بایگانی دسته‌ها: گفتگو ها

گفتگوی امیر جواهری با منصور انتظاری:نگاهی به مرحلۀ سوم اعتصاب کامیون رانان

 

جامعۀ ما به ماه‌ها و روزهای تعیین کننده‌ای نزدیک می‌شود! 

نگاهی به مرحلۀ سوم اعتصاب کامیون رانان 

گفتگوی امیر جواهری با منصور انتظاری

fdaa5b2d-24ae-4ef8-9645-c72bab0bc010imagesladda ned (2)

مقدمه : در روزهایی که مرحلۀ سوم اعتصاب رانندگان کامیون، هفتۀ سوم  اعتصاب خود را به شکل وسیع و گسترده ای به پیش می برد، با استفاده از فرصتی که یک سفر کاری پیش آورده بود، امکان آن فراهم شد تا در این  رابطه با آقای  منصور انتظاری ، کارشناس مدیریت حمل و نقل که بیش از سی سال در مدیریت این صنعت در کشور فعال است و مشکلات و مسائل آن را می‌شناسد به گفتگو بنشینم.


پرسش اول: اعتصاب این مرحله حول چه مسائلی و به چه دلایل است؟ اعتصابیون به طور دقیق چه مطالباتی دارند؟
پاسخ: داستان حمل و نقل و رانندگان کاميونهای حمل کالای برون شهری، یکی داستان است پر آب چشم. اما داستان کدام قشر و طبقۀ زحمتکش دیگر در این ویرانسرا چنین نیست؟ واقعیت این است که سیاست های نولیبرالی و اجرای فرامین بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول خصوصاً از سال‌های ۱۳۶۷ به بعد که کشتیبان را سیاستی دگر آمد! و رودربایستی ها را کنار گذاشتند، در یک زمینه‌ای که فاقد هرگونه تشکل و حزبی بود، (در پایان دهۀ شصت ایران به برهوتی تبدیل شده بود که فقط تخم های زهرآگینی که فساد می‌پرورند در آن قابل کشت شده بود) شروع به اجرای سیاست هایی کردند که امروز مردم ایران، خصوصاً زحمتکشان حاصل آن را با پوست و گوشت خود لمس می‌کنند.
اما در پاسخ به سؤال اول شما اجمالاً عرض می‌شود تا سال ۱۳۶۸ نظم و نسخی نسبی بر امور حمل و نقل کالا حاکم بود و آن‌هم بیشتر از اجبار جنگ و اقتصاد جنگی می‌آمد. مثلاً کرایه‌ها بر اساس تن – کیلومتر محاسبه می‌شد و به رانندگان خدماتی نظیر لاستیک و روغن و وسایل یدکی (البته در صورت بردن بار به جبهه‌ها یا بنادر) داده می‌شد؛ اما از سال ۱۳۶۹ به بعد نرخ کرایه‌ها آزاد شد تا عرضه و تقاضای بازار آزاد مقدس! آنرا تعیین کند. ظاهراً این فرمول تا زمانی که «بحران» نباشد، تا حدودی جواب گوست! اگرچه در آن سال‌ها هم رانندگان زحمتکش، چه مالک و چه راننده، عمدتاً برای پرداخت اقساط بانکی و یا تعمیرات و لاستیک هزینه می‌کردند. اما به هر حال این چرخ نیمه ویرانه می‌چرخید.
اینها برای اینکه رانندگان را مانند دیگر اقشار زحمتکش تحت انقیاد خود در آورند، در راستای همان سیاست های نولیبرالی، تشکل هایی تحت عنوان انجمنهای صنفی رانندگان در هر استان و کانون انجمن های صنفی رانندگان کشور در تهران ایجاد کردند. تشکل هایی زرد که فاسدترین افراد تحت عنوان نمایندگان رانندگان در آنها منصوب می‌شدند؛ «خانبلوکی» معروف ترین آن هاست که حدود سی سال در رأس این تشکل هرچه خواست کرد. و در راستای همان – مثلاً – برون سپاری و واگذاری امور به بخش خصوصی خدماتی حول صدور دفترچه و کارت هوشمند راننده و کامیون را به این تشکل ها واگذار کردند که خود منشأ فساد گسترده‌ای شد که ناشی از غیر انتخابی و غیر دموکراتیک بودن نمایندگان رانندگان در این تشکل ها بود. به همین دلیل امروز یکی از خواسته‌های اساسی رانندگان ایجاد اتحادیه‌های واقعی رانندگان توسط خودشان است.

مطالبۀ دیگر رانندگان بازگشت شیوه و نظام تعیین کرایه بر اساس تن – کیلومتر می‌باشد، که حداقل مبنایی برای رانندگان است تا در شرایط مختلف اقتصادی بتوانند روی آن حساب کنند و صاحبان کالا و شرکت ها و دلال ها از هر شرایطی برای زورگویی به آنها سوء استفاده نکنند.

واقعیت این است که در شرایط بحران اقتصادی و شرایط واقعاً حساس کنونی! زحمتکشان بیشترین آسیب را می‌بینند.
شرکت های حمل و نقل و دلالان که به صورت رکن اساسی این اقتصاد دلالی و رانتی در آمده‌اند با کم کردن کرایه‌ها و دریافت پورسانت های بیشتر از رانندگان، که گاهی به بیش از نصف کرایه هم می‌رسد، آنان را سخت تحت فشار قرار می‌دهند. از طرف دیگر گران شدن نرخ کالاها و خدماتی که رانندگان به آن نیاز دارند این فشارها را مضاعف می‌کند. پس یکی دیگر از خواسته‌های آنان کوتاه شدن دست واسطه‌ها و دلالان و پائین آمدن قیمت کالاهایی که برای آنان اساسی است، همچون لاستیک، روغن و وسایل یدکی است.

به خواندن ادامه دهید

Advertisements

گزارش خانم نسرین هزاره مقدم : مرگ د رکمین چاه کنان خراسانی است

وبلاگ کارگری راه کارگر : به گزارش خبرنگار ایلنا، نسرین هزاره مقدم در تاریخ یازدهم تیر 97 آمده است : دشت بی‌‌آب و کم بارشِ ایران‌زمین اگر قنات‌ها و مقنی‌ها نبودند، هزاران سال دوام نمی‌آورد؛ «قنات» اختراع ایرانیان است و دهها قرن هم قدمت دارد، درحالی‌که چینی‌ها فن حفر قنات را تازه حدود ۲۰۰ سال پس از ایرانیان آموخته‌اند. اجداد ما آب‌های شیرین دامنه کوهستان را با کمک فن قنات‌سازی که روش ابداعی خودشان بوده به حاشیه کویرها برده‌اند اما حالا سال‌هاست نفس قنات‌های ایران به شماره‌ افتاده‌ است. بی‌آبی‌های طولانی و برداشت‌های بی‌حساب و کتاب از آب‌های زیرزمینی، کار خودش را کرده؛ قنات‌ها دارند جان می‌کنند.

به خواندن ادامه دهید

گفتگو: نسرین هزاره مقدم باکمال اطهاری ،پژوهشگر اقتصاد توسعه ، برخورد سلبی با کولبر ها جواب نمی دهد!

وبلاگ کارگری راه کارگر: کمال اطهاری در گفت‌وگو با ایلنا:
برخورد سلبی و انهدامی با کولبران جواب نمی‌دهد/انحصارطلبان از عدم توسعه اقتصادی سود می‌برند
برخورد سلبی و انهدامی با کولبران جواب نمی‌دهد/انحصارطلبان از عدم توسعه اقتصادی سود می‌برند
کمال اطهاری معتقد است: کولبری، دستفروشی و پدیده‌هایی از این دست، آسیب اجتماعی نیستند بلکه محصول آسیب‌های نهادی هستند و فقط با اصلاح نهادها، از صحنه اقتصاد زدوده می‌شوند.

به خواندن ادامه دهید

در آستانه اول ماه مه ،روزجهانی کارگر؛ گفتگوی ایلنا با ناصر آقا جریفعال کارگری و عضو اتحادیه نیروی کار پروژه‌ای :

وبلاگ کارگری راه کارگر: ناصر آقا جری در آستانه روز جهانی کارگر مطرح کرد؛
میلیاردها تومان سرمایه چند نسل کارگر را مالک شدند/وضع کارگران قرارداد موقت در صنایع نفت «فاجعه‌بار» است
میلیاردها تومان سرمایه چند نسل کارگر را مالک شدند/وضع کارگران قرارداد موقت در صنایع نفت «فاجعه‌بار» است
ناصر آقاجری با اشاره به اتفاقات سال گذشته، تصاحب اموال سازمان تامین اجتماعی و نوسانات ارزی را دلایل تضعیف طبقه‌ی کارگر ایرانی دانست.

به خواندن ادامه دهید

گفتگوی: ندا علیزاده/ ۴۰ هزار صیاد در انتظار ورود به لیست مشاغل سخت

وبلاگ کارگری راه کارگر : عضو هیئت مدیره تعاونی‌های صیادی بوشهر:
۴۰ هزار صیاد در انتظار ورود به لیست مشاغل سخت/زندگی یک چهارم جمعیت استان به صید بستگی دارد

محمد کارگر می‌گوید: بیش از 7 سال است که پیگیر گرفتن تایید سازمان تامین اجتماعی برای ثبت صیادی به عنوان شغل سخت و زیان‌آور هستیم.

به گزارش خبرنگار ایلنا، بخش قابل توجهی از مردم بوشهر نانشان را از اعماق دریا و سخاوت آب‌های نیلگون خلیج همیشه فارس به دست می‌آورند. 8 شهرستان از 10 شهرستان بوشهر با دریا و دریانوردی سر و کار دارند و نسل به نسل، تور امیدشان را به خلیج فارس می‌اندازند و راضی هستند به همان میزان روزی‌ای که خدای دریاها سر سفره‌شان می‌گذارد. آمار حکایت از این دارد که:‌‌ «یک چهارم جمعیت بوشهر از طریق صید، صیادی و صنایع وابسته،‌ جبنی و تبدیلی کسب روزی می‌کنند.» این آمار را محمد کارگر (عضو هیئت مدیره تعاونی‌های صیادی بوشهر) به خبرنگار ایلنا می‌دهد و به 936 کیلومتر مرز مشترک دریایی استان بوشهر با خلیج فارس اشاره می‌کند و می‌گوید:‌‌ حدود 40 هزار نفر صیاد حرفه‌ای دارای کارت صیادی در سطح استان وجود دارند که در شناورهای قایق و لنج کار می‌کنند.

به خواندن ادامه دهید

گفتگو :عواقب سیاست خصوصی سازی درقدیمی ترین کارخانه لوله سازی خوزستان

وبلاگ کارگری راه کارگر : بر پایه نوشته وبلاک کانون مدافعان حقوق کارگر در تاریخ دوشنبه 23 آدر 1394 آمده است :  گفتگو با نماینده ی سندیکای کارخانه لوله سازی خوزستان ، نمونه ای از حراج کارخانه ها با نام خصوصی سازی آشکار می گردد .

____3607_717

 

کارخانه لوله سازی خوزستان با قدمت چهل ساله، یکی از بزرگترین کارخانه های صنایع فلزی در کشور بوده است. زمانی نه چندان دور این کارخانه با داشتن بیش از دوهزار پرسنل و بیست و دو هکتار زمین و کوره های بزرگ، در هفت کیلومتری جاده اهواز به خرمشهر به ساخت لوله مشغول بود. محصولات این کارخانه در زمینه لوله سازی کشور را از بسیاری واردات این محصول بی نیاز میکرد، لوله های فلزی با قطرهای متفاوت که برای آبرسانی، انتقال مواد پتروشیمی از منطقه ای به منطقه ی دیگر همواره مورد نیاز بخش های مختلف عمرانی است.

به خواندن ادامه دهید