی ما که سال گذشته را در رنج جنگ و خون‌ریزی سپری کردند و همچنان در آتش آن می‌سوزند ، در سال نو ، روزگاری توأم با صلح و آرامش و عدالت و آزادی داشته باشند .
کانون نویسندگان ایران سال نو را به مردم ایران و دیگر کشورهای جهان که نوروز را جشن می‌گیرند، شادباش می‌گوید و برای همگان سالی سرشار از آزادی و بهروزی و شادمانی و رفاه آرزو می‌کند.

کانون نویسندگان ایران
۲۶ اسفند ۱۳۹۶

============
پیام شادباش نوروزی
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران
به مناسبت فرارسیدن نوروز ۱۳۹۷ خورشیدی

سال ۱۳۹۶ درحالی به انتهای خود رسید که کشور ما دستخوش وقایع و تحولات مهمی بود. وقایعی که اگر گوش ها و چشمانی بینا در مسئولان وجود داشته باشد، منادی حقایق تلخی است که در زیر پوست زندگی مردم جاری است .

سالی که زمین و آسمان و دریا خروشیدند. مصیبت های زمینی(زلزله )، دریایی(سانچی)، هوایی(سقوط هواپیما) و اجتماعی(اعتراضات ) که هریک غمی گران آفرید.

سال ۹۶، سال زلزله ویرانگر سرپل ذهاب ، ثلاث باباجانی، ازگله، جوانرود و … بود. زلزله ای که با لرزه ها و پس لرزه هایش هم جان های بسیاری را گرفت هم تابلویی شد برای نشان دادن شکاف میان مردم و مسئولان. و براین زلزله ویرانگر بیفزاییم زلزله نسبتا شدید کرمان و چشمان منتظر به راه برای بهبود اوضاع.

سال ۹۶ سال تداوم نمایش سریال اختلاس های نهادینه شده بود. سوءاستفاده هایی که مستقیم یا غیرمستقیم سر از اتاق های مدیریتی نهادهای دولتی و حکومتی در میآورد.

سال ۹۶ سال اعتراضات دردمندانه مردم به فسادهای سازمان یافته بود، اعتراض به معضلات مالی اقتصادی و بیکاری جوانان، فوران عدالت خواهی و مخالفت با تبعیض‌های رفاهی، جنسیتی و ایدیولوژی و….، سالی که تمامی مسولان در رده های مختلف،اذعان داشتند که در بسیاری از سطوح مدیریتی در رسیدگی به وضعیت مردم، کوتاهیهایی شده‌است.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران بنابر وظیفه ذاتی، نسبت به تحولات جامعه خود، بی تفاوت نبوده است. این نهاد مدنی فرهنگی به قدر توان مندی های محبوس شده خود و با اتکا به سخاوت و نیک اندیشی فرهنگیان و دیگر هموطنان گرامی در کنار مردم زلزله زده غرب کشور ایستاد. برای کودکان غمزده، دراندازه ی توان مدرسه کانکسی ساخت واز حرکت های بحق مردمی، حمایت نمود.

در حوزه های صنفی و آموزشی نیز در سال ۱۳۹۶ تحولات خاصی رخ داد. تشکل های صنفی فرهنگیان بعد از سال ها محدودیت توانستند در شهریور ماه ۹۶ مجمع عمومی شورای هماهنگی را در بجنورد برگزار کنند تا جان تازه ای به کالبد فعالیت های صنفی دمیده شود. اعتراض سراسری در مهر ۹۶ برای تحقق بودجه عادلانه آموزش و پرورش یکی از خروجی های عینی این تحول بود. موضع گیری روشن و اصولی در قبال موضوع بغرنج صندوق ذخیره فرهنگیان ، بازسازی تشکیلاتی شورای هماهنگی درجهت تسهیل و انسجام در پیگیری مطالبات جامعه فرهنگیان در ابعاد مختلف آن از دیگر اقدامات شورای هماهنگی در سال ۱۳۹۶ بود.

اکنون درحالی قدم به مهمانی سخاوتمندانه بهار طبیعت می گذاریم که نگرش حاکم بر آموزش و پرورش همچنان نگاهی خزان گونه ، ابزاری، ایدئولوژیکی و بسیار بیمار و ویرانگر است. در نظام بودجه ریزی کشور که منبعث از همان نگاه مذموم و سیاست گذاری های نادرست است، مقوله آموزش، سبدی حقیر و صدقه گونه دارد. حقوق و دستمزد معلمان شاغل همچنان زیر خط فقر است. بازنشستگان در فقر مطلق تحمیلی زیر چرخ دنده های تبعیض نهادینه شده، هر لحظه مرگ را تجربه می کنند. بیمه های درمان ناکارآمد است. خصوصی سازی آموزش، سیاست اصلی دولت شده است. دسترسی به آموزش با کیفیت و رایگان مفهومی ندارد. معلمان روزمزد اسیر استثمار شرایط هستند. تشکل های صنفی، همچنان در برزخ نگاه امنیتی به سر می برند. مجوز فعالیت تشکل ها از سوی دولت گروگان گرفته شده است و دور جدیدی از سرکوب آغاز شده است. محمد حبیبی در مقابل هنرستان محل کار خود توسط سپاه ضرب و شتم شده، بازداشت و به زندان منتقل می شود. احضارها توسط اطلاعات و حراست ها و دوایر تخلفات ادارات آپ در استان های تهران و خوزستان و خراسان شمالی و کردستان و لرستان … ادامه دارد. محمود بهشتی لنگرودی، اسماعیل عبدی و مختار اسدی در زندان هستند وبا ادامه تبعید علی اکبرباغانی و اخراجرسول بداقی فرهنگ امنیتی بر فعالیت ها سایه افکنده است.

درکنار همه این نامرادی ها و نا بسامانی ها، در روزهای پیش رو، بهار طبیعت را به ملت شریف ایران، بویژه فرهنگیان گرامی و دانش آموزان عزیز شادباش می گوییم و امیدواریم در سایه، احساس مسئولیت همه آحاد ملت نسبت به سرنوشت کشور خود، همگام با رستاخیز طبیعت، تحولی سازنده در افکار و اندیشه های مردم ایجاد شود.
ما با ایمان راسخ به تغییر شرایط موجود و پایفشاری درراهی که پیش گرفته ایم، به فردایی بهتر امید داریم و مطالبات معلمان و مردم را تحقق شدنی می دانیم و برای فرداهای روشن می خوانیم:
بی دریغ و درد،
بی لحظه ای تامل سرد،
پر شور و پر امید،
بخوان به نام گلسرخ،
که فردا از آن ماست!

فردایی که هیچ کودکی از مدرسه طرد نگردد، هیچ معلمی پشت میله های زندان نباشد و پاسخ مطالبه حقوق، آزادی و عدالت، زندان و تبعید و اخراج نباشد.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران
۲۹ اسفند ۱۳۹۶
=================
مادران پارک لاله ایران
با زخم های تن و جان مان می‌گوییم « بهاران خجسته باد »
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶ – ۱۹ مارس ۲۰۱۸

هوا دلپذیر شد، گل از خاک بر دمید
پرستو به بازگشت زد نغمه امید
به جوش آمده است خون درون رگ گیاه
بهار خجسته فال، خرامان رسد ز راه
بهار خجسته فال، خرامان رسد ز راه

چگونه می‌توان شادی کرد، در حالی که بسیاری از عزیزان ما هم‌اکنون به عزا نشسته‌اند!؟

چگونه می‌توان شادباش گفت، وقتی بهترین فرزندان ما در زندان ها در حال جان دادن اند!؟

چگونه می‌توانیم نوروز، این نوید دهنده رویش جوانه ها را پاس بداریم، وقتی شاهدیم که مردم زحمت کش و زخم خورده و آزاده ما در تمامی شهرها و روستاهای ایران و جهان در رنج و عذاب اند!؟

چگونه می‌توانیم بی‌تفاوت، نوروز را خجسته باد بگوییم، در حالی که حکومتی ستم گر، چنگال اش را برگلوی زنان و مردان جویای رهایی ما فشار می‌دهد تا بیدادگری را ادامه دهد!؟

هرچند، با تمام این بی‌عدالتی‌ها و زخم های کاری که بر تن و جان ما زدند تا ما را ناتوان و خسته کرده و از شادی های زندگی محروم کنند، ولی ما مردم چه خوب و هنرمندانه می‌توانیم راه شاد بودن و شاد زیستن را به دست آوریم و نوروز، این نوید دهنده رویش جوانه ها را بارور کنیم.

نوروزی که خواسته‌های نو و حرکت‌های نو با خود همراه دارد و راه‌های نوینی را پیش روی ما می‌گذارد و ما مردم عزم مان را جزم کرده‌ایم تا زردی ها را به آتش دهیم و سرخی ها را از آن بگیریم و پلیدی‌ها را در به در کنیم.

مردم بی‌نظیر و جسوری که با وجود تمامی زخم ها و رنج‌ها و سختی‌ها ایستاده‌اند و می‌توانند در کوه و دشت و خیابان و هر کوی و برزنی بخوانند و برقصند و روزی نو بیافرینند.

از این رو ما نیز شادیم که طراوت بهار و نوروز جلو می‌آید و نوید دنیای زیبا‌تر و انسانی تری را می‌دهد و می‌توانیم به صدای ترنم بهار گوش جان بسپاریم و نوروز را به تمامی مردم آزاده و مبارز ایران شادباش بگوییم.

نوروزمان پیروز باد!

مادران پارک لاله ایران
۲۹ اسفند ۱۳۹۶
=====

پیام نوروزی کانون مدافعان حقوق کارگر

* زمستان سپری می شود و شکوفه های تازه جوانه می زند و زندگی از نو آغاز می شود

و این گردش ایام هم چنان ادامه دارد . تمام این گردش بیانگر آن است که سکون بی معنی است و روزگار در تغییر . نه ظالمان می مانند و نه مظلومان، نه ستمگران همیشه بر عرصه قدرتند و نه ستم بران همواره در زیر بار، این چر خه باید تغییر کند و بارها تغییر کرده است و از این پس نیز . و من تکرار میکنم شب را و روز را و هنوز را
سالی که گذشت بر ستم بران در کل جهان و به خصوص منطقه پر آشوب خاورمیانه سالی پر نشیب و فراز بود وچنین می نماید که تمامی مشکلات جهان بر گرده مردم این منطقه از جهان قرار گرفته است . حکومت های دیکتاتوری خودکامه همراه با امپریالیست های طمع کار شرق و غرب بر سر مردم این منطقه فرود آمده اند.
سرکوب اعتراضات مردمی از اعتراض به گرسنگی در دیماه گذشته در ایران گرفته تا حق طلبی های مردم سوریه و خلق در زنجیر کرد همه و همه سالی سخت را برای کارگران و زحمتکشان رغم زد . اما جنبش اعتراضی مردمی در ایران از کارگران و زحمتکشان و زنان و معلمان در کنار مقاومت های قهرمانانه در عفرین و سر بر آوردن نیروهای تازه نفس مبارزان راه آزادی سر ایستادگی ندارد و این امر نوید بخش سالی پر بار تر و سرشار از مبارزات بی امان برای رهائی و عدالت و برابری انسانها.

کانون مدافعان حقوق کارگر
فروردین ۱٣۹۷

======

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری:پیام نوروزی          

کارگران ومردم کشور ما، سالی را پشت سر گذاشته اند که حتی یک روزش در آرامش و آسایش نبوده است.

سالی که کارگران هپکو و آذرآب اراک و نیشکر هفت تپه و فولاد اهواز وده ها شرکت وکارخانه دیگر  برای بازپس گرفتن حقوق معوقه شان به خیابان آمدند و باتون وکتک خوردند و بازداشت و زندانی شدند . . .

سالی که نیروی کار با مزدی به اندازه ی ۵ برابر کمتر از خط فقر به حراج گذاشته شد. در عوض بر انبوه حقوق بگیران نجومی افزوده شد.

سالی که معلمان فریاد حق خواهیشان رساتر از همیشه بود اما بجای اجابت کردن خواستهایشان،  رهبران صنفی آنان را به زندان انداختند.

سالی که مال‌باختگان و غارت شدگان توسط بانک ها و موسسات مالی نیمی از سال را در تحصن و تجمع سپری کرده اند اماهمچنان مطالباتشان بی جواب مانده است.

سالی که بازنشستگان برای اعتراض به دستبردهایی که به صندوق شان زده  شد، چندین بار در مقابل مجلس و کاخ ریاست جمهوری و وزارت کار، بست نشسته اند.

سالی که زلزله، در استان کرمانشاه خرابی فراوانی به بار آورد و خانواده های زیادی را بی خانمان کردودولت تدبیر وامید ! فقط تماشاگر است.

سالی که اعتراضات سراسری مردم  برای کار و نان و آزادی، بیش از ۱۰۰ شهر را در نوردید ،فریاد عدالتخواهی معترضین در سرتاسر دنیا شنیده شد ومسئولین آنرا همانند همیشه فتنه دشمنان دانستند.

سالی که جامعه زنان در اعتراض به حجاب اجباری در دل پایتخت شجاعانه ایستادند و به تبعیض جنسیتی و اجبار «نه» گفتند.

سالی که رکود در بازار کار و مسکن واشتغال به حداکثر رسید .

بیکاری و گرانی وتورم وآلودگی هوا و . . . . . بیشتر شد.

سال زبانه کشیدن فریاد مردم علیه فاصله طبقاتی ،گرانی، بیکاری و فقر و البته؛ خود رابه خواب زدن مسوولان.ودر ماندگی و ناتوانی دولت در قبال مشکلات هر روزه مردم. . . .

سال ۱۳۹۶ در حالی به پایان رسید که خاورمیانه در آتش جنگ می سوزد وکشور سوریه جولانگاه دولتهای جنگ افروز شده است وکودکان وزنان ومردان بی دفاع در «عفرین» قربانی جنگ میشوند و بخشی ازمردم جهان در فقر و ستم و بی غذایی دست و پا می زنند.

سال ۱۳۹۶ سالی که این گونه گذشت . . . و گذشت!

ما کارگران،در سال جدید همچنان مطالبات خود رامتحدانه تر ورساتر فریاد خواهیم زد ….

با این امیدکه سفره ها از نان خالی نباشد. غنچه ی لبخند بر لب ها بشکفد. سایه ی سیاه جنگ و فقر و افیون و افسون از سر مردم کنار برود و « دست های خسته بیاسایند / و دختر رحمان، با یک تب دو ساعته نمیرد . . »

ما، فرارسیدن سال نو را به همه ی کارگران و معلمان و پرستاران و دانشجویان و زنان و کودکان شادباش می گوییم. امید است سالی را که در راه است، سال ترانه و شادی و سال همدستی و همگامی و هماوازی اردوی کار بسازیم.

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری

۲۹ اسفند ۱۳۹۶

————-

بیانیه انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه به مناسبت نوروز 1397

در آستانه نوروز فصل نو شدن و زایش طبیعت قرار داریم. نوروز را به کارگران، زحمتکشان، محرومان و آزادیخواهان و برابری طلبان که دهها سال است تحت شدیدترین فشارها، سرکوب ها و تبعیضات قرار دارند اما یک آن این شرایط غیر انسانی را تحمل نکرده و مدام برای تغییر آن مبارزه کرده اند، تبریک و شادباش می گوئیم.

سال 96 برای اکثریت مردم از جمله طبقه کارگر، تداوم تشدید فشارها، سرکوب ها و تحمیل فقر و بیکاری و گرانی بود و علاوه بر این سالی بود که بلای طبیعی زلزله به خاطر لاقیدی سیستم سرمایه داری نسبت به جان انسان ها و به طور کلی ضرورت لگد مال کردن انسانیت در ازای تأمین منافع اقتصادی و سیاسی اقلیت صاحب سرمایه و قدرت با چاشنی دزدی، اختلاس و چپاولگری باندها و دستجات در قدرت در ایران تبدیل به فاجعه ای انسانی در منطقه زلزله زده کرمانشاه گردید.

اما در مقابل این همه نابسامانی های معیشتی و اجتماعی که در سایه اعمال شدیدترین نوع سرکوب ها، بگیر و ببندها، کشتارها و به قتل رساندن معترضین  در اعتراضات خیابانی دی ماه بر کل جامعه وارد گشته است، سال 96 سالی مملو از اعتراضات و مبارزات توده ای بخش های مختلف مردم خواهان رفاه، آزادی و برابری و برداشتن هر گونه تبعیض بود.

مبارزات و اعتراضات وسیع و هر روزه کارگران، بیکاران، دستفروشان، زنان، جوانان، مالباختگان، که اوج و سراسری شدن خود را با اعتراضات خیابانی دی ماه به نمایش گذاشت، پاسخی قاطعانه به تمام بلایای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ای بوده که بر سر اکثریت جامعه نازل کرده اند و اینک به خاکریزی مستحکم تر و پشتوانه ای سترگ تر برای تعیین تکلیف نهائی و پایان بخشیدن به همه دردهای موجود تبدیل شده است.

اگر امروز اعضاء وقیح شورای عالی کار از ربیعی وزیر کار گرفته که طلبکارانه اعلام می کند خانه اش فقط 5 میلیارد تومان ارزش دارد تا نمایندگان کارفرمایان و عوامل ضد کارگر و منتصبین دولت که در تشکل های ضد کارگری خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار و غیره عنوان کاذب نمایندگان کارگری را یدک می کشند، علی رغم گستردگی اعتراضات و خشم و نفرت کارگران نسبت به فریبکاری های این دستجات ضد کارگری، باز هم با دهن کجی نسبت به مطالبه سراسری کارگران مبنی بر حداقل حقوق 5 میلیون تومان، دستمزد 5 برابر زیر خط را بر دهها میلیون کارگر تحمیل می کنند، در فردای بعد از تعطیلات نوروز کارگران ایران پاسخ خود را با شدت بخشیدن به مبارزاتشان و با براه انداختن طوفان اعتراضات خیابانی به این گستاخی و دهن کجی مدافعان وضع موجود که فقر و فلاکت کارگران را در ازای انباشت سرمایه های افسانه ای از طریق استثمار، دزدی و غارت برای یک اقلیت مفتخور رقم می زنند، خواهند داد.

انجمن صنفی کارگران برق وفلز کار کرمانشاه

هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران «در تبعید» و انجمن قلم ایران «در تبعید»
نوروزتان پیروز
فریاد دادخواهی شما در گوش جهان پیچیده است
سه شنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۶ – ۲۰ مارس ۲۰۱۸

در بهاری که می‌رسد از راه
به پرستو
به گل
به سبزه درود

کارنامه تیره جمهوری اسلامی، نشانه یک تباهیِ ۴۰ ساله است. نشانه سرکوب آزادی و خفه کردن هر صدای برحق و مردمی‌ست. مردم جامعه ما در تمام سال‌های سلطه این رژیم، یک لحظه نیز نبوده است که روی آرامش و خوشی و رفاه و آزادی ببینند، و در مقابل، با وجود همه دشواری‌ها، یک آن نیز نبوده است که به دفاع از عزت انسانیِ زندگی و شرفِ آزادی برنیایند.

زیستن، نیازمند تنفس هوای پاک است. زندگی تنها در فراگرد سازندۀ انسانی خود معنا دارد و شکوفا می‌شود. تلاش انسان برای بهتر زیستن، تلاش برای آزاد بودن و اختیار داشتن است. جمهوری اسلامی، این حقیقت را برنمی‌تابد و به آن گردن نمی‌گذارد. این رژیم در ۴۰ سالِ گذشته، همواره روزگار را به مردم جامعه ما تلخ کرده است و در کنار تحمیل فقر و بیماری و تنگ کردن همه شرایط هستی، در کنار تحمیل حجاب اجباری، سرکوب هر نشانه از شادی و سرور، و سرک کشیدن به حریم خانه و زندگی مردم و آزار و اذیت مدام، زبان مردم را نیز مدام بسته و سد راه بیان حقایق زندگی و اعتراض به سرکوب خواست‌های برحق همگانی بوده است.

در طول این سال‌ها، کم نبوده‌اند نشریات و کتاب‌های توقیف شده، بستن نهادهای دمکراتیک و مدافع آزادی، فشار همه‌جانبه بر هر گونه دادخواهی و تشکل و نهاد مدافع حقوق عمومی، سرکوب مبارزات برابری‌خواهانه زنان، سرکوب حق‌خواهی مردم کار و زحمت، زندانی کردن و آدم‌ربائی اهل قلم و توطئه برای کشتار دسته جمعی آن‌ها، کشتن انسان‌هائی که زبان‌شان گویش درد و رنج و صدای در گلو مانده مردم بوده است، ربودن و خفه کردن و کشتن نویسندگان فعال در کانون نویسندگان و کشتن نویسندگان و هنرمندان مدافع آزادی اندیشه و بیان و حتی زندانی کردن و خانه‌نشین کردن وکلای مدافع نویسندگان و آزادی‌خواهان.

جامعه ما ۴۰ سال همه بلاهای حاصل از تبه‌کاری این رژیم را از سر گذرانده، و با وجود انبوهِ سرکوب و زندان و کشتار، اما هرگز از پا ننشسته و دست از دادخواهی اش برنداشته است.

اعتراض و مبارزۀ مردم جامعه ما در این همه سال، نشان داده است که این رژیم آزادی‌کُش و نامردمی را نمی‌خواهند و در مقابل همۀ سیاست‌های تباه‌کننده آن، در برابر همه دزدی‌ها و سرکوب‌ها و محروم‌سازی‌ها و آدم‌کشی‌هایش ایستاده‌اند.

آخرین نشانۀ اعتراض مردم ایران در برابر همه بلاهای حاصل از این رژیم، خیزش عظیم دی ماه امسال بوده است که در ابعاد گسترده‌ای در بسیاری از شهرها، نشانه ناخشنودی همگانی از این ستم‌ها و این رژیم مستبد است.

این خیزش همچنان ادامه دارد و مردم جامعه ما به شکل‌های گوناگون به مبارزه خود ادامه می‌دهند.

اینک در آستانه سال نو خورشیدی، در درگاه بهار و در آستانۀ روز نو، حرکت برای بنای دنیای آزاد و سرزمین شکوفائی که نیروی انسان بتواند در آن به رؤیای دنیای نو و آزاد تحقق بخشد، نوید تازه‌ای ست. مردم ایران در پی آنند که نقطه پایانی بر این ستم و آزادی‌کُشی ۴۰ ساله بگذارند و جامعه را از شر این تبه کاران رها کنند.

کانون نویسندگان ایران «در تبعید» و انجمن قلم ایران «در تبعید»، این دو نهاد به هم پیوسته مدافع آزادی اندیشه و بیان که یکی در گستره درونی جامعه و رو به داخل و دیگری در بُعد جهان و رو به بیرون فعال هستند، می‌کوشند تا در دفاع بی قید و شرط از آزادی اندیشه و بیان، صدای مردم را در مقابل بیداد این رژیم به گوش همۀ جهان برسانند و در دفاع از حقانیت این مبارزه رهائی‌بخش یار و همراه باشند.

کانون نویسندگان ایران «در تبعید» و انجمن قلم ایران «در تبعید»، در برابر همه جان‌های آزاد که در طول این سال‌ها در دفاع از شرف انسانی و گویائی رنج‌ها، هستی خود را داده‌اند، سر خم می‌کند و یاد همه آنان را در بهار و روزگار نو زنده می‌دارد.

بهاران خجسته باد
روزگار نو بر شما مبارک باد
به امید دنیائی آزاد و فارغ از هرگونه ستم

هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران «در تبعید» و انجمن قلم ایران «در تبعید»
بهار ۱۳۹۷ خورشیدی

=======
بهـــاران خجستـــه باد
پیام نوروزی کانون پناهندگان سیاسی ایرانی- برلین
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶ – ۱۹ مارس ۲۰۱۸

کانون پناهندگان سیاسی ایرانی در برلین فرا رسیدن نوروز و آغاز سال ۷ ۱۳۹ را به همه تبعیدیان ، پناهجویان، پناهندگان و مهاجران ایرانی و افغانستانی تبریک میگوید. امیدواریم که این سال با سلامتی، موفقییت و زندگی راحت تر برای همه همراه باشد.
در سال گذشته نیز گریز از جمهوری اسلامی ایران ادامه داشت. در این سال ۸۶۰۸ ایرانی (۶۷ درصد کمتر از سال پیش) در آلمان تقاضای پناهندگی کردند،که نشان دهنده استمرار فشارهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و جنسیتی بر مردم ایران است. از سوی دیگر در این سال شاهد تعداد ۱۶۴۲۳ افعانستانی (حدود ۸۸ درصد کمتر از سال پیش) متقاضی پناهندگی در آلمان بودیم، که این امر بیان کننده نقض روزانه حقوق بشر نه تنها در افغانستان که علاوه بر آن در ایران است، چراکه بسیاری از پناهجویان افغانستانی زیر فشارهای دولتی و شبه دولتی از ایران گریخته اند. باید توجه داشت که آمار سال ۲۰۱۶ با توجه به باز بودن مرزها ی آلمان برای مدت کوتاهی واقعه یک باره ای بود. تعداد پناهجویان ایرانی و افغانستانی نسبت به سال های پیشتر همچنان قابل توجه و حتی بیشتر شده است. با سیاستهای تازه دولت آلمان و دیگر کشورهای اروپا ، قرارداد با ترکیه و بسته شدن «راه بالکان»، از اواسط ۲۰۱۶ ورود پناهجویان به آلمان بشدت کاهش پیدا کرده است.
وضعیت اسفبار حقوق بشر و نقض سیستماتیک آن در ایران، همچون ۳۹ سال گذشته، در سال پیش نیز ادامه یافت. برگزاری بیدادگاهها و صدور احکام ظالمانه علیه مخالفین، منتقدین و دگراندیشان، سرکوب، ضرب و شتم و شکنجه زندانیان، اعدام های پرشمار، سلب سیستماتیک حقوق زنان که ، دانشجویان، کارگران، جوانان، معلمان، اقلیتهای ملی و قومی و جنسیتی و… و بی کفایتی و درماندگی به اصطلاح مسئولان در برابر بلایای طبیعی و زیست محیطی، همه و همه نشان دهنده آن است که تثبیت حقوق دمکراتیک در این سیستم میسر نیست و هم از اینروست که برای بسیاری راهی جز ترک کشور باقی نمی گذارد. آنچه اما در سال گذشته قابل توجه بود افزایش حرکات اعتراضی در ایران است: اعتصابات بی شمار کارگران، خیزش اعتراضی در دی ماه که حدود سی تن از معترضین کشته یا جان خود را از دست دادند و چند هزار نفر دستگیر شدند و تجمع زنان آزادیخواه در روز جهانی زن از برحسته ترین آن ها بودند. فشار و تبعیض مضاعف نسبت به شهروندان افعانستانی مقیم ایران متاسفانه در سال گذشته نیز ادامه یافته است.
سیاست خارجی تازه سردمداران رژیم ایران، توافق های اتمی-امنیتی و صف کشیدن بسیاری از دولت ها، بویژه دولت آلمان، برای بستن قراردادهای جدیدگرچه تا حدودی سبب تشنج زدایی با دولتهای پرقدرت غربی و احیانا کاهش نسبی فشارهای اقتصادی و تحریم ها علیه ایران شده اند، ولی باید توجه داشت که وخامت وضعیت حقوق بشر در در ایران هیچ تغییر معنا داری نکرده است. در این شرایط به نظر می رسد نگاه جامعه جهانی بیشتر به مشکلات سیاست های اتمی و امنیتی جمهوری اسلامی دوخته شده و نقض سیستماتیک و روزانه حقوق بشر در آن هم چنان به حاشیه رانده می شود. رژیم ایران تقریبن هر فعالیت جدی نیروهای دگر اندیش را از خارح هدایت شده و نافی امنیت کشور خوانده و آن را سرکوب و یا در نطفه خفه می کند. این امر وظیفه نهادهای مدنی – سیاسی و مدافع حقوق بشر از جمله کانون پناهندگان سیاسی را در پیگیری وضعییت فعالین دگر اندیش دوچندان کرده است.
از سوی دیگر در سال گذشته شاهد تشدید فعالیتهای نمایندگی های جمهوری اسلامی در خارج کشور و تقویت سیاستهای به اصطلاح فرهنگی آن در ایجاد موسسات پوششی با عنوان «نهادهای فرهنگی»، حضوردر جشنواره ها و برپائی کنسرتها و جشنهای مختلف، و البته نفوذ در مجامع علمی و تخصصی با پوشش «ایران دوستی» و «ایران شناسی» بودیم. این در حالی است که بسیاری از اینگونه فعالبتها در ایران امروز قانونا ممنوع و محدود گردیده و یا با موانع، مشکلات و حملات متعدد فراقانونی مواجه می شوند. در بعد سیاسی نیز گزارشات متعددی از تهدیدهای دستگاه امنیتی بر ایرانیان فعال در خارج از کشور، از جمله در برلین و دیگر شهرهای آلمان، و فشارها و تضییقات برای خانواده های آنها در ایران در دست است. دستگاه تبلیغاتی رژیم ایران در سال گذشته تلاش دوباره ای را برای «بازگشت ایرانیان» آغاز کرد، که مشخصا به معنای بازگشت و تزریق «پول و سرمایه ایرانیان خارج از کشور » به اقتصاد ورشکسته رژیم است، و طبیعتا به هیچ عنوان اثری از تضمین آزادی های سیاسی_ اجتماعی در آن نیست. چنانکه برخی از کسانی که در یکی دو سال گذشته به ایران بازگشته اند، بازداشت، محاکمه و به زندان نیز محکوم شده اند. در همین رابطه نمایندگان کانون چندین بار با مسئول حقوق بشر دولت آلمان ملاقات داشتند.
در انتخابات سال ۲۰۱۷ آلمان همانطور که پیش بینی شده بود راست افراطی- عوام گرا نه تنها به مجلس فدرال آلمان راه یافت بلکه مسائل پناهندگی و پناهجویان را به یک مسئله » کلیدی» سیاست روز تبدیل کردند. نباید از نظر دور داشت که نقش آلمان از اواسط ۲۰۱۵ تا اوایل ۲۰۱۶ نقش ویژه‌ای بود، پس از آن، تحت فشار دیگر کشورهای اروپایی از یک سو و فشار راست و راست افراطی در آلمان از سوی دیگر، سیاست‌های سخت‌گیرانه جدیدی برای پناهجویان در دستور کار قرار گرفت. چند تروری که در برلین، بروکسل و پاریس و… رخ دادند، کمک ویژه‌ای به این موضوع کرد. قرار داد با ترکیه، فشار بر یونان، تصمیم به اخراج پناهجویان رد شده افغانستانی و فشار بر سه کشور مغرب و سپس لیبی مصادیق بارز این «سخت تر شدن شرائط» است. البته ناگفته نماند که مقاومت هایی جدی نیز علیه این تصمیمات و «سخت گیری» ها ، بویژه علیه اخراج پناهجویان رد شده افغانستانی، در برلین و دیگر شهرهای آلمان صورت گرفت. با وجود آمار وحشت آور پناهجویان کشته شده در مرزهای آبی اروپا مسئولین سیاسی این قاره در صدد هرچه بیشتر نظامی کردن مرزهای خود هستند. راه افتادن حتی «بازار برده فروشی پناهجویان » در لیبی از عواقب این سیاست ها بود. همچنین بنا بر آمار وزارت کشور آلمان، حمله و اعتراض به کمپ های پناهندگی در ۲۰۱۷ از سوی نیروهای راست و راست افراطی هرچند کمتر از سال گذشته بود ولی همچنان زیاد و قابل توجه است. این البته همزمان است با چند برابر شدن حمایتهای نیروهای انسان دوست از پناهندگان و حقوق آنها.

در سال گذشته مقاومت علیه این ناملایمات و تلاش برای بهبود وضعیت پناهندگان ایرانی و افغانستانی مقیم برلین، برای کانون پناهندگان و دیگر نهادهای مدافع حقوق پناهندگان وحقوق بشر، چون گذشته در اولویت قرار داشته است: تعطیل شدن بسیاری از سالن های ورزشی به عنوان خوابگاه، امکان اقامت پناهجویان در آپارتمانهای خصوصی، بهبود نسبی امکانات برای یادگیری زبان آلمانی حتی در دوران پناهجویی و دسترسی به کارتهای استفاده از وسائل نقلیه عمومی با قیمت نازلتر، صدور کارت بیمه درمانی و.. از جمله دستاوردهای این تلاش ها هستند. افزایش مقرری پناهجویان پس از تصمیم دادگاه قانون اساسی آلمان از جمله اتفاقات مهم سال گذشته بود، گرچه در عین حال نمی توان از مشکل شدن شدید ورود پناهجویان به آلمان، سیاست خشن اخراج پناهجویان و طولانی بودن دوران پناهجویی، شرایط بد زندگی در بسیاری از کمپهای پناهجویان و جایگزینی جیره غدا بجای پول نقد نام نبرد، که باعث اعتراضات گسترده ای از سوی پناهجویان در بسیاری از شهرهای آلمان شد. اعتراضاتی که هم اکنون نیز به اشکال دیگری ادامه دارند. کانون ضمن پشتیبانی از خواست های آنان، تمام تلاش خود را در هماهنگی و همکاری با نهادهای مدافع حقوق پناهندگان، در جهت به رسمیت شناختن و تحقق خواستهای پناهجویان توسط نهادهای تصمیم گیرنده مبذول می دارد.
در سال گذشته دو مسئله مهم، که هنوز هم تا حدودی ادامه دارند، برلین را تحت تاثیر قرار داد. مسئله سیاست پناهجوئی و انتگراسیون و مسئله ترس از اخراج بویژه برای پناهجویان رد شده افغانستانی. ورود تعداد زیاد پناه جویان به برلین در سال گذشته سبب شده است که تعداد ایرانی ها و افغانستانی ها در برلین نسبت به ۲۰۱۵ نزدیک به سه برابر شود. این امر به نوبه خود باعث افزایش جدی کار کانون شده است. تلاش برای احقاق حقوق تازه واردین وکمک برای برطرف کردن کمبودهای روزانه آن ها حجم زیادی از کار ما را به خود اختصاص داده است. مشاوره حقوقی برای کسانی که قرار مصاحبه داشته و یا جواب منفی گرفته اند، بخش دیگری از این کار بوده است. در رابطه با ترس از اخراج پناهجوبان، کانون علاوه بر مشاوره و ارائه اطلاعات و زدودن ترس و وحشت گاه بی مورد، در بعد سیاسی نیز در بسیاری از ابتکاراهای سیاسی برای مقابله با این سیاست نادرست فعال و احیانا از پیشنهاد دهندگان آنها بوده است. به عنوان مثال میتوان از نقش محوری کانون در برگزاری چند تظاهرات بزرگ در برلین علیه سیاست اخراج پناهجویان افغانستانی نام برد.
از اوت سال ۲۰۱۰ با توافق سنات برلین مشاوره پناهجویان و افغانستانی های مقیم برلین نیز به عهده کانون گذاشته شد و کانون از آن تاریخ به مرکز مشاوره ایرانیان و افغانستانی های مقیم برلین تبدیل شد. مراجعه افعانستانی های مقیم برلین به کانون نسبت به شروع این پروژه افزایش مداومی داشته است. بخش مهمی از پناهجویان جدید در سال گذشته را افعانستانی ها و بویژه جوانان بی سرپرست تشکیل می دهند و این امر سبب افزایش فعالییت در این حوزه از کار ما شده است. خوشبختانه در سال گذشته نهادهای تازه نفس افغان در برلین برای مشاوره پناهجویان به جمع نهادهای مشاوره ای – اجتماعی اضافه شدند که سبب راحت تر شدن زندگی روزانه برای تعداد بیشتری از پناهجویان و پناهندگان افغان شده است.
در رابطه با دیگر فعالیتهای کانون می توان به ادامه همکاری در اولین مجمع علیه هموفوبی و اولین شورای مهاجران در برلین، که کانون پناهندگان سیاسی در برلین از موسسان آن ها بوده است، اشاره کرد. همکاری در شورای پناهندگان برلین نیز همچنان به طور موثر ادامه دارد. نمانیده کانون در این شورا از ۲۰۱۷ برای ۵ سال به عنوان نماینده مستقیم این نهاد در شورای مشورتی دولت برلین برای مسائل پناهندگی و همپیوندی (انتگراسیون) برگزیده شد. به علاوه در حاشیه انتخابات آلمان مجموعه خواست های نهادهای مدافع حقوق پناهندگان و مهاجرین تنظیم شدند، که مسئولین کانون در تنظیم این خواسته ها نقش مستقیم داشتند. همچنین نمایندگان کانون بطور مستمر در شبکه های کار و تحصیل برای جوانان پناهجو، شبکه مراقبت از کیفیت مصاحبه ها و آمادگی برای متقاضیان پناهندگی و نشست های سراسری آموزگاران فارسی زبان در آلمان و اروپا شرکت دارند.
در سال گذشته کمک به پناهندگان و پناهجویان ایرانی و افغانستانی مقیم برلین و همراهی آنان در ادارات و موسسات همچنان مهمترین عرصه کار ما بوده است. همراهی حدود ۶۰۰ نفر در ادارات و موسسات مختلف، بیش از ۱۷۰۰ مشاوره حضوری شامل حدود ۵۰۰ مشاوره برای آمادگی تقاضای پناهندگی، ۳۳۰۰ مشاوره تلفنی در برلین و حدود ۶۰۰ مشاوره تلفنی برای خارج از برلین و سازماندهی بیش از ۳۰۰ دوره و کلاس و حضور نمایندگان کانون در محل های زندگی پناهجویان، گویای بخشی از فعالیتهای روزانه ما در سال گذشته است. مشاوره و کمک از طریق پست الکترونیکی در این سال به حدود ۸۰۰ مورد رسید که نسبت به سال گذشته افزایش چشمگیری داشته است. این مهم بدون همکاری داوطلبانه بسیاری از یاران و همکاران کانون ممکن نبود. از همه همراهنمان در سال گذشته متشکریم.
کانون با پروژه های متعددی برای تسهیل هر چه بیشتر مشارکت و همپیوندی ایرانیان و افغانستانی ها در جامعه جدید فعالیت می کند. پروژه زنان، پروژه مدرسه فارسی، کلاسهای متعدد یادگیری زبان آلمانی و آشنایی با کشور آلمان، مشاوره برای تحصیل، کاریابی و … از یک سو و برگزاری دورهای یادگیری کامپیوتر، جلسات متعدد و منظم سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و همکاری منظم و مداوم کانون با دیگر نهادها، احزاب و سازمانهای آلمانی و غیر آلمانی از سوی دیگر، گوشه هائی از فعالیتهای سال گذشته کانون است. علاوه بر این به علت مشکل تر شدن پیداکردن خانه مناسب، بویژه برای پناهجویان و پناهندگان، کارگروه ویژه ای در این رابطه در شورای پناهندگان برلین تشکیل شده که نماینده کانون نیز در آن شرکت دارد. افزایش دانشجویان ایرانی در برلین قابل توجه است. مشاوره با بسیاری از آنان در موارد مختلف در سال گذشته از فعالیت های جدید کانون بود. دو پروژه جدید در سال گذشته داشتیم، اولی در همکاری با موسسه آموزشی «لرن لادن» برای مشاوره تحصیلی و کاریابی و دومی در همکاری با شورای مهاجرین برلین برای توضیح مسائل ویژه پناهجویان هم جنسگرا، ترانس سکسوئل و ترانس جندر به جامعه ایرانی و افغان. هر دو پروژه به زبان فارسی- دری بوده.
در مورد وضعیت تابعیت ایرانی ها در آلمان در سال گذشته شاهد موانع بوروکراتیکی، بویژه درمورد داشتن کار ثابت و نوع اقامتی که متقاضیان داشتند، بودیم که در نشست های متعدد با مسئولین ادارات بخش ها، مسئول امور خارجیان در برلین و نمایندگان احزاب در پارلمان برلین آنها را مطرح و برای رفع آنها پیشنهادهای مشخصی ارائه کردیم. مشکلتر شدن آوردن خانواده از ایران و افغانستان و چگونگی صدور ویزای مخصوص در این رابطه از دیگر موضوعات کاری ما و مقامات رسمی ادارات بود. از چند سال گذشته از متقاضیان ویزا برای کشورهای قرارداد شنگن اثرانگشت نیز گرفته می شود. گزارشات و شکایات زیادی از مشکلتر شدن تقاضای ویزا از سفارت آلمان در تهران و به ویژه رزرو وقت از طریق اینترنت، به ما شده است که به نوبه خود، آنها را به مسئولین امر منتقل کرده ایم. سفارت آلمان در افغانستان فعلن تعطیل است و این امر سبب مشکلات و مخارج زیادی برای متقاضیان ویزا شده است.
نمایندگان کانون در این سال در جلسات عمومی، در مصاحبه های مطبوعاتی و از طریق رسانه های ایرانی در برلین در توضیح قوانین و امکانات جدید به جامعه ایرانی فعال بودند. خروج اجباری بسیاری از فعالان سیاسی از ایران و اقامت آنها در ترکیه، یونان و شمال عراق ابعاد جدیدی از کار را برای کانون در پی داشت. ابتکارات متعددی برای کمک به این ایرانیان ارائه شده اند تا امکان پذیرش آنها را در آلمان و دیگر کشورهای اروپائی تسهیل کند. انبوهی از جلسات، مصاحبه ها، گزارشها و نشستها با مسئولان احزاب و نهادهای دولتی و غیر دولتی، و همچنین شرکت منظم در جلسات نهادهای حقوق بشری، پناهندگی و مهاجرین، موقعیت هائی بوده اند که به واسطه آنها دست اندرکاران و افکار عمومی با خواست ها و مشکلات ایرانیان و افغانستانی های مقیم برلین آشنائی بیشتری پیدا کنند وخواست های آنان مورد بررسی قرار گیرند.
برشمردن این نکات مانع از آن نمی شود که به مشکلات بزرگی که با آنها روبرو هستیم اشاره ای نکنیم. به عنوان نمونه بودجه مدرسه فارسی کانون از ابتدای سال ۲۰۰۷ کاملا قطع شده است. با تمام این مشکلات در سال گذشته برنامه ها و دوره های متعدد و جدیدی بویژه برای تازه واردین ایرانی و افغانستانی، زنان و همچنین مشاوره حقوقی رایگان برگزار شدند. به علت تعداد زیاد مراجعین از اول ژانویه امسال ساعات مشاوره کانون افزایش پیدا کرد. کانون به همکاران افتخاری برای همراهی پناهجویان بعنوان مترجم نیازمند است و دست کمک به سوی کسانی دراز می کند که چند ساعتی در هفته وقت داشته و به زبان های آلمانی و فارسی یا دری مسلط باشند.

وب سایت و فیس بوک کانون در سال گذشته نیز مورد استفاده قابل توجهی قرار گرفت. اخبار و گزارشات مهم پناهندگی و مهاجران و گزارشات فعالیت های کانون در شبکه های مجازی برای عموم قابل دسترسی هستند.
علاوه بر وظایف روزانه فوق، کانون پناهندگان فعالانه علیه نقض روزانه و سیستماتیک حقوق بشر در ایران، که عامل اصلی فرار و آواره گی پناهندگان ایرانی است، فعالیت کرده و در سطوح مختلف سعی در برجسته کردن آن و بازگزداندن آن به کانون بحث و توجه در مجامع ایرانیان و جوامع بین المللی، بویژه در رسانه های عمومی آلمانی، داشته و در این راستا حرکات اعتراضی متعددی را راسا و در بسیاری موارد در همکاری و اتحاد با دیگر نهادها، سازماندهی کرده است.
پناهندگان، تبعیدیان و مهاجران ایرانی،
امیدواریم که مبارزات مردم ایران برای دمکراسی، آزادی و برابری روزی به ثمر نشیند و مردم کشورمان بهاران را در ایرانی دمکراتیک جشن گیرند.

کانون پناهندگان سیاسی ایرانی- برلین
(مارس ۲۰۱۸- فروردین ۱۳۹۷)

===

شاد باش نوروزی ۱۳۷۹
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
سه شنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۶ – ۲۰ مارس ۲۰۱۸

نوروز و آغاز فصل بهار بر طبقه ما در ایران و منطقه و سراسر جهان شاد و خرم باد؛ بر ما کارگران که با کار خویش ثروت می آفرینیم، تداوم زندگی را امکان می دهیم و خروش و اعتراض مان علیه پاسداران سرمایه و سیه روزی و فقر، بشارت دهنده دنیایی بهتر برای همگان است.

نوروز بر کارگران، معلمان، پرستاران و کلیه مزدبگیران و زحمتکشان در ایران مبارک باد! بر شما دانشجویان مبارز که رهروان پر شور راه رهایی هستید و تاریکی، جهل و ستم را بر نمی تابید؛ بر شما زنان دلیر و برابری خواه که مبارزه تان نسیم پر طراوتی است که بر ساحت کرامت انسان می وزد؛ بر شما زنان خیابان انقلاب که پرچم آزادی برافراشتید و عقوبت جانکاه دژخیمان را به سخره گرفتید؛ و بر شما زندانیان سیاسی که نه بزرگ گفته اید به پاسداران تاریک اندیشی، زور گویی و پلشتی.

و نوروز بر شما مردمان اعماق، شاد و خرم باد؛ شما که خیزش دی ماه را آفریدید و با فریادی که پژواکش در جهان پیچید، آغاز پایان زمستانی ۴۰ ساله را بشارت دادید، و در «ظلمت شب یلدا» ی حکام به سوی نور فریاد کشیدید. در سفره نورزی تان رونق اگر نیست، اندوهی نیز نباید باشد که شبح آن خروش پر صلابت، چنان گرد تلخی بر سفره پر زرق و برق حاکمان افشانده است که به هیچ اکسیری شستن نتوانند. شبحی که خوابشان را سخت آشفته کرده است، و به هزار زبان می گوید: باز آمدم چون عید نو، تا قفل زندان بشکنم/ وین چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشکنم. و این هنوز از نتایج سحر است، باشند که تا صبح دولت شان بدمد.

و نووز بر همه شما که دل در گرو زندگی شایسته انسان دارید و شادی و آزادی و برابری را برای همگان می خواهید، شاد و خجسته باد.

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
اول فروردین ۱۳۹۷؛ ۲۰ مارس ۲۰۱۸

======

نهادهای همبستگی:

 شادباش نوروزی به کارگران، معلمان، زنان، دانشجویان، کشاورزان و اکثریت مردم ستمدیده و مبارز ایران

http://nahadha.blogspot.com

آزادی تعدادی از کارگران، معلمین و دستگیر شدگان جنبش دیماه و تظاهرات ۸ مارس از بند قداره بندان رژیم در نتیجه پایداری ایشان و حمایت های داخلی و بین المللی، همچنین پیروزی نسبی کارگران مبارز فولاد اهواز به علت پایداری و اتحادشان پس از اعتصابات ۲۶ روزه، طلیعۀ سالی نو و نوید پیروزی های بیشتری برای تمامی زحمتکشان است. ما رهایی این عزیزان از بند و موفقیت کارگران فولاد و همچنین فرا رسیدن سال نو و نوروز فرخنده را، صمیمانه شادباش می گوییم.

زمستانِ سیاهی را  پشت سر گذاشتیم، یاران ما را بازداشت کردند، شکنجه کردند، کشتند، از کار اخراج کردند، درهای کارخانه ها را بستند، حقوق های چند ماهه و چند ساله را نپرداختند و کارگران را به بیگاری  و بردگی واداشتند، اما لحظه ای مبارزه و مقاومت، متوقف نشد. سراسر این سال شاهد مبارزات حق طلبانه و رزمندۀ تمامی اقشار و طبقات ستمدیدۀ  در سراسرکشور علیه نظام سرمایه داری ویرانگر حاکم بر کشور بودیم. سال به پایان رسید و دست آورد چندانی حاصل این رنجدیدگان رزمنده نشد ، بویژه کارگران جان به لب رسیدۀ نیشکر هفت تپه که جانانه ایستادند و تا همین لحظه جنگیدند و می جنگند و فریب انواع وعده ها و دسیسه های کارفرمایان و «مسئولین» ضد کارگر را نخوردند، ولی به علت حمایت بی دریغ دولت سرمایه داری و نیروهای قضایی و نظامیش از کارفرمایان، هنوز به مطالبات به حق خود نرسیده اند. اما مبارزه را پایانی نیست. در آستانۀ سال نو با این پیش زمینۀ مساعد مبارزاتی و مورد ویژه ای که هم اکنون می تواند تمامی این مبارزات را به هم پیوند دهد: (اعلام وقیحانۀ میزان حقارتبار حداقل دستمزد سال ۱۳۹۷) تداوم این مبارزات با بکار بستن تجربه و رهنمود کارگران آگاه و مبارز فولاد اهواز: » تنها راه مقابله با مظالمی که بر ما میرود فقط و فقط اتحاد بین کارگران همه صنایع در همه جای کشور است » یقیناً می تواند سالی بِه از این، با دستآوردهای چشمگیر و پیروزی های بزرگی برای طبقۀ کارگر و ۹۰ در صد مردم ستمدیده و حق طلب ما باشد.

متحداً به پیشواز این سال، با اتحاد، سازماندهی و تداوم مبارزات

برای کسب پیروزی های بیشتر برویم!

بهاران خجسته باد!

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی ایران!

 

نهادهای همبستگی با کارگران درایران – خارج کشور

اول فروردین۱۳۹۷برابر۲۱ مارس۲۰۱۸

nhkommittehamahangi@gmail.com

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s